Vorig jaar heb ik ook zoiets meegemaakt. Hier in de buurt zijn ook niet alle baasjes even verantwoordelijk, en ik lag met mooi weer samen net Twinko op een grasveldje, toen er vanuit de verte een hond op ons af kwam stormen.
Pittig ras dat hier in de buurt vaak wordt gehouden om stoer mee te doen. Kaliber 'hap slik weg'. Baas nergens te bekennen. Hond in volle vaart, op ons gefocust.
Ik ken mijn hondje, die valt uit wanneer hij bang is. En ik ken die andere hond niet, hoe reageert die als mijn hondje uitvalt?! Wat heeft die hond überhaupt in gedacht?
Dus ik pak snel met m'n ene hand Twinko, die naast mij lag te chillen, en probeer met m'n andere hand mezelf overeind te duwen. Inmiddels is die hond bij ons gearriveerd en begint te blaffen en tegen mij aan te springen. Dus ik val weer om, Twinko uit z'n stekker. Blaffen blaffen! Die hond nog meer blaffen en happen. En ik lag daar tussen met Twinko in m'n armen.
Na een paar mislukte pogingen om met Twinko in m'n handen op te staan, terwijl ik ondertussen die hond op afstand probeerde te houden, hoorde ik in de verte een baasje roepen. En niet veel later kwam er een jongeman de hoek om gewandeld. "Hij doet niks!!" riep hij terwijl hij op z'n dooie akkertje op ons af liep.
Gelukkig kon ik toen eindelijk opstaan omdat de hond even naar z'n baasje keek. Mijn hart ging tekeer, ik stond te trillen als een rietje, m'n broek zat vol vlekken van het gras, Twinko in m'n armen. Die jongen kijkt me aan en zegt beschuldigd: "Hij gaat blaffen omdat jij zo raar doet! Doe gewoon ff relaxt joh.."
Ik kon m'n oren niet geloven. Echt met stomheid geslagen.
Terwijl hij weg liep riep ik hem nog iets na, iets als: 'Ik kan toch niet weten of ie vals is of niet!' Ik weet het niet precies meer wat ik zei. Hij reageerde niet meer.