" Dan trekke ik bij deze de schoen 'niet' aan!
Mijn reactie was gericht op het schrijven van Claudia.
Mijn reactie was gebaseerd op mijn eigen ervaringen, gevoel en hoe ik het momenteel leer.
Ik heb niemand persoonlijk aangesproken of aangevallen.
Komt daar dan plots zo'n geërgerde, aanvallende reactie tussendoor, dan ervaar ik dat inderdaad als 'heftig en kwaad reageren'.
Hoezo van elkaar leren, als je boos word om meningen die niet met de jouwe stroken???
En dan schrijven ''jij moet goed lezen'', maar man, ik heb goed gelezen! Namelijk het verhaal van Claudia want daar reageerde ik immers ook op!
En Sophie, ik vind het van jouw kant tevens ook niet aardig staan, dat jij mensen op dit forum, die met elkaar op 1 lijn zitten en het met elkaar eens zijn, als 'ja knikkers' of 'meezwemmers' bestempelt.
Outside the box denken is prima en hoeft inderdaad zeker niet genegeerd of afgekraakt te worden.
Maar wanneer je het met vele anderen eens bent, gewoon omdat jij met hun gelooft dat het op die wijze het beste is, dan maakt dat je nog geen onnozel, volgend schaapje dat gewoon achter de grootste kudde aanhobbelt!
Hier doe jij op jouw beurt weer ook veel leden tekort!
"
Hoe zo boos worden als je van elkaar kan leren? Dat vraag jij, terwijl je zelf nu ook boos bent/wordt.
Je kan het toch ook gewoon negeren? Die opmerking die jou stoort. Jij maakt je er toch druk om, dat iemand een ander mening heeft en dat daar weer op gereageerd wordt.
Hoezo wordt je daar dan boos om? Jij hebt toch ook een eigen mening?
Nou dan!
Maar misschien is het handiger als je dan toch een reactie op iemand wilt geven, dat je er dan even voorzet voor wie het is bestemd. Dan komen er geen misverstanden.
En ja, je hebt hier ja knikkers, mensen die anderen na-praten, omdat ze hun eigen mening niet eens durven te uiten, want als je dat doet, dan hoor je er niet bij. Heus niet iedereen, maar sommige durven gewoon niet hun mening te geven.
Verder ontopic:
ik ben van de oude stempel en vroeger deed men niet anders, omdat men ook niet anders wist. Maar, het gekke is, ik heb mijn Bouviers of mijn andere honden, nog nooit op zijn rug gelegd. Waarom zou ik?
Wel heeft mijn allereerste Bouvier vanuit het niets mijn (toenmalige) man willen grijpen. Hij zat op de bank en daar kwam ze aan, tanden bloot, lippen omhoog; het was meer een hoe-ver-kan-ik-gaan geval, in mijn ogen. (het is 27 jaar geleden) Ze heeft het maar 1 keer gedaan.
Ik leer nog elke dag, ik heb geleerd over kalmerende signalen, ik heb geleerd dat je honden heel anders kan opvoeden dan vroeger werd gedaan. Met onze Sophie maar ook met DJ doen we dingen heel anders en daar ben ik mijzelf (en degene van wie ik geleerd heb) nog steeds dankbaar voor.
Maar men moet nagaan dat de oude stempel ook niet beter weet. Net zoals opvoeden van kinderen, werd ook vroeger anders gedaan dan tegenwoordig. En de mensen die dit nog steeds doen, hebben het misschien ook geleerd van mensen van de oude stempel. En zo blijf de cirkel in het rond gaan, totdat iemand die cirkel doorbreekt.
Maar mensen van de oude stempel dus veroordelen omdat men het vroeger anders deed, kan er bij mij dus niet in.