Wat gaan wij je verschrikkelijk missen.
Je koude neus, die je altijd tegen onze handen moest duwen.
Je grote lap tong die maar al te graag in ons gezicht likte.
De "witte" stranden in huis die je altijd meenam als we in het bos waren geweest, wat konden we dan op je zeuren.
Ook de modderbaden waren niet uitgesloten.
En wij maar achter je stofzuigen en dweilen..
Maar wat kon je ontzettend lief zijn, voor ons, voor Sora.
Wat was je blij als we thuis kwamen, al waren we maar 5 minuten weg. Die natte neus altijd tegen de glazen deur... Die kop tussen onze benen en je duwde net zo hard tot we wel moesten aaien.
Als we op de bank in slaap vielen, kwam jij zeker met die natte neus in ons gezicht om te zien of we nog wel leefde.
Veelste jong ben je gegaan. Ze konden niks meer voor je doen zeiden ze, het enige dat we konden doen is je een hoop lijden besparen.
Het spijt mij, Duke. Ik had nog zo graag met zoveel liefde voor je gezorgd.
Tot ooit mijn grote vriend, geef Karas, Misty en Kiara maar een hele grote knuffel van ons.
21/05/2014 --- 27/11/2018 †


Reageren











































