Donja heb ik als pup gekocht in 2007 toen er een nare ziekte bij mij ondekt werd. De hond zou mijn ziekte wat dragelijker moeten maken en mij er doorheen slepen. De band die ik met haar opbouwde is niet te beschrijven. Zelfs buitenstaanders zagen dat we toch wel een hele bijzondere band hadden. Helaas heb ik Donja in 2012 moeten laten inslapen. Hierna wou ik geen hond meer, wou alleen maar Donja terug hebben. Op aandringen toch nog in die zelfde week een pup gekocht, weer een rottweiler en weer Donja want ik wou niet een vervanger maar mijn hond terug. Hoe stom kun je zijn.
