Obi (mijn huidige hond) heeft Lupus. En zijn voeding heeft ook invloed op wat deze chronische aandoening met zijn lichaam doet. Sinds we dat weten en hij op een zeer strict dieet staat om ontstekingen aan zijn lijf te voorkomen hebben mensen wel meteen zoiets van :" oh, wacht even, een ziekte, misschien moet Obi inderdaad dan toch maar niets krijgen". En het gaat goed met Obi dus dat heeft het gewenste resultaat zeg maar.
Wel jammer dat er zoiets voor "nodig" is. De hond van familie is zwart maar vanaf 2/3e van zijn lichaam compleet bruin verkleurd door zijn eigen gekrab, gekwijl en gebijt (jeuk). Vermoedelijk is deze hond hartstikke allergisch voor bepaalde dingen in zijn dieet. Maar omdat krabben natuurlijk relatief onschuldig is tegenover een hond met een enorme ontsteking, pus, pijn bij ontlasten en ga zo maar door. Wordt er niets aan gedaan...
Echt ik heb het er al zo vaak over gehad met ze. Moedeloos wordt ik ervan. Ik was er ooit eens en toen zaten er overblijfselen van een maaltijd salade in zijn voerbak. Wat moet een hond met sla en dressing!? Laatst vertelde ze me dat de hond nu schapenvet kreeg omdat dat beter was voor zijn vacht. Dan snap je echt niet wat er aan de hand is. "
Ik heb ook het gevoel dat mensen bij een ziekte het toch al wat ernstiger nemen en er meer rekening mee houden. Ik zou ook beter zeggen dat ons hondje zoiets heeft ipv dat ze er gevoelig aan is.
Jammer dat ze daar niet echt iets aan doen en hem gewoon maar alles (en dan nog dingen wat al voor geen enkele hond gezond is) blijven geven. Natuurlijk is krabben wat onschuldiger, maar voor die hond zal dat toch ook enorm vervelend zijn dat hij zoveel jeuk heeft. Sommige mensen kun je toch echt niet begrijpen.


3 doggies











