Bange hond uit het Asiel

We hebben een aantal dagen geleden een Chihuahua uit het dierenasiel gekregen,
Deze is extreem bang. ( ligt achter in haar mandje )
Ze is gebruikt als Fok teefje, en is 4 jaar.

We hebben altijd honden gehad, ook uit het asiel maar nog nooit éen hond die zelfs niet weet wat buiten lopen is.

Hoe kunnen we het het beste aanpakken.

Ze doet ook haar behoefte niet buiten. ( behandel haar nu daarin als pup ) ze doet het gelukkig wel op de krant s'nachts.
We kunnen haar inmiddels voorzichtig aaien, en ik kanhaar rustig oppakken. ( ze wil wel happen uit pure angst )


Bedankt,
Deboor

Heb me inmiddels geregistreerd, ( moest even zoeken hoe, maar is gelukt )

Gr Deboor

Knap van je. Wel erg hoor dat zo'n hondje verpest is
Heb je nog honden? Want vaak trekken die honden zich op aan andere honden. Dat is vaak het enige dat ze kennen.
Of kan er iemand langs komen met een stabiele hond?

ten eerste .. welkom op dit forum.

een hondje uit het asiel halen is een grote opgave. je weet nooit echt goed wat het hondje mee heeft gemaakt. In je verhaal staat dat het hondje gebruikt is als fokteefje. ( wat ik overgens heel erg vind, want nu zie je maar weer dat als de teef niet meer nodig is dat ze gedumpt worden). Maar ik vind het wel heel erg goed van je dat je het aandurft. en ik ga er ook een beetje vanuit dat je je best er voor zult doen om het te gaan redden.

Maar ik denk zelf dat het hondje voorheen iets mee heeft gemaakt wat niet fijn is geweest gezien ze wil happen uit angst. Probeer haar een tijdje te laten wennen aan haar nieuwe omgeving en probeer haar vertrouwen te winnen. Dat zou ik als eerste doen. Maar ik weet ook zeker dat er hier op dit forum mensen zitten die daar meer verstand van hebben als ik.

Bedankt voor jullie reactie's,

We hebben wel vaker honden gehad die bagage hadden, ik heb zelf een achtergrond als Dierenarts ass. en jaren in het dierenasiel gewerkt.
Toch heb ik dit zelden gezien, en ben geen Chihuahua gewend. ( Al is ze gelukkig niet zo klein, ik schat zo'n kleine 3 kg )

( we hebben kort de kruising terrier gehad die met een jaar overleed en een boxer en staffordshire Bull terrier Heel wat anders )

We gaan ons uiterste best voor d'r doen, en hebben geen verwachtingen.
Ze zal hier ook altijd blijven, tot haar dood.
( onze enige eis onze dochter van 5 moet veilig in huis kunnen zijn niet aangevallen worden en dat is ook absolut niet het geval, ze word natuurlijk ook met rust gelaten door onze dochter )

We hebben geen andere honden, wel 3 huis katten ( waar ze al erg goed op reageert )

Wat ik heel positief vind.
- Ze eet lekker uit onze hand ( van mij en mijn dochter )
_ we kunnen d'r aaien
- en ik kan d'r voorzichtig optillen als het moet
- ze houd me in de gaten.

Waar we aan moeten werken voor nu,
-Riem om doen en naar buiten
_ zindelijk maken ( ze doet het wel netjes op de krant )
_ haar zeker maken

Als jullie tips hebben hoor ik het heel graag.

lekker veel aaien en knuffeln.
als ze aar je kijkt lief terug kijken.

Laat haar anders even aan de riem snuffelen.

Zindelijk maken weet ik niet,sorry

Gefeliciteerd met jullie nieuwe aanwinst, gaat vast wel goed komen maar er blijft altijd iets over hoor. Wat ik eens heb gedaan met een bange hond was iets super lekkers kopen en in kleine stukjes in mijn zak gedaan. (ik had frikandel genomen maar dat kun je zelf bepalen) De hond niet aankijken en op kleine afstand langs haar lopen. En af en toe een klein stukje vlees laten vallen. Nog steeds niet aan kijken en dit een paar keer per dag doen. Vergeet niet als ze geen mensen zijn gewent je in hun ogen een reus ben. Op den duur worden ze nieuwschierig want je bent een soort voerautomaat hihihi Geolof me binnen de korste keren loopt ze je het hele huis achter na en dan kan je het buiten ook doen.

Wat heel belabgrijk is bij een angstige hond: LAAT HEM ZELF NAAR JE TOEKOMEN! Dat is de gouden regel!

Hoi Deborah,
als ik het zo hoor heb je zelf heeel veel kennis in huis. Ondanks dat is het normaal dat zo'n bang hondje je onzeker maakt. Ons asielhondje is nu 4 maanden hier, is ook een angsthaasje(niet zo erg als bij jou).Ik denk dat als ze een jaar hier is ze pas echt haar evenwicht zal gevonden hebben. Het is ook niet gemakkelijk zomaar je vertrouwen te schenken qua verzorging, voeding... je bent tenslotte een vreemde voor zo'n hondje. Tijd en geduld (iets wat ik ook niet veel heb maar wat ik nu ervaar als een leerles) en je eigen buikgevoel volgen. En inderdaad de veiligheid van je kids staan altijd op de eerste plaats.

Bedankt wederom voor de reactie's.

Anne je wil het inderdaad graag goed doen, en rustig aan.
Geduld is belangrijk he, dat hebben we gelukkig wel.





Wat heel belabgrijk is bij een angstige hond: LAAT HEM ZELF NAAR JE TOEKOMEN! Dat is de gouden regel!

Dit makkelijk gezegd en gaat ook niet altijd op mijn inziens, wat te doen bij een hond die toch echt eens naar buiten moet ik denk dat je soms moet forceren om iets te bereiken / doorbreken.
( uiteraard met geduld en weten wat je doet )

Is het niet verstandig om een gedrags therapeut in te schakelen?

Ze is al 4 jaar en dus echt geen pup meer. Chiuahua honden kunnen erg happerig zijn.

Je hebt de hond nog maar een paar dagen, laat de hond eerst wennen, dus zeker niets verwachten. gewoon een vaste routine aanhouden zodat de hond weet wat die kan verwachten.
Dus vaste tijden, en vaste routes lopen, ook kleine routes lopen.

Succes

lopen kunnen we voorloppig nog lang niet, en zeker niet op straat.

Eerst maar eens zorgen dat ze een stap buiten durft zetten

Debora, natuurlijk is het makkelijk gezegd, maar je moet vertrouwen kweken. DAT DUURT! GEDULD! Maar, de hond is angstig geworden doordat MENSEN in alles het initiatief namen en probeer dat nu te doorbreken. Laat de hond het initiatief nemen: als ze naar buiten moet ... voorzichtig naar de deur lopen, zachtjes tegen haar praten en ga haar voor, evt. met iets lekkers. Laat ze zo lang de tijd nemen als dat ZIJ wil.

Inderdaad alles in haar eigen tempo, de eerste tijd gewoon helemaal niets..alleen maar wennen aan het huis en aan jullie.

Misschien is Bach Bloesem ter ondersteuning ook een idee? Nienke (en haar roedel hier van het forum weet hier veel van. Ook Petra (met Lily en Jip) van het forum heeft ervaring met een extreem angstige hond, misschien is het fijn ervaringen uit te wisselen?

og,og wat eigenlijk een sneu verhaal zeg!!!maar door jullie liefdevolle aanpak zal ze wel vertrouwen in jullie krijgen waardoor het steeds beter zal gaan.en wat de zindelijkheid van s,nachts betrefd dat zal ook wel goedkomen denk ik.maar gelukkig is het een klein hondje,en als die zijn behoefte een keer binnen doet valt de ramp nog mee.onze hond is een heel stuk groter en deed het de eerste nacht ook binnen maar pffff dat waren echt grote boodschappen haha.sucses ermee!!!!!!

Wat een goede Tip de Bach bloesem, daar was ik nog niet opgekomen en kan haar misschien net dat extra geven.

Inderdaad is ze maar klein, ( 3,4 kilo heb haar vanmorgen kunnen wegen ) dus als ze wat binnen doet is het niet zo'n probleem. ( gelukkig ook nog op de krant )

Toch vind ik dat ze het erg goed doet, ze gaat vooruit.

Rust, reinheid en regelmaat.

Omgeving voorspelbaar maken, dagstructuur, saaie korte zelfde wandelingen. Zo weinig mogelijk blootstellen aan stress volle prikkels en veel rust inbouwen op een voor de hond zo veilig en rustig mogelijke plek.

Niet te veel eisen aan de hond stellen, laat hem zijn eigen weg in deze nieuwe situatie vinden. Wees een steun bij angst en geef het vooral heel veel tijd! Vertrouwen moet groeien, een band moet groeien. Hoe het zich ontwikkelt is nu niet te zeggen.

Wel heel fijn dat je deze hond een thuis wilt geven.
Ondersteuning kan inderdaaad met bachbloesem, klassieke vetinaire homeopathie grijpt wat dieper in en zou ook goed ter ondersteuning kunnen. Toch zou ik de hond nu eerst gewoon veel rust, reinheid, regelmaat en veiligheid bieden.

Ik kreeg Puk toen hij 11 maanden oud was.Hij was helemaal niks gewend en extreem bang.Hij verstopte zich in elk hoekje ,zodra je ook maar naar hem keek.Hij kende de hondentaal niet en begon meteen te gillen als hij een andere hond zag.Hij was bang voor kinderen,volwassenen en was totaal niet aaibaar . Zodra je ook maar een voet verzette, kromp hij in elkaar.
Kortom het was vreselijk.Daarbij had hij ook nog syringomyelia, alleen wist ik dat toen nog niet.
Omdat hij de hondentaal niet kende en door zijn ziekte aldoor in de lucht aan het krabben was, werkte dit bij andere honden als een rode lap op een stier.
Mijn geluk was dat ik Cappy heel goed had gesocialiseerd .Cappy heeft hem bijna alles geleerd .De beste therapeut is een goed gesocialiseerde hond.Hij zag hoe Cappy van mijn knuffels en aandacht genoot en op een dag kwam hij uit zichzelf om knuffels vragen.Die dag zal ik nooit meer vergeten!Ik heb hem nu 5 jaar.Het heeft twee jaar geduurd voordat hij niet meer zo extreem bang voor van alles en nog wat was.Mede door zijn ziekte komt het nooit meer helemaal goed,maar zijn extreme angst is gelukkig verdwenen.En geloof mij het was zo vreselijk erg, dat zelfs een gedragstherapeute mij toen aanraadde hem in te laten slapen.Gelukkig heb ik daar toen niet naar geluisterd .Ik heb puur naar mijn hart geluisterd .Heb jij niet een kennis die een lieve goed gesocialiseerde hond heeft?Zo ja,dan zou je die kunnen vragen of hun hond af en toe een paar uurtjes bij jou zou mogen komen of dat jullie samen met jullie hondjes gaan wandelen.Ik heb toen een kleine wandelgroep gevormd .Het is ook heel belangrijk dat jij rustig blijft .Bouw vertrouwen op.Dit is even in het kort mijn verhaal en mijn ervaring.

Wauw wat erg.. Succes ! Ik volg mee;

Bedankt voor de Tips,

Ria zo te lezen was het bij puk nog erger,
Diva ( onze dochter heeft d'r zo genoemd, nieuwe start nieuwe naam )
Ligt tegen de kast aan in het hoekje van haar mand, je kan wel naast d'r gaan zitten en ze snuffelt aan je hand dan kan je d'r aaien.
Ook onze dochter kan het doen, vind ik al heel wat.

Ook al is onze dochter rustig ze blijft net 5 jaar en springt dus af en toe, en gierd van het lachen.
Diva Kijkt beweegt d'r oortjes maar is niet extreem bang.
Waar ze vandaan kwam zat ze met meer dan 10 honden los in een ruimte.
En ze hebben haar niet met blote handen kunnen pakken.

Ik heb er bewust voor gekozen haar met mijn handen op te tillen als het echt nodig is, en dat gaat prima.
Als ik het zo lees kost het "alleen" heel veel tijd liefde en regelmaat en rust en dat geven we d'r.
Een vriendin heeft een rustige hond die zal hier als ze gewend is op visite komen.

Waar ze vandaan kwam zat ze met meer dan 10 honden los in een ruimte.
En ze hebben haar niet met blote handen kunnen pakken.

Wat een ontzettend sneu leven had ze tot nu toe, je snapt niet hoe mensen hier bewust aan mee werken door pups van zulke hondjes te kopen.
Is ze in beslag genomen en zo in het asiel beland?

Geduld heel veel geduld.
Uiteindelijk kom het wel goed met haar. Dit is niet in een paar weken op te lossen. Dit kost jaren om haar vertrouwen te winnen.
Wat je ook kan doen om haar vertrouwen te winnen is als ze in haar mand lig naast haar op de grond zitten met je rug naar haar toe je laat haar maar naar je toe komen.
Iedere week een stukje verder van haar gaan zitten als ze naar je toe kom geef je haar iets lekkers als beloning.
Zo leer ze jou te vertrouwen.
Veel succes en ga er vanuit dat niet ieder hond uit de kwekerij geheel opnieuw gesocialiseerd kan worden. Met die instelling is iedere vooruitgang een winst.

geduld hebben en het vertrouwen winnen, dan zal ie met je meekomen naar buiten, kan wel zijn dat ie achter je gaat kruipen als ze bang is, maar mag je zowieso niet belonen, veeeele geduld en liefde en het zal wel beteren ^^
succes

Wat lief van je om de hond een fijn leven bij je te geven.Maar met veel geduld komt het zeker goed.

hoi


goed van je om haar een goed huis te bieden


skinny is bijna 4 jaar geleden bij ons aan komen lopen en is ook gebruikt als fokteefje,herken heel veel in je verhaal



geduld en heel veel liefde is heel belangrijk,skinny had ook nog nooit aan een riem gelopen,heb de riem na een paar dagen aangeklikt en zo de hele dag in huis rond laten lopen en idd ook de eerste dagen met kranten gewerkt


na de riemdag haar naar buiten getild en steeds een brokje op de grond laten vallen zodat ze een paar stapjes vooruit deed


2 dagen later weer buiten gelopen (geschuifeld) een paar uren lang,totdat ze haar plas niet meer in kon houden en eindelijk buiten ging plassen,nadien nooit weer binnen gedaan,ja 1 keertje,toen kwam ze uitzichzelf bij me om aan te geven dat ze moest plassen,maaaaar ik daar geen reactie op gaf,vond het heeel wat dat ze uitzichzelf bij me kwam



maar zoal je zelf ook wel weet kost het heeel veel tijd,de angst is er bij skinny nooit helemaal uitgegaan


wil je meer weten mag je ook een ptje sturen

Angst is een emotie die je niet kunt versterken door aandacht. Sterker nog, als je de hond steun biedt in angst neemt de angst zelfs sneller af. Steun bieden is iets anders dan betuttelen. Ik neem mijn honden gerust bij me als ze in angst-emotie zitten. Ik geef ze geen verbale of fysieke troost, maar laat ze wel tegen mij 'aanleunen' of ik houd ze vast. Als je een hond zelf laat 'zwemmen' in angst zal hij ter overleving iets moeten doen met die situatie. Overlevingsmechanismen zijn; Vluchten, Vechten, Verstarren. Dit zijn schijnveiligheiden die de angst niet doen afnemen. Geef je hond dus vooral steun, en voorkom dat hij/zij in overleving schiet.

Ik ben het met Petra helemaal eens.

Denk ik ook, ze hebben een "leider"nodig iemand die ze begeleid.

Ik herken een gedeelte hiervan. Wij hebben sinds 2 weken een mechelse herder teef van 6 jaar uit het asiel. laika. Ze was ook heel angstig en deed haar behoefte binnen. Door veel te wandelen went ze aan mij en haar omgeving. Ze is al een stuk minder bang en durft nu ook buiten haar behoefte te doen. Ook doen we samen een cursus. Ze heeft nog weinig zelfvetrouwen. Dit moet langzaam groeien. Ik ben trots op haar wat ze nu al allemaal kan. In het asiel dachten ze dat er weinig met haar gedaan werd en daarom moet ze alles nog leren. ze was vaak 12 uur alleen en ik heb het vermoeden dat ze wel eens geslagen werd. Echt oneerlijk het is zon lieve hond. Dus veel liefde geduld conseqentie en veel wandelen en laten wennen aan allerlei situaties moet je een heel eind mee komen