Conclusie van de gedragstherapeut

nou,da's lekker makkelijk van zo'n GT,en vooral makkelijk verdiend.dat is geen advies,en ik zou er ook niet naar luisteren.er staan hierboven adviezen waar je meer aan hebt dan aan het oordeel van die "gt".

Ik zie net dat ie over 2 maanden pas 2 word!
Hij is nog jong, dat moet toch nog wel te redden zijn?

Het zal misschien wel veel tijd gaan kosten.
Maar je moet er ook zeker zelf wel vertrouwen in blijven houden!

wat mij verbaasd is dat je de hond nog niet zo lang hebt, van het een naar het ander spring op 16 feb. moet de hond weg van de huisbaas? op 18 feb. blijft hij weer en heb je een goede gt? vind het allemaal erg vaag, denk dat je zelf niet weet wat je wilt en de hond voelt jou onzekerheid.

Al de adviezen die ik kreeg bij de vechtpartijen
van mijn twee jongens waren niet het juiste.
De gedragsdeskundige die ik inschakelde bracht ze
bij elkaar.
Mijn vechtende jongens lagen samen met het roedel
van de gt in de bijkeuken, zonder te vechten en
heel relaxed.
Ik zou het niet geloofd hebben, als iemand mij dat
verteld had.
Iedereen zei, dat ik een van de twee weg moest doen, en hij zei vanaf het begin, ze kunnen bij elkaar.
En dat was zo.
Helaas zijn ze maar tien maanden bij elkaar geweest, omdat Luca stierf, maar het was het dubbel en dwars
waard.
Ik kreeg zelfs opmerkingen zoals :
die kunnen nooit meer bij elkaar, dat wordt een
gevecht op leven en dood.
Allemaal onzin. En het maakte dat ik steeds meer
stress kreeg en dus ook steeds meer vechtpartijen zag. Het kwam goed met de goede gedragsdeskundige.

Windhond: Dat vroeg ik mij ook net af. Ook over die huisbaas.

Een goede gedragsdeskundige zal nooit zomaar het advies geven te euthaniseren.
De mens is schuld aan het gedrag van de hond en
krijgt de hond dan als dank een spuitje ?
Ik kan daar niet tegen.
Maar we moeten wel proberen haar te helpen.
Anders loopt het verkeerd met dit ventje.

Helaas kunnen jullie haar niet helpen en moeten we deze beslissing ook aan Cynthia laten.
Laten we dus allemaal onze waardigheid behouden en haar steunen in haar keuzes die ze echt wel niet onoverwogen zal maken.
Ze moeten ook aan hun veiligheid en de veiligheid van andere mensen en honden denken.

@machtel
dat laatste ben ik het totaal niet mee eens,
een hond kan zulk gedrag vertonen dat hji /zij een gevaar is voor de leefomgeving, en bij mij gaan mensen toch voor (en zeker kids) op honden.

honden kunnen ook zo slecht gesocialisserd zijn of zo kapot gemaakt zijn dat hun leven bestaat uit bang zijn, bij een echt kennelsyndroom krijg je dast vaak niet meer goed, wat gemist is als inprenting/socialisatie kan je niet goed maken.

dan kan het genadig zijn de hond rust te gunnen en te laten inslapen, al is het de schuld van mensen..... heeft toch niks met als dank spuitje te maken, soms kan dat wat mij betreft juist een genadige oplossing zijn.

ik weet niet hoe het hier zit, tis een beetje wazig en TS reageert ook niet op suggesties, ik denk dat TS niet de juiste baas is geweest voor deze beschadigde hond, maar om maar elke hond kost wat kost in leven te houden. nee dus wat mij betreft (en ik heb zelf een herplaatser -met belast verleden- en ook eerder herplaatsers gehad)

klinkt niet best als een GT zegt dat je hem in moet laten slapen omdat die een gevaar vormd voor zijn omgeving

hele moeilijke keuze maar denk als zo iemand zegt dat er echt niks meer aan te doen is dat je die keuze zou moeten gaan volgen

wat gebeurd er als die een kind grijpt wil er niet eens aan denken


hoop dat je een wel overwogen beslissing maakt en sterkte in de keus die je maakt.




al vind ik het wel vreemd naar aanleiding van je andere toppics.

en is er hier niemand die z'n hond eventueel onder zijn/haar hoede kan nemen misschien dat die het wel lukt?

wat is het beste trouwens, dat deze hond nu rust gegeven wordt of dat hij eerst naar een asiel moet gaan, daar nog enkele maanden mag wegrotten om alsnog ge-euthanaseerd te worden? Ik denk niet dat hij met zijn verleden nog ergens een andere kans gaat krijgen, volgens mij heeft Cynthia al héél véél geprobeerd, en kan het wel is zijn dat de GT het totale pakket heeft bekeken en dat mee in zijn advies verwerkt.

Het kan best zijn dat een baasje met massa's ervaring en een legertje van specialisten tot beschikking het leven van deze hond nog wel draaglijk kan maken maar als we heel eerlijk zijn is niet iedereen tot dit in staat. ik zou het zelf ook niet kunnen, daarmee heb ik ook gekozen voor een hond die wel de beste start heeft gehad, maar ik ga geen mensen veroordelen omdat zij het wel geprobeerd hebben en het dan uiteindelijk toch niet lukt.

Hierbij wil ik graag even reageren.
Machteld heeft groot gelijk.
Heb zelf ook problemen gehad, ook adviezen van verschillende GT gehad.
Optie 1a2 honden wegdoen.
Ben naar Nelis Verhoeven geweest en heb geen problemen meer.
Nelis heeft een totaal andere kijk op dingen, en door zijn toedoen, heb ik 4 gelukkige honden en een totaal andere kijk op het honden gedrag gekregen.
En heb zelf ingezien, dat de dingen vaak fout lopen door ons foute gedrag en niet weten wat de problemen zijn. En heb ook alles uit de kast gehaald om er voor te zorgen dat het goed kwam.
En het resultaat is vier teckels die elkaar niet konden luchten of zien(vochten)nu weer de beste maatjes zijn.
Ben er nu van overtuigd dat er voor deze hond ook een oplossing is.

Ik denk dat wij hier niet zo kunnen oordelen over de GT.

Wij hebben de hond niet gezien, wij hebben er niet mee gewerkt en kunnen dus ook niet oordelen over wat het best is.

Inslapen lijkt mij absoluut niet een makkelijke beslissing, je moet ook denken aan wat het prettigst en rustigste is voor de hond.

Als een hond mentaal zo mishandeld en verpest is, heeft die dan nog een fijn leven??

Ik weet niet wat het beste is, want ik ken de hond niet en ben geen dierenarts of GT, daarom laat ik dat ook aan deze mensen over.

@Cynthia; Denk er rustig over na, schakel desnoods nog een GT in en kijk dan wat het beste is.
Veel sterkte gewenst!

Elke hond kan geholpen worden, vind ik.
Maar wel onder hele goeie begeleiding, en een baas die weet waar hij mee bezig is, en die sterk heel sterk in zijn schoenen staat.
Bij dit soort honden is het absoluut noodzakelijk om regels te verscherpen. Nooit je eigen angst/onzekerheid laten merken.Dat voedt de hond nog meer. Ik zou anders de raad van machtel goed opvolgen want je hond is nog jong...en niet geschoten is altijd mis!!!! Geef hem gewoon een kans.....

Elke hond kan geholpen worden, vind ik.

Daar ben ik het niet mee eens. Er zijn honden die door samenloop van diverse negatieve omstandigheden een dusdanige gebrek aan kwaliteit van leven ervaren dat je ze ook de RUST moet gunnen van een genadige verlossing uit het lijden. En dan gaat het me niet om iets wat de mens als probleem ervaart, maar puur de kwaliteit van leven voor de hond zelf. Dat probeerde ik ook aan te geven in mijn vorige post. Soms is de kwaliteit van leven voor de hond zelf zo waardeloos dat zo doorleven in mijn ogen echt een NO GO is.
Maar dan heb ik het over een hond die permanent lijdt onder stress en angsten en geen kwaliteit van leven daartegenover ervaart en waar ook geen perspectieven meer zijn. Het gaat om de balans in kwaliteit van leven.

Echter weten wij inhoudelijk maar heel weinig van deze specifieke situatie en hond van TS. Wij weten onvoldoende van het onderliggende probleem en situatie van deze hond en de overwegingen van de GT om tot dit advies te komen. Daarom is het ook niet mogelijk om een oordeel te vellen vind ik. Vandaar dat ik daar naar vroeg. Wat is er inmiddels al gedaan voor deze hond en wat zijn de perspectieven voor rehabilitatie begeleid door een capabel persoon?

Soms is rehabilitatie mogelijk onder juiste begeleiding, gunstige leefsituatie/omstandigheden en juiste invulling van leven van alledag gericht op de beperkingen/gevoeligheden van de hond. Dit is een langdurig proces wat kennis en ervaring vereist voor optimale begeleiding en ondersteuning. Een juiste leefsituatie en begeleiding is essentieel voor dit proces. Een 'tikkende' tijdbom is ongewenst in bv gezin met kinderen, in druk stadscentrum, ondeskundige begeleiding.

En ja, soms moet je gewoon erkennen dat de hond het grootste slachtoffer is en het verdiend uit zijn lijden verlost te worden. Maar alleen dan wanneer er heel duidelijk is dat er geen alternatieven meer zijn als herplaatsen of rehabilitatie in een centrum, medicatie etc.

@ petra...En ja, soms moet je gewoon erkennen dat de hond het grootste slachtoffer is en het verdiend uit zijn lijden verlost te worden.Maar alleen dan wanneer er heel duidelijk is dat er geen alternatieven meer zijn als herplaatsen of rehabilitatie in een centrum, medicatie etc.


Tuurlijk in zo'n geval is het ook het beste...Maar ik ga ervan uit dat het agressieve gedrag er altijd wel uit kan gaan....alleen wanneer de hond geestelijk zo zwaar in de knoop zit ben ik het indd. met bovenstaande eens.
(mijn hond was ook een wrak alleen mij is het wel gelukt om hem enigzins sociaal te krijgen)En dat ging ook niet in een paar weken.

Tuurlijk in zo'n geval is het ook het beste...Maar ik ga ervan uit dat het agressieve gedrag er altijd wel uit kan gaan....alleen wanneer de hond geestelijk zo zwaar in de knoop zit ben ik het indd. met bovenstaande eens.

En dat is nu juist niet echt duidelijk in dit verhaal. Ten minste niet voor ons lezer op afstand. En dat maakt oordelen dus ook lastig.

Ik zou echt alleen tot zo'n beslissing kunnen komen als ik voor 100% zeker wist dat ik er alles, maar dan ook alles aan had gedaan om mijn hond te helpen. En misschien is Nelis Verhoeven wel de oplossing. Succes. Maar denk er wel heel goed over na. Je kunt dit niet meer terugdraaien.

diego was ook pas 3,zwaar mishandeld door zijn vorige baasjes,en hij had er al heel wat gehad.ik heb hem anderhalf jaar mogen liefhebben,maar toen moest ik hem laten gaan,voor de veiligheid van mijn gezin,met heel veel pijn en moeite.maar een gt kan zoiets niet zien.JIJ kent je hond,van binnen en van buiten.kijk naar hem en "voel" hem.JIJ alleen weet wanneer het tijd is,en niet een gt.

ik wil wel even kwijt dat ik het jammer vind dat de ts niet meer reageert...we leven allemaal hartstikke mee en er worden ook nog een adviezen gegeven maar er wordt niks mee gedaan lijkt het...

hoe is het nu? zijn er mensen die je van gedachte hebben kunnen veranderen of...???

Eensch. Ben benieuwd hoe je er nu in staat!

Helaas kan niet iedere hond geholpen worden.
En bedenk dat je als gedragstherapeut meer geld verdient door mensen aan het lijntje te houden en zeggen wel te kunnen helpen, terwijl ze dat niet kunnen.
Deze GT is in ieder geval eerlijk geweest en zijn mening is dat euthanasie de beste oplossing is.

Ik zou zeker een second opinion vragen, omdat euthanasie niet meer terug te draaien is.

Euthanasie wekt altijd heel veel weerstand op, maar soms is het ook voor de hond beter. Een hond die constant onder stress leeft, constant zenuwen heeft, heeft geen waardig bestaan.
Dan wordt hij echt in zijn welzijn zeer aangetast.
Honden die als pup zulke slechte ervaringen hebben opgedaan zijn soms gewoon echt niet meer te redden. Zeg maar net als met baby's die een hechtingsstoornis hebben opgelopen, dat komt nooit meer goed. Die kinderen groeien dan vaak op in een beschermde omgeving en komen daar soms niet meer uit.
Als je dat kunt realiseren voor de hond, zou dat nog wat zijn, maar meestal kun je niet zo'n omgeving creeren.

Ik zou hier ook heel heel voorzichtig zijn met tips geven. Met deze mate van angst is de reactie heel onvoorspelbaar.

Heel veel succes,

Margje

Honden die buiten de boekjes gaan die door mensen zijn gemaakt , kunnen schijnbaar niet meer geholpen worden. Het boekje of de kennis is hier de maatstaaf.

Niemand kan precies vertellen hoe een hond denkt, wat de motivatie is van een hond, waarom honden doen wat ze doen, enz. alle kennis is gebaseerd op nauwkeurige observatie, dingen uitproberen en onderzoeken, jarenlange ervaringen enz. en hieruit ontstaan training methodes.

Dus de reden waarom deze GT deze conclusie getrokken heeft, is op basis wat hij/zij geleerd heeft. Een andere GT kan een hele andere conclusie trekken maar ook weer op basis wat hij/zij geleerd heeft, en ga zo maar door.

De één zegt, dat alle honden te helpen zijn, en de ander zegt dat dit niet zo is, maar deze uitspraken zijn gebaseerd op de kennis van die verschillende personen.

Wat ik me nou afvraag, je hebt een hond met slechte ervaringen in huis die onzeker is en angstig. Gedrag vertoont wat je niet wilt door zijn onzekerheid.
I.p.v veiligheid en begrip krijgt hij een strenge behandeling want het is een staff???
Je gaat in een weekend naar een gt, en die kan het ongewenste gedrag (als ik het goed begrijp is dat uitvallen naar mensen en honden) niet afleren (logisch want dat gaat natuurlijk ook niet in 1 weekend, dat kan maanden duren of langer) en die persoon zegt dan dat de hond niet meer te redden is en dan maar ingeslapen moet worden.

Nu vanuit het oogpunt van een hond die jong, onzeker en angstig is, streng behandeld is door jullie, dus geen veiligheid kan voelen omdat hij nergens steun krijgt. Komt dan weer bij iemand die hem in 1 sessie het gedrag niet kan afleren en dan als advies geeft laat de hond inslapen want hij is te angstig.
Ik vind dit helemaal niet eerlijk tegenover de hond.

Een hond hierom laten inslapen is wel erg drastisch. Ik ben twee weken geleden bij Nelis Verhoeven geweest en zoals die tegen honden aankijkt is heel verhelderend. Ik zou zeer zeker eens naar hem toegaan voordat ik zo'n stap zou nemen. Wij merken het haast niet maar honden zijn heel gevoelige wezens. Agressieve honden bestaan niet. Wat wij als een agressieve hond zien is in feite een angstige hond. Die angst kun je proberen te verminderen of weg te nemen.

Wat jij aangeeft Dobry "Nu vanuit het oogpunt van een hond die jong, onzeker en angstig is, streng behandeld is door jullie, dus geen veiligheid kan voelen omdat hij nergens steun krijgt." ben ik ook bang voor.

Vele gt's zeggen dat je een hond niet mag helpen of steunen maar ik ben daar juist wel voor.

Menig hond heb ik hier al mee gered. Net als Nelis Verhoeven werk ik ook met kalmerende signalen.

Ik hoop trouwens dat TS nog reageert want ik zou graag willen helpen.

o wat vreselijk is dit
als ik lees wat alle lieve hp mensen je mailen wie weet is er toch hoop
heel veel sterkte

Het is zeker niet gezegd dat deze hond echt niet te helpen is.
Maar er zijn wel eens honden die echt niet meer te helpen zijn omdat ze zo getraumatiseerd zijn in een kritieke periode.
Net als dat met mensen zo is, het ´probleem´ is dan niet te genezen zeg maar.
Dat wil niet zeggen dat er niet een bepaalde omgeving en voorwaarden gecreerd kan worden waar zo´n hond wel fijn kan leven.

Een paar weken geleden, ik ben er niet bij betrokken geweest, maar het baasje gesproken na het feit. Een hond die uit Spanje kwam en heel angstig was. Eenmaal in Nederland was alles zo overweldigend voor haar, dat ze steeds meer stress liet zien, totdat ze zelfs met haar kopje tegen de muur en grond bleef bonken, tot bloedens toe, achter elkaar door. Haar in de bench, of andere omgeving stoppen, ging ze met die handelingen door, al stootte ze dan tegen iets anders aan.
Dat bonken is gekomen nadat ze hadden voorkomen dat ze aan zichzelf kon knagen, want ze knaagde haar hele poten en staart kapot.
Bij dit soort hele erge stress vraag ik me eigenlijk af of je moet gaan proberen wat allemaal helpt of niet helpt.
Dit is voor zo'n hond zo erg en zo heftig dat ik euthanasie nog de meest waardige optie vind voor zo'n hond.
Ik kan echt wel huilen als ik hoor over die hond en hoelang ze nog hebben geprobeerd en naar een ander huis of het daar beter ging en gedragstherapie en medicijnen en weer een ander thuis (want als eigenaar kun je dat niet lang aanzien) tot de laatste eigenaar het besluit heeft genomen haar in te laten slapen.
Ik kan alleen maar denken dat dit hondje haar rust nu eindelijk heeft mogen vinden, na een heel traumatisch leven.
Misschien heel hard, maar zo voel ik dat.

Voor deze hond, weet ik het niet. Ik denk dat je de hond en baasjes echt moet kennen wil je er een oordeel over kunnen geven.

Ohw en ik mag hopen dat die gedragstherapeut niet heeft geprobeerd in 1 sessie het gedrag af te leren, maar de mogelijkheid tot leren bij de hond heeft getest.
Daar heb je verschillende testen voor die je kunt doen om te zien hoe de hond herstelt (of hij herstelt) en hoe snel hij iets oppikt.

Ik vind na 1 consult het besluit 'euthanasie' ook wel erg snel hoor.

Tobias is ook bij mij gekomen via een verkeerde plaatsing. Hij was een hondje van nog geen jaar oud.
Hij heeft het baasje gebeten, Oma in haar kruis gebeten, hond van schoonzus flink gebeten,kortom hij beet om zich heen.
Er is een GT bij gehaals die thuis kwam en was stomverbaast. Tobias overheerste het hele gezin. Vrouwtje en Baasje zaten achter de tafel en hij liep door de kamer als de heerser. Ik heb het hele observatie raport gelezen en nog eens een uur met haar aan de telefoon gehangen.

Tobias is nu bij mij, en heeft zich ontwikkeld als een heel leuk hondje. Super sociaal en in het bos het lievelingetje van de meeste mensen.

Dat hij bij mij is gebleven en ik mijn principe opzij heb gezet, komt omdat ik vind:
Hij heeft een gedrag laten zien. Bij een verkeerde behandeling, zal hij dit zeker weer doen.
Ik bedoel hiermee, een hondje dat een slechte behandeling krijgt, kan daar op verschillende manieren op reageren, Timide, bang weg kruipen enz. Tobias heeft door een verkeerde aanpak, ja zelfs geslagen, gereageerd met bijten.
Ik kan niet oordelen over de situatie van TS. maar het kunnen gevaarlijke situaties zijn.

Het is onmogelijk om in 1 sessie al te melden,
dat het in feite een hopeloze zaak is.
Ik heb ervaring met gedragstherapeuten.
Godfried Dols, niet de minste en Verhoeven, hadden allebei een totaal andere mening over mijn vechtende jongens.
Hoe kan dan een gt binnen 1 sessie hier een mening
over vormen ?
Dols wilde Luca castreren en dat was naar mijn gevoel
het slechtste wat er zou kunnen gebeuren, omdat hij
dan helemaal overschaduwd zou worden door de jongste.
Als ik dat toen na 1 sessie al gedaan had, had ik
het verkeerde gedaan.
Dat is wat mij zo opvalt, de gt zegt het en anders
is er niets meer aan te doen.
Deze hond verdient het om eens heel goed geobserveerd
te worden en niet zomaar deze conclusie te trekken.
Ik heb veel gesprekken gehad met Verhoeven de gedragasdeskundige en daarom ben ik hiervan ook
overtuigd. Dat hij te helpen is.
Maar om te melden, de gt zegt het, dus is hij niet
meer te helpen, vind ik te kort door de bocht.
Mijn jongens zijn uit huis geweest, de eerste week Romeo, de tweede week Luca, de derde week samen.
Godfried Dols wist het al na 1 sessie.
Dat was dus niet de juiste observatie.
Verhoeven deed er drie weken over.
En dat was een observatie die er toe deed, hij nam alles mee, ook de bijna dodelijke pitbullaanval
op Luca. Zij zijn maar 10 maanden bij elkaar geweest,
maar het was het dubbel en dwars waard.