Wie onze reizen eerder al es volgde, kent vast Daisy nog, ons stoere 4x4 truckje.
Wel, die hebben we met spijt in het hart verkocht. Het beest was ouder dan 30, en de kosten begonnen te hoog op te lopen.
Dus werd het tijd voor wat anders, en kochten we een tweedehands Peugeot Boxer. Een eenvoudige, kale bestelbus. Want zo'n kant-en-klare camper is toch echt wel peperduur, en voor ons meestal sowieso te overdadig en luxueus ingericht.
Een blikken bestelwagen dan maar, en daar zelf mee aan de slag gaan!
Het eerste werk was ramen, dakluik en verwarming installeren. In Nederland mag je zelf de ramen plaatsen. In Belgie mag het enkel door een erkende installateur, heb je toelating en attesten nodig van de autofabrikant en komt er vervolgens ook nog een homologatie, een herkeuring en nieuwe inschrijving bij kijken.
We wisten dat dit alles tijd in beslag kon nemen, maar dat bleek dus allemaal veel langer te duren dan gedacht. Leve de administratieve mallemolen in dit land! 
Maar toen dat eindelijk in orde kwam, was het aan mij!
De eerste klus was alle krassen of kleine beschadigingen opschuren en opnieuw lakken, en daarna dreunplaten plakken om lawaaierige trillingen tegen te gaan.
Vervolgens het tijdrovende werkje om alle metaal (zijwanden, richels, balken,...) te beplakken met isolerende armaflex. Geen stukje mocht onbedekt blijven. Beginnende bij de vloer...
Daarna de wanden en plafond.
En terwijl ik steeds heen en weer liep om de juiste stroken te snijden en te plakken, kroop Nukka tussen m'n spullen om een dutje te doen. Duidelijk geen werkhond, hehehe! 
Op de geïsoleerde bodem heb ik dan een dikke vloerplaat gelegd.
En ook op wanden en plafond moest er een bekleding bovenop de armaflex komen. Ik koos voor naaldvilt, omdat het vocht, vuil en schimmel werend is en of extra isolerend werkt. Die stof zou goed te lijmen zijn, maar dat bleek niet te kloppen. Het kwam gewoon weer los van de isolatie. Zo frustrerend!
Een noodoplossing bedenken dan maar voor al die meters vilt die ik kocht. Ik heb houten latjes tegen de wanden bevestigd en de stof ertegen geniet en aan het plafond extra ondersteund door tassendraad.
Niet zoals gepland, maar 't blijft hangen! 
Het bouwen van het meubilair viel nog niet mee, een punthoofd kreeg ik er van. Het moest allemaal kloppen, qua hoogte om te zitten, qua model met o.a. de wielkasten, de kachel, de schuine achterwand, en dan nog met het oog op voldoende ruimte erronder voor de bagage, en algemene stevigheid.
Waar mogelijk gebruikte ik recup-hout of onderdelen van tweedehandsmeubels. Dat ziet er nu nog erg bric a brac uit, maar wordt hopelijk wat passender met een likje verf erop. Het zit stevig in elkaar en het kriept niet tijdens het rijden, daar ben ik al blij om!
En dan de hond...
Het viel me zwaar om slechts 1 slaapplek te voorzien, na al die jaren met 2 honden te hebben gereisd. Het is zo verdrietig dat Nanu er niet meer bij is en we dit niet meer samen kunnen beleven. Daar moest ik weer vaak om huilen. Wat mis ik die hond zo ongelofelijk hard! Het blijft toch zo'n pijn doen. 
Voor Nukka heb ik een oude stoffen bench opengeknipt, zodat er nog wel een beetje afscherming is, maar toch ook veel ruimte en open gevoel. Haar kussen steekt er gedeeltelijk uit, zo kan ze haar hoofd ook buiten haar nestje leggen. Hopelijk vindt ze het een fijne plek. Zo niet, dan bedenken we later wel wat anders.
Het idee was om begin april al te kunnen vertrekken naar Lapland. Maar de hele opbouw heeft toch enkele weken langer geduurd dan ingeschat. En het is nog niet klaar! Er moet nog wat verder afgewerkt worden, maar voor nu is dit goed genoeg om er alvast mee te kunnen reizen. Een bloemetje hier en een vogeltje daar, met een beetje decoratie kan het er alvast tijdelijk mee door. 
En nu kan ik gaan inpakken! Alle kampeerspullen weer verzamelen, lijstjes afvinken en hup... wegwezen!
Tot over enkele maanden!
Reageren
