We nemen afscheid....

Heel veel sterkte gewenst,heel moedig van je,het is goed zo,je deed dit uit liefde.

Oh, meisje wat een pijn...

Je hartje is gebroken...

Ik wens je sterkte..
Je hebt gedaan wat je kon...
Er was geen andere mogelijkheid...

Dike knuffel, Ilja

Jeetje chocomel,lees nu ook het stukje van je,dat ze nog heerlijk heeft gezwommen,en haar stokjes bleef terug brengenen haar naar binnen heb moeyen dragen,nu jank ik met je mee,wat vreselijk klote voor je,

wat heftig
neem de tijd om te rouwen en deze gebeurtenis een plek te geven....het doet pijn en dat hoort erbij!
je hebt gedaan wat je kon anders had je het echt anders gedaan, blijf ook nu in jezelf geloven.
het zou echt zonde van je energie zijn om de schuld bij jezelf te zoeken.
blondie heeft nu rust en je hebt haar en je omgeving veel ellende bespaard, mischien dat ooit een beetje troost geeft.

heel veel sterkte,
gr mariaa

JEETJE JOH, IK ZIT MET TRANEN IN MIN OGEN EN LEEF MET JE MEE!
HEEL VEEL STERKTE!!

Lieve groetjes, Anita.

Hey Choco.

meid. jij weet gewoon dat het niet anders kon
alle dingen al kunnen bedenken, maar je kan niet tegen een
psychisch probleem in gaan, het is niet zomaar iets wat
als een griepje overwaait.

voel je echt niet schuldig.

heel veel pijn en verdriet maar ze heeft toch 2 pracht jaren bij je gehad toch?!
dat zal ze voor nu en in de eeuwigheid blijven herinneren

zal je eerlijk zeggen zit nu ook gewoon te janken.
vind het zo verschrikkelijk rot. maar
het is de beste optie geweest

heel veel sterkte en ze zal voor altijd bij je zijn.

liefs en ook voor je vriend

sterkte

Gabriëlla

Ja de da had haar extra veel "slaapmiddel" gegeven omdat ze al zo gestresd was.
Dit mocht niet baten.
Ze bleef ertegen vechten en raakte volledig in paniek.
Ik heb bij haar op de grond gezeten en haar in de houdgreep moeten nemen zodat ze zichzelf niet ook nog eens zou bezeren.

Wat voel ik me schuldig...

Je zag haar gewoon denken wat doen jullie nu met me....

Ik heb ook spijt van de keuze...

Als ik het kon terugdraaien zou ik het gelijk doen.

Ze was echt zo'n lieve hond!!

Toen ik zwanger was en daardoor veel in bed lag was zij me gezelschap. Toen onze dochter net geboren was bracht ze elke x balletjes naar haar en gaf ze haar een lik.
Ze is nog nooit weggelopen ofzo, ze luisterde altijd goed.

Ondanks haar "kronkel" was ze supertrouw en lief!

Wat ontzettend erg. Ik zit hier ook te janken, echt waar. Ik heb alleen maar bewondering voor je!!! Heel, heel veel sterkte en ik hoop dat je vannacht een beetje kan slapen!!

Knuf! Elize

Had zo gehoopt dat ze rustig was heen gegaan
vind het zo erg rot,erg dat het zo heb moeten gaan,het is nooit leuk om je hond te laten inslapen,en als het dan nog eens op zo,n manier gaat,is het helemaal een trauma voor je,wou dat ik je kon helpen,in gedachtte sla ik een arm om je heen.

Chocomelk.
We hebben het er helemaal koud van.
Wat een wilskracht had blondie.
Ik wens je ook heel veel sterkte met het verdriet en gemis en begrijp je helemaal.
ik pink hier ook even een traantje weg.
In gedachte sla ik ook een arm om je heen lieverd.
Liefs Jo

Ach lieve meid, je hebt alles geporbeerd, je hebt alles gedaan, je hebt niet meer kunnen doen.
Blondie was geweldig, maar ze was ook ziek. Daar kon ze zelf niets aan doen en daar kon jij niets aan doen.
Ze heeft nu rust en blijft altijd bij je, maar nu in een wereld waar ze nergens bang voor hoeft te zijn, waar ze alleen maar gelukkig is.
En ze is vast al leuk aan het rennen met mijn Duplo.. die was dol op honden als Blondie, hij was zelf ook erg slank omdat hij een kruising Greyhound was, en vond dat ook leuk in teefjes..

Ik weet dat je je nu vreselijk voelt en de leegte is zo groot. Je hebt het beste gedaan en ook al weet je dat verstandelijk wel.. zo voelt het niet.
Heel erg veel sterkte, huil maar lekker, scheld maar goed.

Hele dikke knuffel

Liefs, Margje

Ach lieverd ik huil met je mee. Je verdriet is zo groot, alleen hondenliefhebbers die dit hebben meegemaakt weten hoe je pijn nu aanvoelt. Ik wil je zo graag troosten, maar dat kan ik alleen maar in mn gedachten. Huil, schreeuw al je verdriet eruit, wat zal je Blondie missen.

Blondie: R.I.P.

Hoi Chocomelk.

Meis toch, wat een verdriet, dat mag ook meis huil maar, we leven ontzettend met je mee. Meis ik wou dat ik een arm om je heen kon slaan en je troosten kon.Maar ik kan het alleen met woorden doen.Het doet enorm veel pijn, het gemis, je gevoel, overmand door verdriet.

Schuldgevoel, nee meis alsjeblieft probeer dat gevoel van je af te zetten. Je hebt juist gedaan wat je moest doen, je hebt Blondie waardig laten sterven, ook al lijkt dit op het moment niet voor jou. Nee meis zeker geen rotmens
ik bewonder je juist omdat je een heel onbaatzuchtige keuze hebt gemaakt.Linda heeft dat al zo mooi beschreven.

Blondie is en blijft nu de lieve hond die ze altijd is geweest De herinneringen draag je nu mee in je gedachten en krijgt een heel mooie, warm plekje diep in je hart. Blondie blijft altijd een deel uit maken in je leven alleen niet meer tastbaar. *Blondie* nu een heldere schitterend mooie ster boven je, die jou de nodige kracht gaat geven om deze moeilijke tijd te kunnen verwerken en het een plaats te kunnen geven.

Lieve Chocomelk, ik wens je kracht toe en veel sterkte.
Veel liefs,
Wilma

Hoi,

Ik kan me zo goed voorstellen dat het moment vreselijk is geweest...Je verstand zegt het is beter zo, maar het gevoel spreekt toch nog tegen en dan vooral als ze er zo tegen vecht. Dit beeld moet vreselijk geweest zijn Voel je niet schuldig...Je hebt haar verlost van haar verschrikkelijke kronkel...Herinner haar op haar goede momenten en probeer dit beeld van vandaag kwijt te raken...Hou in gedachte dat je dit uit liefde voor je hond hebt gedaan! Het doet nu erg veel pijn, maar je verstand weet wel dat het niet anders kon...Ik brand een kaarsje voor Blondie en hoop dat ze nu al een fijne plek heeft bij de regenboogbrug...Daar waar alle honden weer bij elkaar komen, zonder beperkingen of ziektes...Daar waar ze weer de gezonde hond mag zijn....Ze zal je echt dankbaar zijn...
Ik wil je heel veel sterkte wensen met dit grote verlies. Zolang je haar niet vergeet, zal ze verder leven in je hart...

Liefs Monique

Hoi Chocomelk,

Je kunt Blondie nog steeds uitleggen hoe en waarom. Je kunt haar nog steeds troost en liefde sturen. En mooi plekje bedenken voor haar as, en op dat mooie plekje de fijne momenten met haar herinneren en haar bedanken. Er komt een moment van loslaten, van het is goed zo, maar dat hoeft nu nog niet te zijn. Ze is nog binnen bereik voor je liefde en je gedachten.

Blondie is ook niet de eerste of de laatste hond die een wat heftiger overgang van leven en dood meemaakt, hè? En dan moet je maar denken dat ze daar aan de andere kant goed mee om weten te gaan hoor. Alle rust en troost die jij haar zou willen bieden, dat krijgt ze daar ook, en nog veel meer.

Blijf niet te lang op vannacht, probeer toch om te gaan slapen. Wie weet droom je van haar...

Lieve groet,

Linda.

Och vrouw,

Het lijkt me reuze moeilijk, maar het was het beste. Blondie is een mooi sterretje, geniet van de mooie herineringen.
Maar neem vooral tijd om dit een plekje te geven. Verstandige keuzes zijn niet altijd makkelijk.
Hou je taai, de tranen lopen over mijn wangen.

Sterkte.

Cynthia

Nu had ik net nog even mijn moeder aan de telefoon, zij was er ook bij.

Maar zij heeft heel de dag op mijn dochter gepast, hoor ik net dat ze vanmiddag de tv aan had staan en er een vrouwtje op tv was die aan het huilen was. Mijn dochter keek gelijk naar de tv en zei mama .

Nu voel ik me nog rotter, maar weet ik ook weer waarom ik deze beslissing moest nemen....

Maarja het maakt het verdriet er niet minder om....

Ik blijf het maar voor me zien, hoe ze in paniek was en hoe ze ertegen vocht. Ik vond dat zo erg, had zo gehoopt dat ze rustig in zou slapen.....

He meissie toch wat rot zeg dat ze er tegen heeft gevochten, ik heb dat met shira ook gehad ze bleef maar vechten en vechten, en bij mijn groenendaler kon de dierenarts zijn ader niet vinden, bah dat zijn rare toestanden om mee te moeten maken.

Maar je hebt wel de goede keus gemaakt hoor, en waar de hond nu is zullen ze haar wel helpen.

Ik wens je heel veel sterkte met het verlies toe. en ik voel met je mee en denk aan je. heel veel sterkte toegewenst,

heel veel liefs natascha

Wat rot voor jou , maar ook voor Blondie dat het zo gegaan is.
Maar je hebt een goede keus gemaakt.

Heel veel sterkte en we denken met z'n alle aan je.

Liefs Annelies

heel veel sterkte met het verlies

angeliue en lana

Hoi chocomel
Ik wil je heel veel sterkte wensen met dit verlies .Maar hou in gedachten dat je hier goed aan gedaan hebt .Blondie heeft een top baas aan jou gehad En zou in gedahten altijd bij je zijn
groetjes joke

jeetje meis, het was al zo moeilijk en dan heeft het ook nog op deze manier moeten gaan..
Ik kan me voorstellen dat je een heel zwaar hart hiervan hebt nu.

Heel veel sterkte met het verwerken van dit verdriet.

Liefs Debbie.

Bah, bah...

Wat als de tranen bij Chocomelk al zo erg vloeien...
Ik heb de tissuebak er maar bijgenomen...
Ik krijg ook weer de flachbacks van hoe het met
mijn Buddy ging...

Meid, ik weet hoe je je voelt,
maar je hebt er het beste van gemaakt.
Ik had ook een schuldgevoel,
dit duurd even...
Later ga je beseffen dat die moeilijke keuze,
de juiste beslissing was...

Sterkte meisje, en hopelijk tot gauw!!

Liefs, Beau

Ik mis haar zo erg!

Vanmorgen geen bak brokken voor haar, geen hond die naar me toe kwam met de hele kont die heen weer ging van blijdschap.

Ze was altijd zo enhousiast en vrolijk....

Wat mis ik haar toch veel zeg

Ik moet ook heel eerlijk bekennen dat ik me een beetje gedwongen voelde in deze beslissing

Ik wou het eigenlijk nog niet, ik had haar nog wat langer bij me willen houden.....

Nu ben ik boos, boos op mezelf en op een aantal mensen om me heen... Waarom heb ik het gedaan, ik wou dat ik het terug kon draaien.....

Het klinkt misschien heel hard, maar ik was liever al mijn andere beesten kwijt geweest dan haar...

Ik ben ook stapel op mijn andere beesten, maar zij was gewoon speciaal voor me

Ik vind het hier zo saai in huis nu

Heel erg veel sterkte gewenst. Helaas is het een "kwaal" (mag je het zo noemen?) die steeds meer voorkomt bij Golden Retrievers, omdat ze een tijd zo populair zijn geweest dat er teveel mee is gefokt.
Je hebt gedaan wat je kon, maar dat zal je nu weinig troost geven, je hebt toch de neiging jezelf de schuld te geven, maar het zal slijten.
Ik vind het wel afschuwelijk te lezen dat het inslapen op zich zo'n drama is geweest. Ik vind het heel erg naar dat er dierenartsen zijn die niet bij je thuis komen en de hond in zijn eigen omgeving in laten slapen. Gelukkig doet onze dierenarts dat wel.

Nogmaals sterkte!
Nienke

Onze da komt ook wel thuis hoor om in te slapen. Maar wij hebben er bewust voor gekozen het niet thuis te doen.

Als we hem hier hadden laten komen dan had hij Blondie nooit een prik kunnen geven.

Blondie accepteerde het niet dat vreemde in huis aan haar zaten, dan gaat ze helemaal flippen.
En als je dan ook nog eens 2 andere honden eromheen hebt lopen dan was het allemaal nog veel erger geweest....

Had ik maar van tevoren geweten dat dit zo was met het ras golden retriever... Had ik maar meer geweten over fokkers enzo voordat ik haar haalde...
Nu weet ik het, maarja daar heb ik nu allemaal nog weinig aan....

Het moeilijke vind ik dat er al mensen om me heen zijn die beginnen over een nieuwe hond... Ja anders haal je een golden uit het asiel ofzo, of anders koop je weer een pup....
maar ik wil geen andere hond, ik wil alleen maar Blondie... Sommige mensen lijken dat maar niet te begrijpen

Hoi Chocomelk,

Ik denk dat je gewoon eerst eens moet rouwen om Blondie. En dat je een schuldgevoel hebt is niet meer dan normaal. Heb ik ook al een paar keer gehad , terwijl het voor die honden gewoon het beste was, maar dat schuldgevoel zit er gewoon. Het slijt wel, het heeft alleen tijd nodig en bij de een is dat langer als bij de ander.

Sommige mensen snappen helemaal niet wat een bepaalde hond voor je betekent. Ook al heb je er meerdere, en ben je op de andere ook gek,maar meestal is er toch een favoriet bij.

Het komt goed mettertijd, maar ik wens je in de tussentijd veel sterkte toe.

Liefs Annelies

heel veel sterkte!

gelukkig heb je nog veel fijne herinneringen
hou je daar aan vast!!!!!!!!

Hey chocomelk,

Ben maar lekker even boos op iedereen. Wij weten hier hoe het is om je maatje te moeten verliezen. Het is zo erg dat je zelf de keus moet maken, maar je moest deze beslissing nemen. Schuldgevoel is dan heel normaal.
Ze zal altijd bij je zijn..

Dikke knuffel, Margje

Ik weet gewoon echt niet meer wat ik moet doen...

Ik kan niets anders dan huilen en me ontzettend @$#&*( voelen.

Mijn dochter wordt straks weer wakker en ik zie er gewoon tegenop. Ik heb nergens zin in...

Mijn man is ook pas rond 8/9 uur thuis en met me andere 2 honden lopen heb ik al helemaal geen zin in...

Maarja het leven gaat gewoon door .

Ik blijf maar denken/afvragen: waarom heb ik het gedaan, kon ik het maar terugdraaien, ik heb zoveel spijt van mijn beslissing, waarom pushte iedereen hier me zo.....

Het beeld van haar zo in paniek blijft maar door me hoofd heen schieten.....