"
Als ze aangelijnt loopt, vraagt een enkeling of ze aangehaald/geaaid mag worden. Waarom zou ik nee zeggen, terwijl mijn hond daar helemaal geen hekel aan heeft.
"
Misschien ligt het aan het ras? Geen idee. Maar het gebeurt mij echt uiterst zelden dat iemand mij vraagt of ze mijn hond(en) mogen aaien of voeren. Men doet gewoon. En als ik dan ingrijp krijg ik de meest vervelende reacties.
En niet alleen bij Elsa maar ook bij Momo en die heeft echt een hekel aan vreemde mensen die aan haar willen zitten. Die kan zelfs gaan nippen als ze geen kant meer op kan.
En mensen gaan daar ver in. De lijn vast pakken en de hond naar zich toe trekken, de halsband proberen te grijpen, je pup gewoon optillen terwijl die is aangelijnd en je even een seconde niet oplet, Momo is ooit eens klem gezet tussen een railing en het been van een hondenliefhebber zodat die haar kon aaien, Elsa is eens letterlijk aan haar halsbandje uit mijn armen gerukt. En "Doe maar niet" zeggen heeft te vaak geen enkel effect. Zelfs als ik zeg dat Momo bijt zijn er nog debielen die het toch halsstarrig blijven proberen.
Geweldig was het laatst bij de schapen. Elsa lag even aan de lijn uit te rusten buiten het weiland. Er lagen nog een paar honden daar aangelijnd maar ruim uit elkaar om de rust te bewaren. De meeste honden waren aan het uitrazen/spelen in het weiland waar geen schapen liepen. Ik stond daar ook. Ik schat zo'n 20 meter van Elsa stonden we.
En jawel hoor! Ik zie twee toeristen-dames recht op Elsa aflopen. Ons clubje keek ook op wat daar gebeurde. Eén hond, die juist Elsa niet zo leuk vond, spurtte zonder commando de wei uit op Elsa af, ging naast haar staan blaffen en grommen! De eigenaar van die hond riep naar de dames: "Beter afblijven, die pup hoort bij onze roedel!" 
De dames dropen snel af.
Maar wat mankeert je als je daar langs fietst, dat je afstapt, je fiets parkeert en ongevraagd aan zo'n pup wilt gaan zitten?