Hallo hondenliefhebbers!
Sinds een halfjaartje heb ik een geweldige Franse buldog(herplaatser) genaamd Jip! Een schat van een hond, eigenzinnig, koppig en super aanhankelijk. Maar wat een lieverd! Met een prachtige karakter.
Helaas is het Bos syndroom bij Jip vastgesteld en is hij 2 maanden geleden hieraan geopereerd. Er is een stuk van zijn zachte gehemelte afgehaald en zijn neusgaten zijn groter gemaakt. Ik merkte direct dat Jip beter kon ademhalen en vrolijker was! Na de operatie hoorde je hem niet meer snurken en was hij erg ''stil''. Helaas in de loop der tijd is het geluid terug gekomen en lijkt het rochelen tijdens het wandelen en het ademen door zijn neus niet beter te zijn geworden. Als hij ergens aan ruikt hoor je hem enorm hard knorren alsof zijn neus extreem verstopt zit. Tijdens het wandelen is hij de eerste paar minuten stil tot hij enthousiast wordt of iets sneller gaat lopen...dan rochelt hij enorm hard. Gelukkig gaat het eten verder prima en geeft hij niet echt over. Het is een vrolijke hond ondanks alles!
Hij heeft 5 dagen antibiotica gehad helaas zonder resultaat.. nu gaan we een slijm remmer proberen voor 10 dagen.. mocht dit niet werken is een eventuele onderzoek of operatie(gehemelte) een optie. Echter heb ik liever niet dat hij nog een keer onder het mes gaat als het resultaat zeer onzeker is... blijft toch vreselijk zenuwslopend zulke dingen.
Nu ben ik nieuwsgierig of iemand zich herkent in dit verhaal? of tips/adviezen oid heeft. Het zou op de een of andere manier toch best wel fijn zijn als iemand dit herkent..ondanks dat ik het geen een hondje toe wens :)
Groetjes Marjolein en Jip!
Reageren
