Hallo, mijn topictitel zegt het eigenlijk al. Hoever kan ik nog gaan met mijn agressieve hond.
Het is een grote hond van anderhalf jaar die eigenlijk sinds pup al ander gedrag vertoonde.
Ik kreeg hem met 8 weken. Hij was in het nest vrij onderdanig en onzeker. Niet angstig. De socialisatie ging goed. Hij was al geen Annemansvriend maar daar staat het ras ook wel bekend om. Rond 4 maanden veranderde zijn gedrag van bezoek negeren in huis naar happen naar bezoek. We zijn een cursus gaan doen. Hij bleef happen naar mensen die hem wilde benaderen, ik zei gelijk hij wilt niet aangehaald worden, zodat hij niet hoefde te happen. Rond 7 maanden begon hij buiten erg uit te vallen naar mensen die hem aankeken of bv. Hoesten. Al snel werd dit uitvallen naar iedereen die binnen de 15 meter van hem kwam. Hij kreeg een muilkorf om buiten.
Hij is nu dus anderhalf jaar en loopt buiten altijd met muilkorf. Sinds een maand is hij begonnen met naar mij 'uitvallen'. Hij gaat mijn weg blokkeren en als ik doorloop dan beet hij met zijn voortanden. Hij sprong tegen me op en bleef me aanstaren waarna ik hem als het ware van me af liet glijden door me om te draaien. Als ik hem probeerde van me af te duwen ging hij dus weer naar mijn velletje bijten. Ondertussen al aardig wat gedragstherapeut en gesproken en veel adviezen gekregen. Ook veel tegenstrijdige maar ik probeerde het te doen met de adviezen waar ik me oké bij voelde.
Sinds een week is zijn gedrag enorm verergerd. Ik merkte dat hij me vanaf het middagrondje kwam achtervolgen door het huis met een andere blik in zijn ogen. Ik vertrouwde het niet en heb zijn muilkorf toen ook binnen omgedaan. Ik liet hem in de gang liggen en ging naar binnen. Toen ik weer terug de gang in wou blokkeerde hij me. Ik liep langs hem en hij viel nu echt aan. Hij drukte me tegen de muur en bleef bijten. Nu geen velletje bijten meer maar ik zag zijn bek in zijn korf helemaal opengaan. Ik voelde zijn kop trillen van de kracht die hij gebruikte. Hij stopte ook niet, hij bleef komen. Gelukkig had hij dus zijn muilkorf om! Ik heb hem apart gezet en heb hem maar even daar gelaten. Sinds deze dag staat hij meerdere malen tegenover me om te bijten. Hjj heeft zijn muilkorf nu dus gewoon om. Hij valt nu ook uit naar mijn andere hond. Ik heb aankomende week weer een afspraak staan met een gt. Mijn gevoel zegt aan de ene kant, ga er weer 100% voor maar houd de korf om. Aan de andere kant zegt het, mag ik een briefje voor de dierenarts.
Ik heb gedacht aan herplaatsen maar het is een zeer groot risico, en ik wil absoluut niet dat hij van hand naar hand gaat! Ik hou van mijn hond en wil hem echt kansen geven maar wanneer stopt het, mijn vertrouwen is zo goed als weg en moet ook denken aan mijn kinderen.. Waar ik hem dus nooit genoeg voor zal vertrouwen bij te komen zonder korf. En nu ook mijn andere hond die hij niet meer tolereren zal. Ik durf te zeggen dat het heel erg gevaarlijk is geworden. Hij zit nu vaker apart, en met korf om. Hij komt gewoon buiten en krijgt eten en echt nog wel een aai maar is dit nog een hondwaardig bestaan?
Ik ben benieuwd hoever jullie zouden gaan? Wanneer is hét genoeg en heeft het nog een kans om voor hem te knokken..








