" Ik citeer je even:
Sommige honden zullen bij gebrek aan leiding of daadkracht zich inderdaad keren tegen de eigenaar,
Dat dacht men vroeger. Inmiddels weet men, dat het onzin is.
Honden die met fysiek geweld en onderdrukken werden opgevoed, waren het op een gegeven moment zat, om zo onterecht behandelt te worden en lieten van zich horen.
Dat werd vertaald als een hond die zich tegen de eigenaar probeerde te keren, door gebrek aan leiding of daadkracht.
"
Ik citeer anoniem even "
Leiding en daadkracht zijn niet hetzelfde als fysiek geweld en onderdrukken. daar zit nog een wereld tussen. "
Ik heb in mijn reacties het niet gehad over met geweld onderdrukken of leiding geven vanuit een heersende positie.
Gewijzigd. Heel veel info. Laat ik het zo zeggen, uit eigen beleving heb ik ervaren wat een hond kan doen als er duidelijke leiding ontbreekt, of als baas en hond elkaar niet snappen. In combi met een hond die van aard al gefokt is om zelfstandig te kunnen handelen en een baas die dat niet goed begeleid kan een hond ineens dingen laten zien die niet gewenst zijn, en zeker niet als ze een commando of een negatieve reactie van een baas niet willen accepteren. Iets wat duidelijk is in de dingen die TS heeft aangegeven. En zelf heb ik dat met mijn eerste hond ook ervaren.
In mijn geval lag het niet aan de hond, er was niets mis met hem, er ging iets scheef in onze "verhouding". Ik stimuleerde eerst heel veel omdat hij uit een niet stabiele situatie kwam, en hij was wat ondervoed etc.
Toen hij weer was opgeknapt werd hij fysiek en mentaal sterker, maar miste hij blijkbaar van mij duidelijkheid die zijn eerste eigenaar wel gaf, hij werd daar veel "korter" gehouden dan bij mij.
Toen ik me dat besefte had ik in huis een conflict gehad, wat ik heb kunnen oplossen zonder fysiek "geweld" ik had het toch afgelegd tegen hem.
Maar buiten ging het ook niet meer lekker, de hond ging bepalen en reageren, iets wat ik bij TS ook lees. En helemaal als de hond zich ook keert tot haar bij willen ingrijpen als ze vindt dat de hond te ver gaat. Ik ging en ga nog steeds niet uit van het idee dat de hond hogerop wilde komen, of mij als baas niet wilde accepteren. Ik was niet duidelijk genoeg naar hem toe, wat maakte dat hij zelf dingen ging invullen/oplossen. En in 1 geval dus hebben we in een patstelling gestaan, maar ik kon dat niet winnen door fysiek hem tot andere gedachten te manen. Dus heb ik dat anders opgelost. Net als de dingen buiten.
Ik heb er daarna een wereld hond aan gehad, we vertrouwden elkaar. Vanaf die basis konden we samen verder. Maar had ik het anders aangepakt, of had hij mij nog steeds niet begrepen of mij als "leider" had gezien dan had hij een maatje teveel voor mij geweest eerlijk gezegd. Maar dat is niet zo gegaan, en maatje te veel is omgedraaid naar mijn maatje waar ik mee kon lezen en schrijven en waar veel mensen nog aan terug denken omdat het zo'n bijzonder dier was, hij had zo zijn reserves maar niemand was bang van hem en ik heb hem nooit weg hoeven houden bij visite klein of groot.
"
dat hij weer een bijna normale hond is en rustiger is ben blij dat er geen confrontaties meer zijn geweest.
