Eten gaat moeizaam

Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar jullie ervaringen rondom puberhonden die moeilijk eten.

Storm (nu 16,5 maanden) heeft eigenlijk zo'n 2 a 3 maanden dat hij wat fiemelt met eten. Tegenwoordig eet hij sowieso al niet voordat we de ochtendwandeling achter de rug hebben. Misschien 1 hapje als hij dan echt denkt dat het moet. Na de wandeling eet hij wel maar in hapjes. Hij pakt dan een hapje, wandelt een rondje, loopt vaak nog te kauwen, en dat herhaalt zich dan een paar keer. Gemiddeld de helft van zijn portie blijft dan uiteindelijk staan. Vaak wil hij zijn avondportie + wat hij door de dag bij elkaar gesprokkeld heeft bijna volledig opeten, maar tegenwoordig ligt er ook voordat we naar bed gaan (en hij een handje brokjes krijgt omdat Chester dan ook nog eten krijgt) nog een restje in zijn bak. Hij eet dan ook op wat nog over is dus als we naar bed gaan heeft hij ook gewoon alles op. Het is daardoor ook geen probleem, maar wel opvallend.

Ook snacks of snoepjes zijn wisselend. Sommige snacks pakt hij wel aan en kauwt er misschien 2 keer op en dan laat hij ze liggen. Thuis neemt hij van ons ook wel snoepjes aan, maar laatst liet hij ook een stukje banaan (wat hij voorheen met schil en al opvrat als hij de kans had) gewoon liggen.

Ik heb zelf het vermoeden dat het met hormonen te maken heeft en maak me nog niet zo druk. Maar ik ben wel benieuwd of er meer mensen zijn met deze ervaring tijdens de puberteit en of zich dat uiteindelijk ook weer heeft rechtgetrokken.

Ik vermoed dat het de hormonen zijn. Zeno eet de afgelopen maand(en) ook erg slecht. Snoepjes gaan er overigens wel nog gewoon in.

Als de lekkere geurtjes weg zijn, gaan ze wel weer normaal eten, al houden intacte reuen zichzelf wel mooi slank. 

Zeno is inmiddels al de tien jaar gepasseerd, dus het is niet iets dat alleen is beperkt tot de puberteit. Althans, niet bij hem. 

Is zijn gebit gecontroleerd, zeg niet te snel, jonge hond enzv. Er kan zomaar achterin de bek een melkkiesje blijven staan dat last veroorzaakt.

Mijn toller at het eerste anderhalf jaar slecht, in volwassenleeftijd, rond twee jaar at ze gewoon goed. Maar het wandelen met brokjes herken van toen ze ouder werd, inderdaad een loszittende en rottende kies, terwijl ik goed tandenpoestste en alles regelmatig controleerde......

Ja, met zijn 16 maanden zit hij natuurlijk voor een grote hond wel midden in de hormonale ellende. Ik ben eens benieuwd of het inderdaad verdwijnt als de geurtjes weg zijn. Welke periodes merk je dit bij Zeno vooral? En wie weet of dit inderdaad een terugkerend iets gaat worden. Vooral het contrast met Chester zorgt wel een beetje voor een cultuurshock hier haha.

En niet grondig denk ik Ineke. Bij zijn vorige vaccinatie is hij wel even nagekeken, en is er niks opgemerkt. Ik kan zelf ook niks geks zien als hij gaapt en ik even gauw naar binnen kan kijken. Maar je weet het maar nooit. Mocht het niet overgaan dan is het zeker iets dat ik navraag als we bij de DA zijn met hem. 

Geen ervaringen mee, Jip is ondertussen wel gecastreerd daar zijn interne testikels echt wel heel groot waren in verhouding met wat ze normaal verwachten met interne testikels (en dus lastiger te monitoren). Als het dus iets ‘testosteron’ hormonaal is, kan ik er weinig zinnigs over zeggen haha 

Eerdere honden toen ik vroeger nog thuis woonde hebben het ook nooit gehad dus ook daar weinig over te zeggen maar lijkt me dat ook dit kan verschillen per individu. 

In de lente is het meestal wel het ergst, maar het kan het hele jaar door gebeuren (teven kunnen ook het hele jaar door loops worden). Ik woon in de randstad, dus veel mensen en veel honden. De kans dat er een loopse teef tussen zit is natuurlijk erg groot. Dus af en toe slecht eten hoort er een beetje bij. Een hele maaltijd overslaan gebeurt gelukkig niet zo vaak. Het is minder eten en 'met lange tanden eten'. Ik heb niet het idee dat hij er enorm onder lijdt, hoor 

Paddy had dit heel erg. Dat is ook de reden dat hij vrij vroeg gecastreerd is. Hij at helemaal niet meer en viel af terwijl hij nog moest aankomen. Toen de hormonen uitgewerkt waren ging hij weer eten.

Ja, het zal inderdaad met het testosteron te maken hebben Jippie. En denk dat er voldoende honden zijn die er niet (tot op dit punt) last van hebben. 

Klopt CatnDog. Dat zou dan wel kunnen verklaren waarom hij er nu zo'n ontzettende last van heeft. En dan kijken of het zich herpakt of niet. En als het zo blijft als het nu is, dan is dat ook ok. Aan het einde van de dag heeft hij toch zijn hele eten voor die dag op. En inderdaad. Als ze er niet erg onder lijden, dan is het ok.

Oef Kees, daar snap ik wel van dat je schrikt en dat er iets moet gebeuren. Welke leeftijd had hij toen?

Mijn ongecastreerde reu, nu 20 maanden heeft dit ook. Al ben ik ook van voeding gewisseld om het effect te dempen en dat werkt. Nu is mijn reu sowieso kieskeurig wat betreft eten. Herken het wel, ook vorige reuen hadden het in bepaalde mate. 

Paddy is met 8 maanden gecastreerd, het begon vanaf de 5e maand.

Als jouw hond t nu pas voor t eerst heeft vraag ik me af of t met de puberteit te maken heeft. Of is er een nieuwe teef komen wonen of zo?

Of ik lees ergens overheen, maar zou je niet eerst even de dierenarts raadplegen, ff na laten kijken, het gebit ook?

Ik kan het fout hebben hoor, maar dat is wat ik als eerste zou doen.

" Paddy is met 8 maanden gecastreerd, het begon vanaf de 5e maand.
 
Als jouw hond t nu pas voor t eerst heeft vraag ik me af of t met de puberteit te maken heeft. Of is er een nieuwe teef komen wonen of zo? "

Kees

Hier merk je waar ze lopen of hebben gelopen al tijdens het wandelen. Sommige dagen is het minder erg omdat de teef dan toevallig een andere route heeft gelopen. Voor het huis is een gemeente grasveld. Als er daar eentje langs is geweest en heeft geplast. Dan merk je dat het heviger is en hij er binnen last van heeft. Ze ruiken het gewoon door de doorluchting in het raam. 

Hier woont er trouwens een teef direct grenzend aan onze tuin ook nog. 

Overigens gaat het wel makkelijker worden in mijn ervaring, tenminste, zo ging het altijd bij onze andere reuen als ze ouder werden. 

Sorry ik reageerde op Chester, had jouw bericht niet gezien.

Ja als t nu pas voor t eerst is zou ik zeker t gebit ff laten checken.

" Sorry ik reageerde op Chester, had jouw bericht niet gezien. "

Kees

Maakt niet uit ik wilde reageren op die laatste zin die je schreef. Dat de hoeveelheid "last" erg kan variëren ook door waar de teef wandelt of juist niet. Dus misschien is het gewoon toeval dat er nu meer last is dan eerder.

Dat is interessant Dominique. Volgens mij is het inderdaad wel op komen zetten toen we naar volwassen voer zijn overgestapt (rond 14 maanden). In ieder geval dat hij nog wat rustiger is gaan eten dan hij daarvoor al at. Daarvoor was hij ook al wat bedachtzaam met snacks. Als hij geen zin meer had om te kauwen dan liet hij het ook gewoon liggen tot hij er wel weer zin in had, en dingen als gedroogde runderhart stukjes wilde hij alleen als ze helemaal droog waren, als ze van binnen nog wat taai-achtig waren dan had hij er geen zin in. Maar op zijn oude voer was zijn ontlasting ook niet goed, nu wel. Fijn dat het toch wel herkenbaar is bij sommige reuen.

@Kees en Yoop. Hij is eigenlijk deel van zijn voer gaan laten staan i.p.v. gewoon op zijn ooie dooie eten rond dezelfde tijd dat hij heel erg op de buitenwereld is gaan focussen. Ineens veel meer met plasjes bezig zijn, wat rijgedrag, veel meer trekken, meer interesse in andere honden in plaats van alleen onzekerheid, nog minder focus dan hij daarvoor ook al had. Eigenlijk past alles naar mijn idee meer bij puberteit dan gezondheidsklachten. Hij is vrij gevoelig en heeft het altijd heel duidelijk laten merken als hij ongemak ervaarde door frustratie uiten door in de vloer te graven en dergelijken. Dus vandaar dat ik me niet zo'n zorgen maak dat het medisch is. Ik wil er best naar vragen de volgende keer dat ik de dierenarts spreek, maar ik denk eerlijk gezegd dat die ook eerst aan hormonen denken.

Dit komt vaak voor bij puberende reuen. Door hormonen en geuren buiten zijn ze meer met de omgeving bezig dan met eten. Zolang hij niet afvalt en aan het einde van de dag zijn portie op krijgt, is er geen reden tot zorgen

Het helpt om geen snacks tussendoor te geven, zodat hij honger heeft bij de maaltijd. Zet het voer neer en haal de bak na ongeveer 15 minuten weer weg als hij niet eet. Zo ontstaan vaste eetmomenten en gaan veel honden weer beter eten

Dit wordt meestal stabieler wanneer ze ouder worden

Tandjes wisselen op 16.5 maand? Misschien ff een stapje terug doen, balans in het calcium gehalte. Teveel is niet goed maar te weinig ook niet chester.

Ik maak me er ook nog niet echt druk om. Zoals gezegd is het geen probleem, en was ik alleen op zoek naar wat ervaringen of dit bijtrekt of dat ze altijd wat fiemelig blijven.

Tandjes lijkt me heel sterk op 16,5 maand. Denk dat hij tegen de 7 a 8 maanden uitgewisseld was (als niet eerder). Calcium gaat over botgroei, ook dat zou inmiddels geen probleem meer moeten zijn.

Teveel is teveel en te weinig ook. Je geeft aan dat je dat bijt en trekwerk doet? Op je foto best een wat groter formaat en gefokt om snel te groeien. Je hebt dan ook afgestemd voedsel op die activiteiten of snelgroei van bepaalde rassen. Bij snelgroeiende zit er bv minder calcium in het voedsel, aan activiteit langzaam verterend. Grotere honden hebben namelijk volgens onderzoek meer kans op maagkanteling (onderzoek het maar eens)

Het slechter eten kan zoveel oorzaken hebben, stress, eet gewoon minder, kies/tandpijn, ze merken dat ze er ziek van worden, wisseling van voer, vinden het niet smakelijk, ect. Tis even uitzoeken waar de oorzaak zit.

Zo at er 1 van mij bij die een imuum probleem had. Het voedsel wat ik gaf maakte hem letterlijk ziek door allergenen maarja pupsel dus die wil alle bouwstoffen geven. Soms maak jezelf te dik ermee, zo heb ik jaren ruzie gehad met de DA van mijn kat over het gewicht, raskat. Dame loopt naar de 19 en is nog steeds een dunne den voor een britse korthaar aan standaard ras gewicht.

Nee, er wordt niks van bijt of trekwerk mee gedaan. Dat calcium gehalte heeft te maken met mogelijke groeipijn en scheefgroei door te snel groeiende botten. Maar Storm is inmiddels echt uitgegroeid als het daarop aan komt.

Inmiddels eet hij een dag of 3 weer zijn volledige porties op zijn ontbijt na. Vanmorgen echter ook zijn ontbijt weer vóór de wandeling. Dus ik vermoed dat het inderdaad gewoon de hormonen geweest zijn en dat hij daar langzaam maar zeker nu weer minder last van begint te krijgen. 

We hebben in ieder geval met Chester voldoende ellende gehad rondom voer en gezondheidsklachten van allergieën tot misselijkheid. Daar heeft Storm echt absoluut niks van weg. 

Dat zou kunnen idd, als ze nog steeds de "heat"  hebben, heb ook eens hier opgepakt, die hormonen en lastig.