Toevallig gisteren nog over gehad met mijn stiefbroer. Wij hadden een 'trainer' die werkte volgens Millan's methodes, die ons vertelde dat wij geen roedelleiders waren en dat Mike continu hoger in rang wil komen en ons wil domineren.
Nou, grotere onzin kun je mij niet wijsmaken. Ik vind dat door alleen maar vast te houden aan rangorde en dominantie je de hond als wezen erg te kort doet. En wel hierom:
Dus er was halverwege de vorige eeuw onderzoek gedaan naar wolven in gevangenschap, hoe gingen die met elkaar om. Nou, dat ging niet echt harmonieus, continu spanningen, schermutselingen. Er kwam een pispaaltje in de groep, en er wierpen zich alfaleiders op die de meeste privileges hadden en aan wie alle andere wolven zich onderwerpten. De rest schikte zich in een rangorde en probeerden continu in rang te stijgen.
Aangezien destijds werd gedacht wolven=honden, wat voor wolven geldt, geldt ook voor honden, werden de bevindingen van deze studie overgenomen in de manier waarop men met honden omging.
Het was een hele tijd geleden toch algemeen geaccepteerd dat je 'de baas bent' over je hond en dat hij hoort te luisteren, altijd, overal en waar dan ook, net zoals ranglagere wolven luisteren naar de alfas. Deed hij niet wat je wil, dan legde jij je wil aan hem op. Want jij bent de baas, de alfa, de roedelleider, de dominantste, hoe je het ook wil noemen. Het eind heiligt de middelen, slipkettingen, prikbanden, tikken, schoppen, stroombanden, noem maar op, allemaal oké, wolven waren immers ook niet zo aardig voor elkaar.
En ook nog: wat is nu een 'beetje discomfort' op een lang en braaf hondenleven? Dat weegt toch niet op? Hup, onderwerp je hond en je hebt er je leven plezier van, want een hond wil zich van nature onderwerpen aan zijn meester. Neem je die taak niet op je, dan krijg je een hond met probleemgedrag--en daar zorg je zelf voor, want jij onderwerpt je hond niet! Je dwingt hem in een positie waar hij zelf de ranghoogste, alfa, roedelleider, noem maar op is. Hij wil jou aan hem onderwerpen!
Nou, inmiddels zijn we een halve eeuw verder en weten we ook een stuk meer. Onder andere dat honden geen wolven zijn. (je meent het) Het echtpaar Coppinger heeft honden bestudeerd op een geïsoleerd Afrikaans eiland. De dorpshonden waren van niemand en werden niet gevoerd door de mensen, ze waren er gewoon en leefden van het afval, een manier van leven zoals zij dit waarschijnlijk al honderden, zo niet duizenden jaren hebben gedaan.
Wat bleek; honden leven niet in roedels. Ze zijn sociaal, ja, maar individualistisch. De enige groepjes bestonden uit moeders en pups. Ze waren sociaal genoeg om niet continu in elkaars haren te zitten en om elkaar te tolereren. Er was geen sprake van hiërarchie en rangordeverdelingen.
Mijn conclusie hieruit is dat het naar mijn mening helemaal niet zinvol is om je hond als een dier te benaderen dat vast zit in een rangordestelstel en dat continu hoger in rang wil komen om jou te domineren. Voor mij klinkt dit als een sprookje, en ik persoonlijk verwerp alle methoden die gebaseerd zijn op het domineren of ranghoger zijn ten opzichte van de hond.
Ik denk maar zo; een hond is opportunistisch ingesteld en zal doen waar hij zelf beter van wordt. Speel hierop in en ik denk dat je een heel eind komt.
Iedereen moet wat mij betreft zelf weten hoe ze met hun hond omgaan, zolang ze het dier maar eerlijk behandelen en hem geen pijn doen. Maar zelf zou ik harde ouderwetse methodes (oa wat CM dus doet) aan niemand aanraden. Dingen bij de hond afdwingen is een ouderwetse manier, waarbij er voorbij wordt gegaan aan de behoeftes en eigenwaarde van het dier.
Waarbij ik gezegd wil hebben dat dit alles natuurlijk mijn mening is, die anderen niet hoeven te delen. 
Maar hier sta ik achter.
Oh, en die 'trainer' helemaal bovenaan komt hier dus niet meer.
ik vind dit geen harde of zachte aanpak een middenweg. 
