Irritatie of frustratie
Vanmiddag met de meiden aan het wandelen.
Liep door een dierenparkje.
Zie verder op een vrouw met 3 kleine teckeltjes aan flexilijnen aankomen.
Zebee wil wel eens druk tegen andere honden doen.
En soms, als een andere hond bij Zabaa komt kan Zebee dat soms niet waarderen.
Een stukje van het weggetje wordt heel smal.
Dus ik blijf voor de versmalling staan, meisjes zit. Zodat ik die vrouw langs kon laten.
Ze ziet dat ik aan de kant ga.
Doet ze de flexilijnen los zodat de teckels gewoon op ons af kunnen komen.
Meisjes zaten nog netjes naast me.
Komt 1 teckel naar Zebee die meteen opsprong (shit, ik ben dat zitten blijven zo aan het trainen)
Oh zegt die vrouw, ze zijn nieuwsgierig.
Ik zeg....ik sta hier aan de kant om U langs te laten omdat 1 van mij wel eens niet zo vriendelijk is.
Ze kijkt me aan en komt nog dichter naar me toe met de teckels op de lange flexi lijn.
Knappe Zebee blijft nu wel zitten.
Ik zeg netjes........laat ze er aub niet erbij.
Ik zag het al voor me , al die riemen in elkaar gedraait en een Zebee die dan niet zo leuk meer is.
Ze blijft gewoon staan en stuurt haar honden : kijk eens, daar zitten hondjes.
Toen.........
Heb ik LUID en DUIDELIJK gezegd
Kunt U nu doorlopen aub. !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Antwoord was : oh, ik dacht daar kunnen mijn hondjes ook van leren als een hond eens niet zo vriendelijk is 
Dan denk ik.....waarom ga ik aan de kant......eigenlijk moest je het dan erop aan laten komen.....maar dat doe je uiteraard niet.