Het Grote TROTS/BLIJ Zijn Topic

" Wat goed, gefeliciteerd! "

Kees

Dank je wel.

Niet perse hondgerelateerd, maar wel heel blij en trots.

Vorige week liep ik met Flynn en zag ik een enorme vogel uit een boom vliegen. Het was een roofvogel, maar echt geen buizerd of kiekendief. Ik dacht meteen aan een zeearend, maar dat kan niet. Die komen hier niet voor en zijn ook nog nooit gesignaleerd. 

Net toch even op waarneming.nl gekeken en wat blijkt, precies op die plek is deze week een jonge zeearend gesignaleerd, de eerste keer in het recreatiegebied 

Als vogelgek vind ik dat echt zo gaaf! Ik wilde die altijd al een keer zien, maar had nooit verwacht dat gewoon vlakbij te doen. Zo blij dat ik het geluk had daar op het juiste moment te lopen!

Weer eens wat anders.

Ben zoo blij met mijn werk!

Hoewel het voor ons nu een superdrukke tijd is en ik zelf ook 45+ uren in de week maak. 

Is het geen enkel probleem om later te komen. Of tussendoor even weg te gaan.

May moest naar de dierenarts, moesten 2 kiezen uit.

Gelukkig is de DA op hetzelfde bedrijventerrein maar toch. 
kwam vanochtend dus iets later, en tussendoor even May gehaald.

Daarnaast ook geen probleem om haar een dagje extra mee te nemen. Zo wil ik haar morgen niet alleen laten, ze is echt nog niet haarzelf.

Ofwel gaat een dagje extra mee.

Alles kan, geen probleem.

en May bij de DA is altijd top, ze gaat er met plezier heen, krijgt meestal lekkere koekjes vandaag niet ivm nuchter zijn. Maar ze is zo lief en zoet, zo blij mee!

Benieuwd of ze morgen tijdens wandelrondje weer voor de deur van de DA gaat staan voor een koekje (wat ze normaal altijd doet!) als ze het doet of er iemand de deur open doet of niet, doe ik het zelf vind t top als ze alsnog naar de DA wilt dus gaan we zeker even belonen!

Vandaag ook tegen de DA gezegt, die was het ermee eens dat scheelt!

Heel erg trots op mijn vriendje.

Obedience training gaat super, steeds minder frustratie en meer ontspanning.

Speuren gaat fantastisch. Na een mindere periode hebben we weer opnieuw opgebouwd en hij doet het nu zo goed, volgt heel precies het spoor en geeft ik denk ongeveer 8 van de 10 voorwerpen aan.

Het knapste is echter hoe hij zich deze avond heeft gedragen. We waren bij mijn zus op bezoek en van te voren was er heel veel stress. Eigenlijk is dat hele appartement totaal niet voor honden geschikt en er was heel veel wat niet kon of mocht. Flynn luisterd echt perfect, maar is (net als zijn broer) een hond die heel veel behoefte heeft aan een bepaalde vrijheid. Hij doet het niet goed met constant begrenst of belemmerd te worden. We twijfelde dus om hem mee te nemen, maar uren lang alleen laten wilde we ook niet. 

Uiteindelijk hebben we hem wel meegenomen en dan blijkt maar weer wat een ontzettend fijne en stabiele hond hij is. Hij settelde eigenlijk meteen en heeft bijna de hele avond los naast mij geslapen. Echt super knap en fijn. 

Je zei ergens dat Penny jou heeft opgevoed. Dat klinkt voor buitenstaanders misschien groot of overdreven, maar wie het begrijpt, begrijpt het meteen

Een hond als zij dwingt je om eerlijk te worden naar jezelf. Niet perfect, maar consequent. Niet altijd zacht, wel rechtvaardig. En ja, soms doet dat pijn omdat een hond geen genoegen neemt met halve antwoorden

Prioriteiten zijn belangrijk. Niet als verdediging, maar als constatering. Voor jou is een hond geen “extra” in het leven, geen invulling van vrije tijd, maar een basis. Dat brengt risico’s met zich mee. onzeker werk, weinig marge, alles zelf moeten oplossen. Maar het brengt óók iets anders mee: scherpte. Opletten. Vooruitdenken. En vooral: verantwoordelijkheid nemen vóórdat het misgaat

Je beschrijving van hoe je het alleen zijn regelt, de grenzen die je stelt, het meedenken met Flynn in plaats van hem in een schema te persen - dat laat zien dat je niet redeneert vanuit gemak, maar vanuit welzijn. Niet vanuit regels, maar vanuit begrip. Dat is geen vanzelfsprekendheid, dat is geleerd gedrag. En ja, waarschijnlijk geleerd met vallen en opstaan

Wat je schrijft over een tweede hond is eerlijk. Niet “voor de gezelligheid”, niet om het gat op te vullen, maar omdat je weet hoe leeg het kan worden - en omdat je vooruit wilt leven, niet steeds achter de feiten aan. Dat je daarbij zegt: pas als ik stabieler woon en leef, siert je. Dat is geen twijfel, dat is timing

En dan Flynn. Hoe hij zich gedroeg bij je zus zegt eigenlijk alles. Dat is geen toeval en geen “brave hond”. Dat is het resultaat van ruimte krijgen, vertrouwen hebben en niet voortdurend gecorrigeerd worden omdat mensen zenuwachtig zijn. Een hond die zélf kan schakelen, omdat hij niet continu tegen grenzen aanloopt die voor hem geen betekenis hebben

Laat je door niemand wijsmaken dat je te ver gaat of te veel bent. Mensen die echt leven met honden herkennen zich hier meteen in. Echter dit soort betrokkenheid vraagt iets van je. Maar het levert ook iets op wat je nergens anders leert

Penny was geen makkelijke hond. Flynn ook niet. Dat is geen toeval. Zulke honden komen niet bij toeval bij zulke mensen terecht

Een ding staat vast: wat je hebt geleerd, raak je niet kwijt. Dat leeft door. In jou, en in elke hond die nog naast je zal lopen

Penny had het eigenlijk bij lange na niet slecht getroffen …

Wauw... Wat een prachtige woorden! Bedankt, het betekend enorm veel voor mij! 

In dit geval zegt een foto neer dan 1000 woorden, ze gaat zoooooooooo vooruit met haar vuur(werk) angst!!

Naaaah kan niet anders zegguh, HIJ heeft het geprobeerd 

Wat een lieverd zeg 

Wat een lieverd zeg 

Wat een lieverd zeg 

Heel trots en blij

Vandaag zijn de resultaten van het röntgenonderzoek binnen gekomen en ze zijn super, HD A en ED vrij. Rug hebben we ook laten controleren omdat zijn broer helaas aan een afwijking lijdt, gelukkig is dat bij Flynn niet het geval en is alles helemaal goed. We kunnen dus lekker verder gaan met wat we doen en binnenkort hopelijk ook een nieuwe sport beginnen.

Mooi Penny, en wat een prachtige foto.

Een felicitatie waard!!

Super trots op Senán!

De laatste tijden heeft hij meer op reeën gereageerd dan normaal. Met een puppy erbij had feilloos door dat ik hem minder in de gaten kon houden hahaha.

Maar weer extra tijd en training erin gestoken. Gisteren zag hij er een paar wegrennen (ze kwamen uit het bos), dus natuurlijk meteen erachteraan. Ik nog roepen en Midden in de achtervolging breekt hij af en kwam hij super netjes terug rennen

Mega trots op mijn vriendje. Gisteren sprong er ik denk op zo'n 10 meter afstand een haas uit het gras en rende voor hem uit. Hazen zijn een mega trigger voor hem, maar hij zag hem, keek even en kwam vervolgens direct naar mij toe. Voor hem is dat echt bizar knap!

Vanochtend was hij zelfs nog knapper. Hij liep naast de fiets en heeft gewoon alle konijnen genegeerd, zelfs de konijnen die een tijdje voor ons uit rende of die heel lang naast het pad bleven zitten. 

Ik heb het idee dat hij nu eindelijk een beetje volwassen begint te worden en wat betrouwbaarder wordt. Hoewel ik de uitdaging van zo'n moeilijk geval als hem wel leuk vind, ben ik er heel erg blij mee :)

Ben toch wel een tikkeltje trots op mijzelf 

May loopt standaard mank (artrose) 

maaar ik zag zowaar dat ze manker liep opeens.

zat er een doorn in haar pootje

Erna liep ze weer ‘goed’.

ik vind het bij May juist omdat ze al mankt soms lastig zien wanneer ze meer pijn ed heeft.

vandaar dit troste momentje op zo’n klein iets. 

Vanmorgen detectie les,  met apporteer oefening en gelijk sorteer oefening. Eerste keer, en ja diki apporteert, maar dit was wel een raar dik ding, maar perfect bracht ze het. Toen haar luchtje er in, en ja ze sorteerde en bracht het goede.  Best trots op mijn kleintje En een bevestiging, iedere hond kan je leren apporteren, zelfs een lhasa,  en oh wat vinden ze het leuk om te werken .

Na wat twijfels toch een pup erbij genomen. De eerste dag dacht ik, waar ben ik aan begonnen….

Maar na een dag ging het beter en zijn we toch wel blij met de keuze, twee weken verder, Jip geniet echt van het gezelschap, de pup geniet van het gezelschap van Jip. Het is een makkelijke pup, als in, hij kan zichzelf ook vermaken. Dat is ook wel lekker! Daarnaast echt een dotje. We slapen met zen drieën tegenwoordig haha

Hetgeen ik het meest trots op ben, is hoe ze beide zo snel aangepast zijn. Ik kan ze ook beide al alleen mee nemen (5-15 minuten: voor Moos nog aan het opbouwen) om ook quality time 1 op 1 te doen en dat gaat echt super! Dit blijf ik voorlopig dan ook nog echt wel doen! 

Gefeliciteerd met de pup!