" Ik vind mijn hond ook echt niet fout, maar zijn gedrag neemt extreme vormen aan. Ik ben gewoon veel te zacht geweest voor hem en daarmee bedoel ik niet dat ik nu ineens hard zal zijn, maar dat hij meer regels krijgt. Ja, hij mog op bank en hoefde niet te wachten met eten Enz.. Er waren natuurlijk wel wat regels maar dat waren er denk ik dan te weinig. Daarbij komt de confrontatie nu meestal als ik dus wel iets van hem vraag.
In een vorig stukje schreef ik dat ik zijn richting opliep en dat hij dan wisselend kan reageren. Ik heb hem niet benaderd, ik wou naar de keuken en hij lag schuin ernaast zeg maar. Ik kon niet via een andere richting lopen dan naar hem. "
Opvoeden heeft niets te maken met hard of zacht zijn.
Opvoeden is regels hebben, duidelijk en consequent zijn.
Als je zelf zachtaardig bent, heb je het (gelukkig) niet in je, om hard te zijn.
Door duidelijk en consequent te zijn, regels te hebben weet je hond waar hij aan toe is en dat maakt het een voorspelbare omgeving. Dat geeft rust en daar hebben honden behoefte aan.
Ben je zelf niet duidelijk, of niet consequent, kan je hond onzeker maken. Dat kan voor je hond een reden zijn, om zelf te regelen, om agressie in te zetten en dat komt dus uit onzekerheid, niet weten waar hij aan toe is.
Eigenlijk wil een hond liever niet die taak, ze voelen zich veel prettiger als jij als baas de boel regelt. Dat geef nl rust.
Het wel of niet op de bank mogen is niets meer dan een regel, heeft niets met hard of zacht zijn te maken.
Er is ook niets mis mee, als je hond op de bank ligt.
Honden kijken gedrag af en zien dat wij heerlijk ontspannen, gezellig op de bank zitten. Dat spreekt hun aan. De bank ligt lekker, is toch vrij en het nelangrijkste, onze geur zit er op.
Als hij op de bank mag, hou dat dan gewoon aan als regel.
Net zo als het niet hoeven wachten, voor het eten.
Waarom zou een hond moeten wachten? Dat is nl niets meer, dan een simpele regel, een afspraak, meer niet!
Je geeft zelf al een antwoord: de confrontatie komt, als je wat vraagt.
Ben je duidelijk in wat je van hem verwacht? Begrijpt hij je?
Zo niet, kan hij uit onzekerheid reageren. Hij zegt eigenlijk: wat wil je van mij.
Wat ik al eerder zei, hij heeft inmiddels geleerd, dat agresssie inzetten, in zo een geval werkt. Dat is voor hem voorspelbaar geworden.
Zijn richting oplopen, vind hij al spannend.
Misschien weet hij niet wat hij kan verwachten, wat de bedoeling is, wat je van hem wilt en dus gaat hij maar zelf regelen.
Een confrontatie aangaan (zijn poten onder zijn lijf schoppen bvb) win je niet, bij zo een grote en krachtige hond.
Dat moet je ook niet willen.
Als hij ergens ligt, waar je langs moet, roep hem bij je aan de andere kant van de kamer, met een speeltje, geef hem aandacht, voer is hij niet geinteresseerd, maar probeer eens een bot van de slager, dan is hij weg van de plek.
Zo kan jij veilig doorlopen, zonder een confrontatie aan te gaan en heb jij gewonnen.
Hij heeft aandacht, iets lekkers, dat levert hem een goed gevoel op ivp de confrontatie te moeten aangaan.
Hoe minder je de confrontatie aan gaat, hoe vaker jij bovendien wint.
Hoe minder hij dat gedrag vertoont, hoe minder nut dat gedrag heeft.
Sommige zeggen, als je het uit de weg gaat, wint hij.
Nee, positieve aandacht, levert je hond (en je zelf) veel meer op, dat de confrontatie aangaan.
Honden zijn conflikt vermijdend, vandaar dat eerst ze allerlei signalen inzetten, om niet te hoeven aanvallen.
De visuele cirkel doorbreken, door anders met de situatie om te gaan.
