Ik liep net met Puck, komt er zo'n blij-ei van een labrador op ons afstuiven. Ik Puck op de arm, want ik wens haar natuurlijk geen hernia. Die hond natuurlijk niks anders doen dan springen en ik zorg dat ie op afstand blijft.
Baasje (oud leraar van de basisschool), roept eerst een paar keer van afstand en komt wel lopend op ons af. Hond luistert niet.
Hond is een jaar oud, dus de welbekende bananen. Ik zie ze wel vaker het los lopen oefenen op het veldje hier in de wijk.
Ik vind het niet gelijk een probleem. Wel natuurlijk dat ie gewoon voor geen meter luistert en ik wordt dus ook even een beetje boos op de hond en zeg heel duidelijk, nee! Af! Maar hij blijft springen.
Oud leraar inmiddels bij me, probeert een beetje angsthazerig die hond te pakken, maar dat lukt niet haha.
Komt ie met een snoepje, nou toen kwam die natuurlijk wel. Wat doet oud leraar, pakt 'm gelijk bij de kop de lucht in.
Dus ik heel rustig; nu straf je 'm voor het terugkomen. Eerst geef je een snoepje voor het terug komen en nu doe je zo. Best wel jammer.
Ja, maar hij moet het toch leren zegt oud leraar. Ik; ja, maar straffen voor het terugkomen gaat natuurlijk niet werken he, dan blijf je dezelfde taferelen als dit houden.
Die welbekende bananen, dat kennen we allemaal en dat is echt geen probleem want elke hond moet leren. Maar als je het terugkomen dan gelijk na het geven van een snoepje zo gaat aanpakken, dat is gewoon erg jammer.
En toen ben ik weggelopen. Oud leraar bleef een beetje beduusd achter.