rouwverwerking om en van je hond(en)...

ook wij hebben in 2009 na 12 jaar afscheid moeten nemen van onze allertrouwste vriend Boy.
En nu 1,5 jaar later mis ik hem natuurlijk nog steeds.
De scherpe kantjes zijn er wel wat afgesleten, maar zo'n kanjer als hij was dat vergeet je nooi meer!
Ik heb nog steeds foto's van hem staan ( al weet ik dat veel mensen dat overdreven vinden).
Alleen zo kan ik zijn heengaan een plekje geven en het accepteren.
We hebben inmiddels twee nieuwe honden zoals je ziet, maar Boy vervangen...nee dat kunnen ze niet.

Maandag is het 5 maanden geleden dat mijn lieverdje stierf. Het heeft me erg geholpen, om er om te huilen , en erover te praten. Heb ook heel bewust afscheid kunnen nemen, en heb zo ook tastbare herinnering (pootafdrukjes ingelijst, plukje vacht). Ik heb het nog vaak over haar. Ze was zo bijzonder!!

Ons hondje max is niet meer...huilen doe ik veel dat doet goed.......mikkie blijft alleen achter.....een nieuw hondje....mag hier in het appartement niet.......ik neem mikkie nu veel mee....overal waar we naar toe gaan........

hij zal max ook missen......maar mikkie slaapt veel.......

eerlijk gezegd nemen we ook geen nieuw hondje......max is niet te vervangen..........en da na zoveel jaar weer dat leed....als je ouder word word het rouwen steeds erger.........

ik mot hier doorheen komen...hoe dan ook........liefs marleen

Heb wat schrijffoutjes gemaakt...hier boven......zie ik......komt door mijn tranen.......maar is niet erg.......het huilen hoort er nu eenmaal bij......het verdriet moet eruit.......max was een aanwezige hond......heel druk...tot het einde..........en nu is het zo stil......mikkie is er nog ....maar het zo een stil lief hondje........

Het is morgen 18 weken geleden dat we Kira moesten laten inslapen,en dagelijks vloeien er nog tranen.Overal door het huis staan en hangen foto,s en vaak kan ik erlangs lopen en met een lach naar kijken maar soms en vooral als ik alleen ben komt het verdriet om het ziek zijn en overlijden van Kira weer als een mokerslag aan.We praten er best wel veel over en dat helpt maar er zijn ook mensen die er niets van begrijpen dat we er nog zoveel verdriet over hebben.Probeer me daar niets van aan te trekken want ik ervaar het als een verschrikkelijk verlies en ik heb de tijd nodig om dit te verwerken.Het gemis is vreselijk.

Gisteren met mikkie naar wittem ...gereden.......en een dikke kaars aangestoken........even een gebedje......mikkie stond ook met zijn pootjes op het knielbankje.... toch om veel kracht gebeden om hier door heen te komen.......het gemis is vreselijk....en vooral s morgens.......het opstaan......max lag zo graag in bed en kwam er moeilijk uit.......net als sommige mensen.....brood smeren met lekker leverworstje.....ooo....allemaal zo moeilijk........
mikkie eet nu even niet........ik probeer mijn verdriet niet zo op hem over te brengen.....

wat een gemis......wat een gemis.......max vandaag denk ik ook weer aan je......kaarsje brand straks weer........veel plezier daar boven.......xxxxxxxxxxx

Goedemorgen...max....waar je bent.........vandaag weer een dag dat je in onze gedachte mee gaat........laat eens een teken zien...dat je ook nog bij ons bent........we missen je........xxxxxxxxmarleen en mikkie...dag lieverd

Lieverd we denken aan je....dikke knuffels........

Marleen ik herken dat zo, de ochtenden..wakker worden net de gedachte 'leentje'(mijn hondje) een lege mand die nog steeds naast het bed staat.
en dan de rest van de ochtend met een vlijmscherp mes in mijn hart rondlopen, steeds scherper wordt dat mes omdat in het begin mijn systeem nog dacht..(bij wijze van) die komt zo weer terug.. vooral nu het voorjaar word. De tuin zonder ladytje? Mijn hersens kunnen dat niet bevatten en mijn gevoel ook niet.

9 december heb ik je moeten laten gaan jordy je was mijn ventje me maatje nog steeds moet ik om je huilen je was mijn leven ik mis je zo erg.voor altijd zal je in mijn hart blijven.

lieve lady jou heb ik afgelopen maandag 7 februarie moeten laten gaan.en dat heeft heel veel pijn gedaan. we hebben zoveel mooie jaren samen gehad en daar wil ik je ook voor bedanken.we zullen jullie twee dan ook heel erg missen.want jullie waren het beste wat we maar konden wensen.we zullen jullie dan ook nooit meer vergeten.ik hoop dat jullie samen boven zullen zijn.en samen lekker kunnen spelen.maar ooit komt er een dag dat we weer samen zullen zijn.ik hoop dat je nog een keertje langs komt.zodat ik weet dat je nog bij me zult zijn.

inderdaad op het moment is het moeilijk....baasje van leentje.....de jaargetijden...max hield van sneeuw....was hij dol op.......de zon aan bad hij.....hij kon echt zonnebaden....heerlijk....... alle momenten moet ik nu met mikkie alleen door heen....vreselijk.......ik heb echt pijn in mijn hart....verdriet....vreselijk...........

mijn ogen vullen zich steeds met tranen......maar ik ga met mikkie door.....hij moet nog wat vrolijke jaren met ons slijten........anders word hij ook een treurwilgje.......

vlak voor max stierf ging hij zo lekker op zijn ruggetje liggen....dat doen hondjes toch altijd als ze zich prettig voelen........max lag vaak zo.....

dus nu weet ik waar hij ook is het er prettig moet zijn.....hij heeft het gezien....daar troost ik me me maar in......allemaal veel sterkte.....en..maxje xxx maxje....doei doe

Hoj max.......

weer zo een vreselijke morgen zonder jou.......maar weet jij bent niet meer bij ons.....maar wij zijn wel bij jou.........doeiiiiii lieverd..........baasje en mikkie.....xxxxxxxxxxxx

Max is op de hondenregenboog. En ziet hoeveel verdriet je nog hebt. Hoe is Mikkie onder alles? Daar vraag ik om omdat ik 14 februari mijn york heb moeten laten inslapen. De andere 2 meisjes waren hierbij. Trix( De york) is even na afloop op de grond gelegd om afscheid te nemen van haar beste vriendinnen. De ene hond keek er niet meer naar maar mijn markiesje heeft met haar snuitje geprobeert Trix wakker te maken.Toen dat niet lukte is ze er naast gaan liggen zoals ze de laatste 14 dagen tijdens de ziekte van Trix veel deed. Toen ik betaald had (Wat een rotmoment om over geld te praten) stond Ranie op en liep weer mee naar buiten. Thuisgekomen begreep Xena mijn andere hond dat we er een miste. Zij heeft echt lopen treuren. Ranie 1 dag en Xena echt wel een week.

Hoj allemaal....ik moet zeggen ..ik mag de naam max niet uitspreken....want dan spitst mikkie zijn oren......hij zocht altijd..bescherming en warmte bij max.....

ze zijn 10 jaar samen geweest....en alles deden ze samen.......

hij heeft afscheid mogen nemen ook in het crematorium......maar toch......ik denk dat hij hem ontzettend mist net als wij......

je ziet hem vaak zoeken...in huis......

we werwnennen hem nu maar wat extra.....hij is gek op die speel egeltjes die zo piepen.......dus ga ik naar de winkel......krijgt hij weer een ander kleurtje....zo proberen we hem weer vrolijk te krijgen....o wat kun je toch iets missen als het er niet meer ....maxje was zo een lieve aanwezige hond.....ik hoop dat ik er over heen kom.......marleen

Dag lieve maxje....je rent nu weer lekker over het veld in het zonnetje......en wij denken aan je.......je aanwezigheid is sterk voelbaar.....we zien veel dingen...in mikkie.....volgens ons laat je je ons zo voelen en zien dat je er nog bent.......

waak goed over mikkie.......dag kleine sokkedief.....

we love jou forever xxxxxxxxxxx

vrouwtje.....

iedereen doet het op zijn eigen manier en voelt dat op zijn eige manier. Heb zelf gemerkt door zo snel mogelijk een nieuwe hond in huis te halen, het weer veel vrolijkheid brengt. Het ligt ook aan de situatie, voor de een is de hond een kind en voor de ander een werkdier. Ons zoontje is een engel, dus het grootste verdiet is al meegemaakt, kan hierdoor zelf ook beter verdriet relativeren.

Wij hebben onze lieve Soffie in laten slapen op 3 januari. Elke dag vloeien er nog tranen, wat is het een gemis. Mijn lieve vriendinnetje. Na 17 jaar lang alles met je te hebben gedeeld ben je er niet meer.. Ik hoop dat je het goed maakt daar boven. Onthoud goed dat je niet vergeten bent, en nooit vergeten zult worden!

Als mensen me vragen of ik huisdieren heb kan ik nog steeds niet zeggen dat het niet zo is. Ik vertel de mensen nog steeds dat ik een heel lief hondje heb die in mijn hart nog altijd bij me is, maar dat ze helaas niet meer echt bij me kan zijn.

Nu het lenteweer door de wolken komt is het even extra moeilijk. Wat vond je het altijd lekker om te wandelen in het zonnetje. In gedachten wandelen we nog elke dag. Heb nu even een kaarsje voor je aangestoken bij je mooie foto.

We houden van je lieve schat!

Vind ik zo verschrikkelijk.......maxje was een echte zon aanbidder.......het voorjaar de zomer...hij genoot ervan.......rennen door het veld........de zon scheen op zijn mooie zwarte vacht......ik mis hem.......mikkie mist hem........een hond die zo aanwezig was.......en aandacht vroeg........soms was hij een mens........lieverd ik denk iedere dag aan jou....ben blij als ik jou ooit weer zie.........knuf xxxxxxxxx vrouwtje

Zus we missen je, Eddy kluift nu op zijn eigen voor pootjes als frustratie om je verlies en ik kan je niet aanvullen.
Zus, in mijn mannen hart tussen Eddy en mij, en ik durf je naam niet te noemen omdat ik nog niet die kerel ben die ik moet zijn voor hem. Dit had niet mogen gebeuren maar mijn hart zal ik ruilen voor je........sorry

Rob probeer zoveel mogelijk met eddy te ondernemen...zodat hij goed moe word.....wij doen dat ook met mikkie........veel verwennen.....deden we al.....maar nu mikkie alleen is...krijgt hij heel veel aandacht......elke week koop ik hem een leuk speeltje........wat extra wandelingen......contact laten houden met andere hondjes.......zorg dat hij je verdriet niet ziet....want hondjes zijn zo slim.......ik leef echt met je mee.........onze max was een lieverd......altijd vrolijk....een maatje voor mikkie........maar we moeten door.......mikkie moet dat laatste stuk ook nog een fijn hondeleven krijgen...en daar moet ik voor zorgen........je verdriet niet over brengen op het nog in levende hondje........zou jammer zijn......

eens komen we ze weer tegen.....bij de regenboogbrug.........liefs marleen........maxje we houden van jou.......xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Hoi allemaal,

Ik herken de gevoelens die jullie omschrijven. Ik heb gister mijn lieve Chico moeten laten inslapen. Hij is uiteindelijk 18.5 jaar oud geworden; echt een hele mooie leeftijd. Maar ondanks dat, voel ik me zo leeg en zo verdrietig. Ik mis hem echt enorm.
Ik wist dat het er een beetje aan zat te komen; het laatste jaar was hij bijna helemaal blind en doof. Ook kreeg hij de laatste maanden soms een soort van epeleptische aanvallen. Gelukkig had hij nog wel veel vrolijke momenten tussendoor, maar afgelopen nacht werden die aanvallen zo erg, dat het niet langer meer door kon gaan. Ook kon ook steeds moeilijker lopen enzo. Ik voel me alleen zo rot dat ik deze beslissing voor hem heb moeten nemen. Maar juist omdat ik zoveel van hem hou, kon ik gewoon niet anders dan dit te doen Ik zou het echt verschrikkelijk hebben gevonden om hem te zien lijden.
Het huis is nu zo leeg en ik voel me leeg van binnen. Ik zag net zijn knappeltjes staan en zijn bak en dan kan ik niets anders dan huilen. Ik vind het echt heel moeilijk.

We houden van je lieve Chico! Hele dikke knuffel van ons!

de beslissing die je hebt moeten nemen heb je uit liefde gedaan.en ik weet dat is heel moeilijk en het doet pijn veel pijn.maar je maatje heeft een hele mooie leeftijd bereikt.en dat heeft die niet zomaar bereikt dat komt dat jullie heel goed voor hem zijn geweest.hij heeft een heel goed leven bij jullie gehad en dat moet je nooit vergeten.
op een dag zullen jullie elkaar weer terug zien.
Chico blijft voor altijd in jullie hart.

lieve jordy en lady vandaag heb ik weer veel aan jullie moeten denken.en ik mis jullie nog steeds.jullie waren mijn lieve knuffelkonten.en daarom zal ik jullie ook nooit vergeten.
en soms heb ik ook het gevoel dat jullie nog bij ons thuis zijn.en dat vindt ik heel fijn.
mama houd van jullie.

Hoi Zus ik ben gisteren omgereden om een groet aan je te brengen...maar mijn tranen bangelen nu over mijn gezicht.
Ed en ik loopen zoveel mogelijk de beenen uit ons lijf, maar op de bekende plekjes duikt Eddy steenvast telkens weer in het water, onse vaste water ritueel tijdens het loopen buiten.
Eddy is zoveel slimmer als mijn met zijn neus, en ik moet van hem mijn les leren. Iemand moet mijn kar trekken als ik op een hoop stront leef zoals nu.
Ik voel mij als een stoere flikker maar ik heb mijn hond verloren en ik kan er om huilen.
Dank je Maxje

Niks te danken.......baasje van zus.......ik weet hoe moeilijk het is.....gisteren biggelden zomaar de traantjes over mijn wangen.........ik begrijp het nog steeds niet..........vaak zit ik te denken hoe zou mikkie nu reageren...als maxje naar binnen kwam.......ik denk dolblij.........

maar ik moet verder.......laat het verdriet wel gewoon komen........dat hoort bij de verwerking......maar ooo wat mis ik dat beestje.........naar zijn foto s kan ik nog niet goed kijken........komt nog wel.......

maxje ik hoop dat je ons ziet....en dat je weet....dat we je niet vergeten........je zit diep in ons hartje..........baasje van zus huil maar gewoon om je lieverd dat doet goed......doeiiiiiiiiiiilieve max.........dikke knuffels xxxxxx.....van je vrouwtje.....

Ik heb behoefte om om mijn verhaal hier neer te zetten. Ik weet ook niet hoe het komt dat ik nu zo vast zit. Ik denk de manier waarop.

Ik heb het nu met drie honden meegemaakt, en natuurlijk is het altijd anders.

Astor was oud en was van de ene dag op de andere verlamd verlamd.
Pongo was ziek en leed.
Ik heb dit goed verwerkt en ontzettend veel gehuild.

Mickey was heel anders. Hij is heen gegaan voor dat hij ging lijden. Het had niet tot Maandag kunnen wachten.

Het is zo anders dan.....Hij kreeg zijn spuitje in zijn pootje om in slaap te gaan....hij ging niet op zijn zij liggen, in een slaaphouding..maar draaide zijn kopje zo dat het in de elleboog holte van mijn arm lag. Ik kan niet beschrijven wat ik toen voelde het was zo mooi zo zuiver.

Ik kan nog steeds niet huilen....ben nog steeds stil van binnen.

Ik zit hier te lezen alle verhalen de tranen lopen over mijn gezicht, het diepe verdriet heb ik weggestopt en ik heb binnen 3 weken na het overlijden van Kischa een nieuwe pup genomen.
Ik kon het niet aan het was zo stil... Elke dag denk ik nog aan haar, mijn bijzondere trouwe hond die mij door de diepste dalen heeft heengetrokken klinkt raar maar zonder haar had ik het niet gered.
Mijn lieverd is 12 jaar geworden en ik zal haar nooit meer vergeten.
In mijn huis heb ik een prachtig schilderij van haar en albums met foto's van onze fantastische tijd samen.

Rip Kischa 4 oktober 1998-19 november 2010

huil maar .....gewoon doen...het hoort bij het verwerken.......maxje had ook nog geen zichtbaar lijden....vandaar het ook zo zwaar voor mij is.......ik denk zelf dat hj een maagbloeding kreeg.........zo abrupt......ik moest een keus maken......heb ik de goede gemaakt ...ik weet het niet???het zal wel.....veel lijden is hem denk ik gespaart gebleven........gevoelige darmen en maagje had hij al altijd.......

hanna...maxje ging ook op het eind zo lekker liggen..op zijn ruggetje...met zijn kopje in de hand van mijn vriendin.......hij gaf zich over....en ging vredig heen.......zo zie ik het maar.............ik schrijf het hier ook van mij af...en huil erbij......en dan gaat het weer een tijdje.........maxje is niet te vervangen....hij was zo appart.......een h.d.h.d.hondje....

Met pijn in ons hart hebben wij onze lieve basset hound Lazy na bijna 11jr in moeten laten slapen. Ze was op... Het moet zo goed zijn maar het doet zo ongeloofelijk pijn. Het is nu 2mnd geleden en de pijn en het verdriet zit erg diep. Ter nagedachtenis aan onze allerliefste heb ik wat voor haar geschreven, in de hoop het een plek te kunnen geven.

Liefste Lazy,

We missen jou,
Je liefde en trouw,
Je aanwezigheid,
Je trouwe ogen,
Je zachte oren,
Je lieve uitstraling,
Je eigenwijze gedrag,
Je enthousiasme,
Je kroelen,
We missen jou!
11 jaar lang ons beste vriendinnetje, onze trouwste, liefste, mooiste Basset!

6 april 2011,s`morgens om 8 uur is mijn hondje purdey thuis overleden ze was 13 jaar,het verdriet is niet te beschrijven het doet heel erg pijn,purdey was een lieve malthezer zacht karaktertje en wou alleen maar bij me zijn,we waren altijd samen,
het is stil in huis maar praat nog steeds met haar,haar as staat hier bij mij zo heb ik het gevoel dat ze nog bij me is
ze heeft echt een prinseseleventje gehad en dat heb ik met alle liefde gegeven

IK MIS HAAR ZO

Maxje ik denk veel aan jou....en mikkie mist je zo erg........ik hoop dat je het goed hebt........je was een dolle dwazwe hond.....altijd vol goede zin.......het is stil in in huis...........maar eens zien we ons....lieverd...........vrouwtje......xxxxxxxx