Het blijft een moeilijke kwestie, die giardia.
Het zit vrijwel overal. Dus zelfs als je eigen hond beter is, kan de pup het in de tuin oppikken, of buiten op een uitlaatveldje. Of zelfs in huis als er niet goed genoeg schoongemaakt is. Sommige honden zijn besmet zonder symptomen te laten zien, als de pup een keer de verkeerde drol op eet of het verkeerde stokje hout oppakt, kan die het ook oplopen.
Toch zou ik het zelf zo veel mogelijk willen proberen te voorkomen want voor pups kan het echt wel schadelijk zijn, zeker als ze zo jong zijn.
Toen Ziva klein was, had ik er nog nooit van gehoord. Ze heeft het opgelopen toen ze 3 maanden was en in één week tijd, zowel entingen als een ontworming kreeg (doen we dus ook nooit meer!). We kwamen er achter toen ze 4 maanden was en het was weg met 6 maanden (twee behandelingen nodig). Drie maanden lang giardia gehad dus.
Heeft het hier mee te maken gehad? Ik denk dat het vast heeft mee gespeeld. Ziva is 10 kg lichter dan we haar geschat hadden toen ze pup was. 25 kg in plaats van 35, dat is nogal een verschil. Ik weet hiet hoe het haar broertjes en zusjes vergaan is dus ik kan niet vergelijken. En met een kruising kan het alle kanten op natuurlijk. Maar ik vind het een flink verschil en denk zeker dat dit met de giardia te maken heeft (onder andere dan).
En dan is de besmetting bij Ziva nog mild verlopen...
Hoe groot de kans ook is dat je pup het buiten op loopt, hij is niet 100%. Maar een pup van 9 weken bij een besmette hond zetten, is bijna een garantie dat de pup ziek wordt en dat wil je niet.
Ik zou dus ook een manier zoeken om te voorkomen dat ze bij elkaar komen. Door te wachten tot je pup 3 maanden is (dat scheelt maar 3 weken hoor) of tijdelijk ergens anders te gaan wonen.