Met Bibou raadden ze ons aan om geen van beide te doen: niet wegtrekken want dan gaat huid mee, ook niet verder duwen (dat deed een vriendin van mij en toen werd ze wilder en beet langer). De gt zei van gewoon afgewend met je zijkant naar de hond en erg rustig te blijven staan.
Dat deed ik de laatste keer, het stopt inderdaad snel, maar ze beet nog relatief hard, dus door mijn jas heen. Ik heb nu beschadigde zenuw, maar wel beperkte blauwe plekken.
Het is niet gemakkelijk.


Reageren


En dat je er helemaal voor wil gaan vind ik geweldig en dat siert je ook maar het punt hier is dat een gezin met kinderen toch iets meer triggers oproept uitdagingen liggen snel onbewust op de loer en juist wat je zelf zegt zo'n grote hond blijf ik eng vinden en hij is nu pas twee weken bij jullie wie zegt dat hij niet verder de grens op gaat zoeken? Misschien toch eens een gedragstherapeut vragen dan? 










