Een (vrije) Nederlandse vertaling die ik eerder voor Hercule (de kleine tekkel van Kallista) gemaakt heb, maar die ik ook graag met jou wil delen, omdat het zo zeer doet.
Wat te doen de dag nadat je hond dood ging
Veeg de vloer Kijk uit het raam
En hijg..
Zet thee met een koekje
Wt je vervolgens weer vergeet
Verschoon het bed
Neurie een lied
Begin te huilen
Vergeet de dagen van de week
Zink ineen in een hoekje van de kamer, knieen omklemmend
En kreun
Raap jezelf weer op
Zet opnieuw thee, nu om op te drinken
Kijk uit een ander raam
Je blik valt op de plek waar je hond zich behaaglijk nog eens uitstrekte, om te verzinken in een droom van weilanden, bossen, konijnenkeutels proefde, hazengeur opsnoof
Zoek de tissues
Dan maar WC papier
Zwerf door het huis, je hart klopt loodzwaar in je borst
Warm een restje eten op
Prik erin met je vork en dump ze in de gootsteen
Zoek wat er niet is
Hoor van alles
Voel fluweelzachte oren onder je vingertoppen
Voel herinneringen die je ontglippen
Maar vang die herinnering, elke herinnering, die straalt, zacht en droevig, geur van natte vacht en herfstbladeren, modderpoten op de vloer, de wandeling in bos en weide, oren wapperend in wind
gestolen koekjes gesloopte speeltjes een kriebel op de buik een trekspel, dat favoriete piepding een blik van verbondenheid jouw hand op zijn hoofdje een kwispelende staart
ochtendnevel boven het veld maan achter de bomen een uil roept oren gespitst neus aan de grond snuffels in kwadraat het spoor volgend triomf van het vinden
Doe je pyjama aan
Draai drie keer in de rondte en nestel jezelf bij het flostouw
Plots jaag je op de echo van een blaf in de nacht die niet eindigt
Ineens groeit
Je staart
Vrij vertaald naar Catherine Young 11.27.12