Haast, haast, haast!

Ik blijf me verbazen over de haast die er heerst om een pup 'klaar te stomen', het kan allemaal niet snel en goed genoeg gaan. Wat echter vergeten wordt is dat het juist 9 van de 10 keer averechts uit zal pakken en je juist op dat (o zo verdomde schema) achter zult lopen omdat je pup overladen wordt met al je verwachtingen. Tuurlijk is het fijn richtlijnen te hebben omdat het lang geleden was of de eerste keer maar het is ook niet meer dan dat hè? Niemand die je bekeuren zal als je de wekker niet om 03:00 uur hebt gezet of besluit geen gebruik van een bench te maken. Generaties pups zijn zonder al die huidige lijstjes en 'verplichtingen' tot fijne stabiele honden opgegroeid en gek genoeg was overprikkeling niet het gesprek van de dag!

Vergeet niet dat ze in record tempo heel veel ontwikkeling doorgaan zowel lichamelijk als geestelijk en tijdens die ontwikkeling ook nog eens 'verhuisd' worden. Dan is het toch fijn voor ze als ze dat in een stress-vrije omgeving met relaxte liefdevolle baasjes kunnen doen?Een veilig thuis en warme band zou de prioriteit moeten hebben. Als die er is zal je pup het ook pas echt als zijn 'nest' zien en zijn best doen buiten te geraken voor zijn behoeftes. Huilen, poepen, plassen.....het hoort er allemaal bij. Is iedereen vergeten dat 'de mens' maandenlang niet anders doet en huilt of jengelt omdat zijn luier volgescheten is of omdat hij honger heeft, 'warmte' van zijn ouders wilt? Bij een hond gaat de communicatie 'tig' keer sneller en nóg is het niet snel genoeg.

Neem de tijd om elkaar te ontdekken en besef dat je een hond in huis hebt gehaald. De tijd die je spendeert aan lijstjes maken en afwerken kun je beter spenderen aan een goed boek over de levensfasen van een hond en lichaamstaal. Observeer(daar kan geen film tegen op!), laat je observeren en geniet van het samen zijn. 

Begrijp me niet verkeerd, ik ben vaak zat ook een overbezorgde 'moederkloek' en uiteraard wil ook ik het graag goed doen. Maar leren gaat nu eenmaal met vallen en opstaan en al die in mijn ogen veel te vroege doelstellingen (volgende week moet de pup zolang alleen kunnen zijn! De pup zou nu door moeten slapen! De pup zou niet meer moeten bijten! De pup zou nu zindelijk moeten zijn!) daar word je toch helemaal tureluurs van? Ik schiet soms lichtelijk in hypermodus vh lezen alleen. Ik zou bijna vragen of ik aub met een kluif onder het bed mag gaan liggen.

Amen!

Super verhaal!!  

wow....recht uit het hart.
Je hebt het perfect verwoord

Juist! 

Helemaal waar, Manuela!

Ik zit net hetzelfde te denken, nu het weer topics regent over "pups & benches". Hij moet dit, hij moet dat, hij moet het zus en zo en het moet NU!

Zoveel druk dat men legt op honden, al die verplichtingen en regeltjes. Een hond moet zo immens veel en mag niks. Soms vraag je je af of ie nog mag ademhalen...

Terwijl het zo relax kan, als je niet zoveel eist en dwingt, maar je openstelt voor de hond en zo heerlijk intens met 'm kan samenleven. 

Goed gezegd Manuela!

Helemaal met je eens!

De mijne is nu 5 maanden, inmiddels zindelijk, maar kan nog steeds niet goed alleen zijn. Trekt aan de lijn omdat alles zo leuk is en gooit ALTIJD de waterbak om als hij van andere mensen wat water krijgt.

Van de week kreeg ik dus de opmerking: ''Dat opvoeden van jou gaat nog niet zo lekker hè?''

Maar hij is wel sociaal naar mensen, honden, katten, vogels, schapen, etc etc. Hij vindt het leven leuk en is zelfverzekerd. Hij vertrouwt mij volledig.
En dat vind ik veel belangrijker dan al het bovenstaande.

Ja ik snap dat echt niet hoor. Het is maar goed dat ik dat soort verhalen en topics ten tijde van mijn eerste hond nooit gehoord of gelezen heb. Met al dat 'gemoet' en de spanning en frustratie die ervan af spat, was ik er waarschijnlijk niet zo snel aan begonnen.

Hier gaat het er toch heel anders aan toe. Ik loop als een verliefde tiener te stralen de hele dag, geen berg te hoog en geen dal te diep. Helemaal geen tijd om te stressen. Ik zorg dat ze op gezette tijden hun eten krijgen, er 24uur per dag vers water voor ze klaar staat en ze zeker op de standaard momenten mee naar buiten worden genomen om hun behoeftes te doen. Al de rest is 'Go with the flow!' Genieten van de interactie en leren van elkaar. Je merkt dan al snel genoeg of je een stap vooruit kunt zetten op even pas op plaats moet houden. En ga je in je enthousiasme een keer te snel, is er ook geen hek over de dam en doe je weer een stapje terug. Waar ze overdag slapen maakt me bitter weinig uit als ze zich maar geborgen genoeg voelen om echt te slapen. 

Achhhhh unieke puppies en de geweldige hond met zijn eigen nukken die ze worden 

 Hahahaaaa, herken het helemaal. Sta ik naar m'n boeven te kijken en voel ik m'n hart groeien 

Verwonderlijk is het ook hoe men wel geduldig kan zijn bij de lichamelijke ontplooiing (zoals de 5-minuten wandelregel, niet te vroeg fietsen, e.d.), maar geen seconde stilstaat bij al die mentale overbelasting waarmee men een pup vanaf dag 1 platgooit...

Oh! Ik dacht dat je je pup zindelijk, benchgetraind en welopgevoed meekreeg van de fokker!! Kan ik niet de tweede dag dathij er is gelijk weer fulltime gaan werken? 

Geintje toch, manuela, je hebt helemaal gelijk. Mooi opgeschreven :) 

Dat is zeker verwonderlijk Alaska's Finest!

Humor is altijd welkom Gijs

Tukkie doen? Gewoon zo! Laat maar lekker liggen

Hier al wat ouder maar jong geleerd is oud gedaan....

Poets jij maar dan doe ik wel een tukkie...

Wat een leuke Tukkie-foto's, Manuela!

Even lekker 'n slaapje doen kan werkelijk overal...

... dus waarom niet gewoon op een wandeling, heerlijk met het buikje in de zon? Hmmmmmmm! Kan baasje ook even tukje doen..

Tukkie.....waarom niet op de bank?

Inderdaad Manuela, goed verwoord !

Helemaal eens Manuela! 

Soms moet ik echt op mijn handen zitten om niet echt te vragen wat men had verwacht met een pupje. 

Alaska.

Geweldigie foto's ligt er erg charmant bij 

Jij krijgt je kluif van mij hoor Manuela....welverdiend .

ik denk dat dit regeldenken vooral komt van mensen die gaan werken , kindjes hebben en voor hun pup een bepaalde tijd toekennen of inplannen. Al wat er buitenaf bijkomt...blijven plassen, knagen, piepen....zo had men zich alles niet voorgesteld.

benches maken een hond ook niet vlugger proper vgs mij, helpen vhs mij niet echt mee aan de opvoeding maar het is makkelijker om hun toegemeten tijd aan te geven. 

Een hond is bij ons altijd gewoon mee opgevoed , samen met ons gezin, met alle lastjes erbij.

Niks MOEST....er werd niet vergeleken met de hond vd buren ofzo.

ik denk veder dat veel mensen niet echt beseffen hoeveel tijd en energie een pup opvoeden kost. 

Het hoort bij het ideaal beeld van huisje , gezin , hond .

realiteit is anders. 

Ik ben heel blij dat ik de gelegenheid had om een jaar te geven aan Charlii's opvoeding. Dat was van tevoren zorgvuldig ingepland. Ze is nu 10 maanden en ik heb een lieve, gehoorzame, relaxte, enthousiaste jongedame. We hebben nog tot september, dan is ze een jaar, maar o wat ben ik nu al blij met de keuze die ik vorig jaar maakte! 

Hè, hè eindelijk! Een kluifje voor een 'rainy day' (en daar zijn er veel te veel van in Engeland)

Wat je zegt klopt ook wel en ik denk dat er ook niks mis mee is om een doel voor ogen te hebben en uiteraard kan niet iedereen werkloos blijven voor de opvoeding van een hond. Maar hoe kun je er blindelings van uitgaan dat een pup (of ieder ander levend wezen) vanaf dag 1 maar alles wat je met en voor hem doet begrijpt/normaal vindt en het volste vertrouwen in jouw keuzes zal hebben? Voor puppies die amper een poot over de drempel hebben gezet? Van een immigrant wordt minder verwacht en die worden in vele landen van een tolk voorzien! Op het tempo vd pup spelenderwijs naar je doelen toewerken, zorgen dat je troeven achter de hand houdt zodat je geen druk op de pup hoeft uit te voeren en ook niet in paniek hoeft te schieten omdat je je 'deadline' niet hebt gehaald. Onder druk een relatie opbouwen, dan begin je toch met achterstand?....

Annyway  .....tijd om van mijn soapbox af te stappen. Ik hoop dat aankomende en verse baasjes met mijn inmiddels groot relaas(voor mijn doen) en jullie bijval iig. voor het prille begin zich meer concentreren op het verkennen van elkaar en wat minder op wat de pup nog allemaal niet kan en 'fout' doet.

En aangezien hier vrouwelijk schoon met blote buiken en gespreide poten ligt te tukken, mag mijn heertje ook 'met de billen bloot'....

Toen het nog een inimini potloodventertje  was, tukkie tijdens 'het werken'.....(dicht bij de open ingang, vandaar de riem aan een display vast)

Ik heb me trouwens wel kapot geërgerd aan Aiden hoor... 

Hij heeft zo'n ander karakter dan mijn andere honden... En dat karakter botste zo enorm met het mijne... 

Nu hebben we allebei water bij de wijn gedaan en gaat het stukken beter!

Wat een schattig potloodventerje 

waarom liggen ze toch altijd zó ? MHier ook hoor  maar wat een potlood voor mijn ventertje 

 geld voor pups maar net zo hard voor herplaatsers

eigenlijk dieren in het algemeen

sommige mensen denken dat een dier alleen behoefte heeft aan wat jij in je schema kan waarmaken

Het zijn levende wezens..en net als bij een kind zal je passende oplossingen moet vinden

voor waar "jij, in je  drukke mensen schema" te kort schiet!

Ik heb eigenlijk een vraag.

Als de titel nu veranderd wordt ,wordt het misschien gelezen door pupkopers of mensen die net een pup hebben?

Of is dit geen goed idee?

Dacht ik zomaar.

Op het forum lees ik graag mee maar dit zou ik zo overgeslagen hebben.

Heb geen pup meer maar toch.

Het is wel zo ja dat men denkt dat een pup veel kan na een paar weken.

Ze vergeten dat dat veel tijd kost.

Hier wordt al lang niet meer aan tijd gedacht... Onze eerste pup kon voor mij niet snel genoeg ouder worden, ik had me volledig mispakt aan de tijd die het kost.  Ik was katten gewoon, aan katten heb je geen werk.

Gelukkig heb ik me snel aangepast, toen de tweede kwam (na drie jaar) dacht ik, als ze binnen drie jaar ook zover staat als Evita, ben ik blij, duurt het langer, ok, dan is dat zo.

Nu hebben we onze Nahla, doof geboren, ik verwachtte zeeën van tijd nodig te hebben... ze wordt twee in augustus en is voor mij gewoon perfect, zij krijgt de tijd en wij krijgen de tijd en zo hoort het.  Niks moet, het komt wel...

In mijn ogen zou iedereen een keer een dove hond moeten opvoeden, wat ik geleerd heb met Nahla is zoveel meer dan bij de anderen.  Ook al wist ik dat lichaamstaal belangrijk was, het besef van hoe belangrijk, is pas gekomen bij Nahla. 

Ik kan haar lezen als een boek en zij mij, ik verspil geen energie en tijd aan woorden en ik had al veel geduld, maar dikwijls vermengd met frustratie, die ik niet wilde tonen.

Nu is er geen frustratie meer, ik leg me erbij neer en wacht... het komt wel.

Als ik hier zo lees op het forum, zijn er zoveel baasjes gefrustreerd door kleine dingen die niet lopen zoals ze wensen. 

Ik heb in de laatste bijna twee jaar geleerd, dat frustratie niet helpt, laat het gaan en leer van je hondje.  Windt je niet op, het komt...

helemaal mee eens, ik herinner me het gevoel van dolverliefdhied op de pup de eerste eigen pup, de energie die ik had en hoe geweldig ik alles vond.

En dan ga je een cursus volgen en kom je op een club, wat een druk en stress daar al heerste, dat moest want het was een duitse herder. Maar het leek meer op een soort drilkamp. Niets voor ons dus.

Ook met herplaatsers geldt idd hetzelfde, rustig aan, eerst Maar eens lekker laten wennen, kennismaken.

Hoe vaak lees je niet dat er druk geoefend wordt, met geklooi bij de etensbak, trainingen etc. hoe er gecorrigeerd moet worden etc en dat de hond daar dan nog maar net een paar weken is.

Rustig aan, je hebt alle tijd, geniet van de hond, steek er tijd en moeite in om uit te vissen waar het gedrag van de hond vandaan komt.

Elkaar begrijpen is al het halve werk. En dan echt begrijpen, wat nog niet zo heel makkelijk is maar een mooie ontwikkeling die je samen doormaakt, wat dus weer tijd en geduld nodig heeft.

Overigens en terzijde, heb ik bij mijn eerste hond veel aan de bench gehad, het was haar veilig plekje, het deurtje hoefde na een paar dagen ook nooit dicht. Een bench moet niet, maar kan een grote steun zijn voor sommige honden.

Voor Lola had het dan weer niets geweest, en voor Jenna denk ik ook niet.

@Roos 

Dat klopt ook, wat je zegt en ik had het in eerste instantie mee willen nemen maar startte het topic nav. de 'puppy boom' die weer gaande is en de stress die de baasjes (van hun uit goed bedoeld) al zo vroeg uitten. Vaak na enkele dagen al!!! Daarnaast denk ik dat veel baasjes zoals al eerder vernoemd helemaal niet stilstaan (ja ze zien de centimeters en voelen de kilo's) bij wat die snelle lichamelijke en mentale ontwikkeling met ze doet. Er gebeurt al zoveel van binnen. Vandaar dat ik ook bewust voor de puppy categorie heb gekozen.

@Lena

De titel? Ja die ontstond spontaan en verwoord precies het hyper en verstikkende gevoel wat ik kreeg na het lezen van een aantal topics in dezelfde strekking nadat ik de dag ervoor in een ander gelijkwaardig topic gereageerd had. Het moest er even uit en is ook niet echt een (vraag)stelling waar ik een overduidelijke titel aangeweid zou hebben. Maar ik kan me zeker voorstellen dat je hem links laat liggen als je gericht op zoek bent. Mocht ik wat beters weten te verzinnen dan pas ik hem wel aan.