Ik zal het wat beter uitleggen..
Het is niet zo dat er niks met adviezen gedaan is en de hond totaal links is blijven liggen. Ik heb gemerkt dat de hond zowat mijn hele tijd innam. Zodra de kindjes naar school of bed gingen, was het tijd voor de hond. Op internet zoeken, hierheen bellen daarheen bellen, afspraken maken en vooral heel veel informatie zoeken..
Ik heb me dus letterlijk even los moeten wrikken van mijn hond. Mijn dochter was jarig en nu hoord daar het kinderfeestje bij. Feestje buitenhuis gevierd dus dat kost ook extra tijd. Ik MOEST van mijzelf even niet aan de hond denken.. Tuurlijk dacht ik aan hem. Maar niet over hem praten, geen informatie opzoeken, geen keuzes hoeven maken.. Wat een rust!
Er zijn al een aantal dingen veranderd voor ons beiden. Er zijn wat regels, niet omdat hij zich aan mij moet onderwerpen of i.d, maar om de situatie voorspelbaarder te maken. Als ik voor je bezig ben, riem omdoen, eten maken, spelletje voorbereiden, ga jij even zitten. Hij loopt weer gewoon rond. Dit zal voor hem zeker veel rust hebben gegeven! Hij kan weer alles overzien en is er gewoon bij. De confrontaties probeer ik zo veel mogelijk te voorkomen. Nu hij weer rondloopt is er ook veel minder spanning als ik ergens heenlopen of juist ergens van wegloop. Naar mijn idee moest dit uit het systeem! Zowel van hem uit als van mij uit. Moet hij toch apart, als ik weg ga bijvoorbeeld, ligt er al een kluitje klaar. Dit is niet zonder spanning maar wel gelukt zonder confrontatie. We zijn veel met hem bezig maar op een andere manier.
Ik had zoveel te regelen en te doen, kind verdiend gewoon een super feestje! Dat het wel even moest.. Nou kom op niet zo kijken, ga eens aan de kant. Ik had geen tijd om er iets bij te voelen. Aan de andere kant was het, nou ik ga dit wel even doen dan kan jij daar rustig blijven liggen. Alles werd weer gewoon zeg maar. Ik lette niet zoveel op, hoe reageerd hij, hoe kijkt hij, waar is hij.. Nee, gewoon doen wat je moet doen en er verder niet bij nagedacht.. Een win-win voor in huis dan. Buiten is er nog niets veranderd en ook als er bezoek komt is hij nog even onaardig. Dit was dus ook even snel wat afgeven. Het is niet ineens een betrouwbare goedzak! En daar ben ik me dus wel altijd van bewust. Zodra ik weg ga, gaat hij apart! Zodat, wanneer ik thuis kom met kinderen en boodschappen enz.. Ik in alle hectiek niet vol op hem kan letten. De deur gaat achter me op slot altijd, of ik nu weg ga of thuis ben. Eten en speelgoed ligt nooit meer ergens te slingeren. Kindjes binnen, heeft hij de korf om.
Het is rustiger geworden.. Geen wereldwonder maar net wat meer rust. Even een adempauze misschien. Dit veranderd niks aan het feit dat hij dus wel degelijk gevaarlijk kan zijn. Ja, als hij bijt zal hij zeker schade aanrichten, hij is eenmaal groot.
Ik blijf alert en ik blijf opletten maar probeer niet meer obsessief met hem bezig te zijn. Niet meer iedere beweging die hjj maakt moet gevolgd worden. Op de manier hoe het nu gaat, kan hij gewoon hond zijn en kunnen wij de risico 's vermijden.
Dit zegt echt nog niks over een besluit. Daar heb ik nog niet voor kunnen zitten.
