Castratie

Ik ben al heel lang erover aan het denken om mijn hond te laten castreren.

me hond Pip heeft een niet ingedaalde bal, dus in zijn geval heeft een chemische castratie door middel van een implantaat niet veel zin. De ballen kunnen enorm krimpen. Mocht hij ooit gecastreerd worden dan bestaat de kans dat de niet ingedaalde bal erg moeilijk te vinden is en wordt daardoor een zwaardere operatie.

Pip is een reu van 4 jaar oud. Een kruising cocker spaniël.

in huis kan hij absoluut niet overweg met andere honden. Buiten zijn ze beste vriendjes maar zodra zijn bezitterigheid in het spel komt is het einde verhaal. Hij heeft dan waas voor zijn ogen en gaat hij alles claimen. Hij gaat zo ver dat een hond niet eens meer mag bewegen in huis. Hoofdje bewegen en hij slaat meteen aan.

ik heb eerst 2 honden gehad en heb eentje dus naar me zus moeten brengen omdat het niet meer ging. De hond mocht gewoon niks meer. Mocht zich in een hoekje niet eens meer bewegen.

we hebben toen alpha gedragstherapeut ingeschakeld en helaas heeft het totaal niet geholpen en de gedragstherapeut raadde mij toentertijd aan om hem te castreren.

Pip luistert goed, doet alles wat ik van hem vraag, is heel erg lief, aanhankelijk, doet niemand wat, in huis ontzettend rustig.  Buiten met wandelen is hij sociaal naar andere honden toe omdat dit niet zijn terrein is (of als we ergens lang stil blijven staan dan toont hij ook dat probleem). Het is een heel duidelijk territorium probleem. Hij is ontzettend ontzettend bezitterig.

we hebben echt alles geprobeerd om hem dit te afleren. Bijv. Corrigeren aan de halsband, hem op zijn plaats (mand of bench) laten blijven liggen, hem telkens opsluiten zodra hij dat gedrag begon te vertonen, hem op de rug leggen etc. Elk methode heb ik een tijd lang geprobeerd, toen het niet werkte ging ik naar de volgende methode. Ik ben hier dus al 3,5 jaar mee bezig. Hij leert het gewoon niet af.

mijn vraag is dus; is hij in deze situatie beter te hanteren als hij gecastreerd is? Heeft het überhaupt zin?

Misschien is chemische castratie wel iets voor jullie? Dan kun je zien of een castratie zin heeft.

 Bijv. Corrigeren aan de halsband, hem op zijn plaats (mand of bench) laten blijven liggen, hem telkens opsluiten zodra hij dat gedrag begon te vertonen, hem op de rug leggen etc. 

Heb je even gequot. Weet niet hoe je je hond corrigeert, het op de rug leggen, is van een achterhaalde theorie

http://www.hond-en-co.nl/hond-wolf-dominantie.html

Door je hond op de rug te leggen, kan je hond angstig worden naar jou. Je doet hem pijn. Wat ook kan gebeuren is dat hij deze onprettige handeling kan associeren met andere honden die in de buurt zijn en daardoor agressief gedrag naar hun gaan tonen of gaan uithalen. 

Als je hond angstig of onzeker is ( daar lijkt het wel op, maar pas als je het geheel kunt zien, weet je t zeker) en je castreert hem, zal het gedrag verergeren. Door de  testosteron kan eenhond  die onzeker of angstig is, zich nog enigszins staande houden.

Wat mij van af hier belangrijk lijkt, dat je reu vertrouwen moet gaan krijgen in je andere honden en hen dus niet met correcties gaan associeren. Geef ze elk op,afstand van elkaar een kluif. Door kluiven ontspant een hond en zo gebeurt er iets leuks in de buurt van de andere honden. De bedoeling is dat je hond je andere honden met iets positiefs zal gaan associëren en zo de andere zal accepteren. Dit is alleen een langdurig proces.

Je bent bij een GT geweest, weet niet wat voor tips hij had?

Iedereen heel erg bedankt voor jullie antwoorden!

even over het corrigeren en op de rug leggen; dit was voor mij de laatste optie om te proberen en heb dat voorheen ook nooit gedaan. Uit eindelijk was ik wanhopig en ben ik dat gaan doen. Het heeft zeker niet geholpen. Geen een van de correcties/straffen die ik heb gegeven.

het is begonnen toen Pip in de pubertijd kwam. Hij claimde mij heel erg. Geen enkele hond mocht in de zelfde ruimte zitten als ik want dan werd het feest. Dit was het probleem waardoor dat is ontstaan.

dat was ik nog vergeten te vertellen.

advies kreeg ik, omdat het om mij ging, moest ik telkens het kamer verlaten zodra pip dat gedrag vertoonde. Dit heb ik 1 maand volgehouden (je kunt dus voorstellen dat meerdere deel van de tijd ik weg was uit de kamer dan dat ik erbij was).

vanaf die tijd is het ook begonnen.

Zijn gedrag is iets minder als er geen mand en speelgoed in de zelfde ruimte liggen en het gedrag wordt nog minder als ik niet in dezelfde ruimte ben.

ik kan pip makkelijker bij een "vreemde" met hond achterlaten dan als ik erbij ben.

Hij ziet mij als zijn bezit.

Goed gedrag belonen werkt totaal niet. Als hij eenmaal bezig is helpt niets. Als hij mijn stem tijdens het uitvallen hoort dan wordt ie nog feller. Doe ik niks dan is hij echt uren bezig tegen andere honden.

ik heb 2 verschillende gt's gehad. Ene met als advies weggaan uit de ruimte en de andere met straffen met de nekvel.

(ik heb zijn gedrag nooit eens een keer goedgekeurd)

oja ieder een kluifje geven werkt ook niet. Pip wordt juist erger in zo'n situatie. Naar mijn weten is er nooit iets van hem afgepakt. Als ik iets van hem wil afnemen doe ik altijd op een leuke manier (bijv ruilen voor iets lekkers).

Meningen van de dierenartsen op de praktijk waar ik kom zijn nogal verschillend. De een zegt dit en de andere zegt dat.

chemische castratie werd ook afgeraden omdat de zaadballen behoorlijk kunnen krimpen, dan maakt de castratie moest dat ooit nodig zijn erg lastig. Daarom is chemische castratie voor mij geen optie, anders had ik natuurlijk kunnen proberen.

Ik vind dit een mooi filmpje. Deze hond vertoont zeer vervelend gedrag. Door de hond elke keer naar een andere ruimte te doen, komt hij tot inkeer. Ik zou ook nooit zelf weggaan, maar mijn hond naar bvb de gang doen. 

Ik vind dit een mooi voorbeeld van corrigeren zonder dwang.

Ik heb in mijn Zwitserse Witte herder roedel ook een Jack Russel reu en een Franse Bulldog reu. Wij hebben ze laten castreren omdat dat voor ons alleen maar voordelen opleverde. We merken duidelijk dat het karakter van de reu zachter wordt en niet meer vechterig dominant. Voorheen moest ik er altijd als een Alpha boven staan maar nu ze gecastreerd zijn leven ze in harmonie samen. Ik heb geen nadelen kunnen ontdekken.

Ik zou castratie zeker overwegen; het is een hormonale hulp, waarna je met je hond 'opnieuw' aan de slag kunt....maar dan rustiger.

Niet alle dingen zijn te herleiden tot enkel de hormonen, maar als je bij een gedesoriënteerde hond (eentje die alles in vraag stelt en blijft uitdagen, overhoop gooien) al begint met een uitschakelen van de hormonen, dan kun je na verloop van tijd (als de testosteron uit zijn lijf is), je relatie 'resetten' en is de kans groot dat je toch een iets makkelijkere hond hebt.

Ze worden niet mak, maar wel 'communicatiever'. (toegankelijker, rustiger)

Kai; de hoofdproductie van testosteron is in de testikels, nadien heb je nog wel testosteron (dat hebben vrouwen ook), maar is het effect toch wel grotendeels geminimaliseerd.

Kai; wat haal jij uit de literatuur ivm de productie van testosteron? (informatief voor me)

denk ook wel dat we hetzelfde bedoelen.

Kai; en waar wordt er dan nog testosteron geproduceerd? Dat is toch wel het hormoon wat 'bekendstaat voor agressie en spieropbouw'?

(ik vraag het enkel voor de testosteronproductie, ik weet dat het lichaam regelmechanismen heeft om te compenseren, maar van een teef, kun je zonder testosteron geen reu maken, al heeft een teef in meerdere of mindere mate ook testosteronproductie.-denk maar aan mensen vrouwen met 'hirsutisme')

Ik weet dat 'teefjes ' ook perfect dat claimende en een 'verhulde' dominantie kunnen laten zien. Ook zij hebben testosteron.

heb je een medische verklaring? (vraag ik nog altijd om te leren)

Dat van dat oestrogeen en agressie (eventueel) wist ik niet.

Hormonen.....geven toch altijd de meeste problemen.

dank je!

Vreemd. Bij suprelorin, dus implantaat chemische castratie krimpen de ballen inderdaad. Maar zodra het implantaat is uitgewerkt zijn de ballen weer terug in formaat van voor het implantaat. Ik kan aan de ballen van Willem zien of het implantaat bijna uitgewerkt is, daarna merk ik het pas aan zijn gedrag. Hij heeft nu zijn derde implantaat en zijn ballen zijn steeds weer terug geweest in formaat van voor het chemisch castreren.

Is het sowieso niet beter om niet ingedaalde ballen te laten weghalen ivm. een groter risico op kanker? Dat meen ik hier op het forum toch regelmatig gelezen te hebben.

Maar dan nog, je moet wel zeker weten dat het gedrag van de hond niet uit onzekerheid ontstaat. Want een onzekere hond castreren kan nog meer onzekerheid teweeg brengen.

Gast mira een heel groot verschil met reuen en hengsten is dat een reu tussen 3 en 60 kilo weegt en een paard 600 tot wel 1000 kilo. Als een hond aan de lijn trekt is soms zwaar, maar een hengst die naar een merrie wilt, tja die gewicht hou je niet. Een losgebroken hond, vang je zo, een hengst die gaat? 

Paarden lopen vaak in de manege's met onervaren ruiters, een hengst er tussen? Levens gevaarlijk. Top ruiters, die heel goed kunnen rijden, die hengsten rijden waarmee gefokt wordt, de prestaties is voor het dekken belangrijk. Zij zijn ervaren om een hengst te rijden. De rest, veel te gevaarlijk.

Hier laatst nog, een vrouw op een hengst, buiten ritje maken. Rook een merrie, gooit haar eraf en vloog op 2 meiden af die op hun pony's ook een ritje maken. Ik zal je de detail besparen.

Hengsten castreren, voor de veiligheid een noodzaak, reuen castreren? Liever niet in een gezond lichaam snijden

 Als jij met je hond aan de riem wandelt is dat dus ook dwang? 

Ik zal het principe uitleggen. Een hond wilt heel graag bij de baas zijn. Op het moment dat hij ongewenst gedrag vertoond zet je hem even apart. Heel eenzaam en dat vind een hond niet prettig. Als je het elke keer dat hij dit vervelende gedrag laat zien hem apart zet, ziet hij een relatie tussen  de eenzaamheid en zijn gedrag. Zoals je weet, denk aan Pavlov, honden leren door associeren. De hond vind het zo vervelend om apart gezet te worden dat hij dit vervelende gedrag niet meer laat zien. Hij is tevens aan het leren dat hij veel fijner aandacht krijgt van de baas als hij zich gedraagt, wat de band met de baas versterkt. De baas kan nu verder de fijne band met zijn hond versterken. Deze hond, heeft dit gedrag nooit meer vertoond.

Zelfs een oertype laat zich op deze manier braaf aan de riem meenemen.