Wij zoek op zoek.

Wij willen weer een hondje na 2 drukke boxers gehad te hebben.

Een boxer willen we niet meer vanwege zijn drukke aanwezigheid.

We hebben een klein kindje van 3 en een puber van 11.

Wat wij zoek is een rustige kalme hond.

Niet hoog in energie.

Het moet een echte gezinshond zijn.

Groot klein of middel maakt mij niks uit.

Niet langharig!

Wil weinig omkijk hebben naar de vacht, beetje het zelfde als bij de boxer.

Af en toe kammen.

Wel een knuffelkont dat vind ik wel fijn.

Zelf zat ik te kijken bij een labrador???

Hebben jullie nog een idee. Oja en mijn man wil er ook graag mee gezien worden. Dus geen dames hondje hahaha 

Ik dacht meteen aan een golden retriever, maar die heeft wel lange haren en een vacht waar verzorging in kruipt...

Ik dacht dat je van de week nog aan het kijken was naar een ridgeback, dat is nogal een omslag!

Ik vind labradors over het algemeen vrij lomp, goldens zijn meestal rustiger. Maar zoals Lise al zei: aardig wat vacht verzorging. Dan kun je beter naar de labradoodle kijken, is dat iets? Zowel goldens als labradors hebben wel erg veel energie, daar moet je wel echt wat mee doen. Lukt dat jullie? 

Een greyhound  

Gladharig, rustig, voorzichtig. Mensen denken vaak dat het hele drukke honden zijn, maar dat is dus helemaal niet waar. (wel als pups, maar alle pups zijn druk  ) 

Er zijn super veel jongvolwassen greys te vinden bij stichtingen in binnen- en buitenland. 

Vistla.

Viszla's zijn heel energiek, dus die zou ik afraden. 

Ik vind Goldens vaak ook wel erg lomp en onstuimig, zeker in de eerste twee jaar. Daarbij ken ik er ook nogal een aantal die bak-en balnijd hebben, dus als je hiervoor kiest, zoek dan een hele goede fokker!

Een Basset Fauve of een (petit) Basset Griffon zijn vriendelijk en erg rustig in huis en fantastisch met kinderen. Maar ze moeten wel geborsteld en geplukt worden en ze kunnen meestal niet goed loslopen ivm speur- en jachtinstinct...

Zelf heb ik een Spaanse waterhond, die zijn echt gek op kinderen en kunnen daar geweldig goed mee omgaan. In tegenstelling tot de Italiaanse en Franse waterhond (Barbet) hebben ze amper jachtinstinct. Als pup zijn ze best druk en speels, maar je kunt ze wel al vanaf hele jonge leeftijd echt alles leren, ook dat ze op hun plek moeten blijven liggen. Tja, vachtverzorging: ze moeten een paar keer per jaar geschoren worden, het scheelt wel dat ze geen haar verliezen en dat je niet mag borstelen, maar je moet wel zorgen dat de strengen haar niet in elkaar gaan matten, dus een paar keer per week moet je toch aan de vacht friemelen... 

Een labrador rustig? Hahaha. Nee, als je een labrador neemt moet je er heel veel mee doen. Het zijn en blijven werkhonden. Helaas koopt iedereen ze tegenwoordig vanwege hun uiterlijk en laid-back karakter tegenover kids. Dat maakt het nog geen luie gezinshond!

Ik dacht gelijk aan de tibetaanse terrier.. maar die is langharig. Toen de windhond, maar die zijn erg breekbaar dus met een kind van drie gaat dat niet altijd goed. Maltezer? Klein van stuk, echte gezelschapshondjes. Of een poedeltje? Maar deze kunnen wel druk zijn.

 Gefokt uit een tentoonstellingslijn (van een fokker die fokt met stamboom, anders weet je niets) vallen labradors en Golden Retrievers echt mee kwestie energie.

Als je zomaar ergens een Labrador/Golden koopt en je weet niks af van de afstamming, kan het natuurlijk best zijn dat je een volbloed jachthond in huis haalt ( zoals ze echt oorspronkelijk waren en waarvoor ze gefokt werden)

Er is een heel groot verschil in bloedlijnen.

 Een labradoodle heeft juist heel veel vachtverzorging nodig..

Verzorg je de vacht niet goed gaat de vacht toch echt vervilten.  En dan rest alleen het kort scheren nog maar.

 Ja je hebt gelijk  Ik dacht aan het verharen. Sorry niet opgelet!

 Echter betekent showlijn niet dat ze ineens genoegen hebben aan drie blokjes om.. wat de meeste mensen (die ik ken dan) toch eigenlijk willen van hun labradors. En ook showlijnen kunnen individuutjes bevatten die een passie voor jacht hebben, even druk zijn als de werklijnen.. 

de raseigen kenmerken kunnen er niet ineens helemaal uit zijn omdat het een showlijn is.

 Is er niet opeens uit, daar gaan heel veel jaren fokken aan vooraf.

Labrador zal ik je afraden, die ervaar ik als onstuimige energieke honden. 

Greyhound lijk me wel passend, of een andere windhond, deze zijn vooral in huis meestal heel rustig en lekkere knuffelkonten. Buiten houden ze zeker wel van een sprintje maar ze zijn totaal niet lomp, echt het tegenovergestelde.

Whippet of greyhound inderdaad. Zeer rustige, gracieuze honden met een kalme energie (behalve als ze buiten even een sprintje trekken). 

Dat valt dus alleszins mee. Als ze de ruimte krijgen om dagelijks te benen te strekken en er een zacht, warm plekje in huis beschikbaar is zijn ze meer dan tevreden. 

 Valt heel erg mee. Mensen denken vaak dat ze veel beweging nodig hebben, maar dat is niet zo. Ze hebben natuurlijk wel hun lange wandeling nodig, net zoals iedere hond, en ze willen vooral af en toe heel erg hard rennen. Maar het zijn geen honden met mega veel energie. 

In huis zijn ze heel erg rustig. Ze liggen graag zacht en lekker warm, houden wel van luxe. 

Het zijn echte knuffelkonten en helemaal niet zenuwachtig wat ik wel eens hoor van mensen die geen windhonden kennen. Ze zijn wel gevoelig, maar dat vind ik zelf juist fijn. 

Echter denk ik met de windhond wel gelijk aan de fragiliteit. Poten breken redelijk snel, en met een klein kind kan dat soms lastig zijn.

 Ja dan kun je op alles wel wat verzinnen... een windhond is niet van suiker en een kind van 3 en een van 11 zijn geen 10-ton wegende moordenaars. 

Alleen Italiaanse windhondjes staan bekend als fragiel, de andere windhonden breken niet zomaar iets.

Ik ken ze niet als fragiel, ze lijken het misschien maar niet meer dan andere honden hoor.

De botstructuur is er juist op gebouwd om kracht te kunnen zetten, dus fragiel zijn ze absoluut niet

Dat ze wel snel kapot kunnen is weer wat anders, daar kan je pech mee hebben.... sommige hebben een nog dunner velletje als dat er al bij hoort en ja, dan is een vrolijke hap tijdens een renpartij of een in de weg staande struik met stekels al snel een retourtje DA voor een paar nietjes ..... maar daar hebben ze truitjes voor uitgevonden.... werken wonderbaarlijk goed bij die van ons

Maar hoe dan ook zijn dat de uitzonderingen hoor.... windhonden zijn juist robuust en gehard al kunnen ze er als sprietjes uitzien.

Ik denk dat het best een goede optie is als je voor een wat ouder exemplaar zou kiezen

Pups (.... tot een jaar of anderhalf) zijn echte springgeiten.... overal overheen.... of het nu de bedoeling is of niet.... die poten zitten er niet voor niets onder 

Maar 1 keer volwassen zijn het de katten onder de honden, een zachte slaapplek met dekentje, veel knuffelen, veel eten, nog meer knuffelen en nog minstens 4 andere zachte slaapplekken

Dan zijn ze liever lui als moe in huis en merk je nauwelijks dat je een hond hebt

Zoek je een pup of een herplaatser? Zojuist heb ik contact gehad met een vrijwilliger van het asiel op Tenerife en ben onder de indruk van het karakter van de Podenco's. Je zou eens kunnen kijken op podencoworld.nl.

Zo iedereen bedankt voor zijn reactie!!

Ik kon gisteren niet inloggen dus sorry!!

vele van jullie schrijven over een podenco of windhondje wippet of greyhound,, maar dat zijn niet echt de rassen waar wij op vallen.

We hadden al een bezoekje bij een labrador fokker staan dus die hebben we gedaan. Wij golden brown fokker in Weert.

We wilden kijken of het bij ons zou passen.

Ja de puppies zijn heel schattig en ook de teven zeer rustig en onderdanig naar de kids. Het tegenoverstelde dan van de boxer hahaha. Ik hoefde de meiden niet op te tillen hahaha

Maar er gebeurde toch iets waar ik mijn twijfels door kreeg.

De moeder teef kreeg ik niet te zien, ja mocht wel maar dan moest ik niet schrikken!? Dus dacht huh wat nu dan....

Ik weet niet of het normaal is...maar de teef zou heel veel kale plekken hebben, broodmager zijn, en noem maar op.

Ze had ook 5! dode pups....

Maar ik kon een zuster zien zeg maar. Die moest volgende week baren. 

En die was heel lief en zag er prima uit.

Toen aan het einde vroeg ik of ik de kennels mocht zien waar hij zijn 8 teven had zitten?

Ik vond dat heel normaal, maar hij sprong op en zei...NEE echt niet dadelijk breng jij virussen naar binnen...ik weet toch niet wat jij onder je schoen hebt hangen???

Ik zei maar ik heb jou zwangere teef toch net ook geknuffeld?

Nouja ik wist niet of dit een normale gang van zaken is of dat het vreemd is. Ik kreeg er geen goed gevoel bij.

Toen is gisteren deze rustige teef zag voelde het wel goed het ras.

Maar onze zoek tocht gaat door.

Maar de lab heeft toch wel ons hart een beetje gestolen.

Misschien moeten we nog naar een ander ras kijken maar we zijn er wel uit dat het echt niet een soort van wippet ofzo moet worden.

 Nee idd dat willen we niet.

 Nee we willen geen herpaatser

 Die heeft mijn broer gehad.

Te groot te lomp en kwijlen!