Was binnen 1,5 jaar eerst mijn bastaard van bijna 17
kwijt,dan denk je nog een tijd te genieten van de hond
die je nog hebt mijn lieve rottweiler maar ze kreeg
rugtumor en was er met 5 weken niet meer,
ik had zo een verdriet,wou niks meer,zat er door,
op een ochtend keek ik tv en zag bruco die werd aan
geboden via asielpolderweg amsterdam,vond hem meteen
lief gek overkomen,maar heb week gewacht en week later
gekeken of hij geplaatst was,dus niet de dag erna zijn
we naar het asiel gereden,en was er eerst iets van
wat een gek hondje,maar hij zat gauw in de auto mee
naar huis,heb er een paar dagen moeite mee gehad,maar omdat
ik een reutje weer zocht bij mijn rottweiler,dacht ik
zij had hem leuk gevonden,en hij is een bakkie troost
als je jankt stort hij zich boven op je,zo intens
dat is puur echte hondenliefde,
mis mijn rottweiler nog steeds omdat ze ook maar zeven
is geworden,niet echt afgerond,dat was met de oudere
bastaard anders dan accepteer je het beter,
zeg altijd ze hebben bruco gestuurd,omdat hij hier nodig
was,zo komt hij aan ze korte poten,hij was nodig hier
geen tijd om langere te geven,ha,
maar het is een top hond en mijn derde asiel hond
mijn kameraadje,
liefs mag poot van bruco