" Je doet enorm je best, en dat is goed! Maar misschien doe je teveel je best.
ik kan je alleen zeggen wat ik zou doen. Ik heb een labradoodle van inmiddels 3,5 jaar oud en twee boomers, een van 2,5 en een van bijna vijf maanden. Ik ben geen deskundige maar ik heb wel twee keurig opgevoede honden en één losgeslagen pup.
Dat bijten hoort er een beetje bij. In het nest spelen en bijten pupjes ook, zo leren ze van elkaar waar de grenzen liggen bij bijten. Ik zou tegen je pup heel hoog “auw” roepen als ie te hard bijt. Kijk hoe hij reageert. Als ie loslaat dan is het duidelijk. Hier geldt: hoe hoger je toon, hoe beter het werkt.
Mijn huidige pup heeft ook een tijdje in de bank gebeten. Boos worden en wegduwen werkte hier ook niet, maar afleiden wel. Heel blij je hond naar je toe roepen zodat ze loslaat en naar jou toekomt was hier de oplossing. Nu denkt ze daar niet eens meer aan. je kunt zelfs een beloning geven als ze naar je toe komt, zodat het komen zelf de oefening is en niet het bijten.
Het moeilijkste vind ik zelf om te belonen als het heel lang duurt voor ze luisteren. Dat je roept “kom voor” en dat het dan eeuweig duurt voor ze er zijn, en dat je dan toch blij moet zijn omdat ze geluisterd hebben.
Rust laten nemen was hier ook moeilijk met twee andere honden er bij. Wat werkte is als ik zelf ook even ging zitten en mijn pup naast me in de stoel legde. Dan zie je pas hoe moe ze zijn.
en tot slot: als je pup langer hebt dan ga je hem of haar beter leren kennen. Dan weet je hoe je met hem om kunt gaan, zie je gedrag ontwikkelen en leer je beter ermee omgaan. Dan wordt het makkelijker. Je ziet dingen aankomen, en herkent beter wat er aan de hand is en hoe je reageert.
Het komt goed. Echt.
"