Vóór de komst van de pup
Ik heb een golden retriever kruising geadopteerd in maart. Het formaat van de golden was nooit gepland geweest, want toen ik haar adopteerde vanuit het buitenland, werd met verteld dat het een piepklein hondje was zoals mijn chihuahua's, aangezien ik had aangegeven dat ik zelf een beetje bang was voor grote honden. Vervolgens werd er een golden bij me gedumpt die 10x groter was en waren de vervoerders al vertrokken voordat ik wat kon zeggen. Omdat de golden zo rustig was en geen interesse toonde in mijn chihuahua's (en zelfs vrienden werd met een van de chi's), besloot ik haar toch te houden. Het was een fijne, rustige hond, heel lief voor al mijn dieren. Ze liep vreedzaam tussen mijn honden in, was heel lief voor ze en deed mijn konijnen ook nooit kwaad als ze tussen ze in liep. Ze was oud, 12 jaar, sliep voornamelijk alleen maar en soms speelde ze heel lief en voorzichtig met mijn bruine chihuahua. Ze sliepen ook vaak samen. Het is altijd goed gegaan en alles was rustig. Een tophond, was het. Ik wilde haar nog een paar laatste goede jaren geven.
De pup
Een tophond, tot het moment dat er een vijfde hond bij kwam enkele weken geleden; een jonge mopshond/jack russel kruising van 8 maanden oud, die flink aan het puberen was. Het gezin dat hem wegdeed had hem niet opgevoed, dus was hij heel druk (maar totaal niet agressief). Het was niet de bedoeling dat hij bij mij bleef, want ik heb er al 4, maar zijn adoptie door iemand die ik ken ging niet door, dus zat ik toch met hem opgescheept. Omdat hij zo druk is, wilde geen enkele kleine hond van mij met hem spelen, dus speelde hij met mijn grote hond: de golden.
Incident 1
Ze zeggen dat als je een jongere hond bij een oudere plaatst, dat de oudere aan een soort tweede jeugd begint. De golden fleurde flink op, ging van superrustig naar heel vrolijk en speels. Het leek wel een totaal andere hond. En in het begin vond ik dat niet erg, totdat ik merkte dat ze steeds meer lef kreeg erdoor. Er gebeurden dingen die ze nooit eerder gedaan had. Een van de eerste daarvan was haar abrupte verandering tegenover mijn konijnen. Toen ik op mijn werk was, kreeg ik een telefoontje van de buren dat de golden de deur van de konijnenruimte (dat een gloednieuwe hoge schutting was van hout) had geforceerd en al mijn konijnen aan het doodbijten was. De buurman klom door het raam om haar weg te trekken en heeft daarmee de helft van de dieren kunnen redden. Ik was zo snel mogelijk naar huis gecrost en zag bloed op de golden haar poten, op haar bek, op haar borst. Mijn dode konijnen lagen overal, uit elkaar getrokken, rood bedekte mijn hele tuintegels. Al deze konijnen waren geredde dieren, die bij mij veilig en oud hoorden worden. Ik kon niet bevatten dat mijn lieve, rustige oudje dit had gedaan. Het enige dat het bevestigde was het bloed van de nijntjes dat van haar kin afdroop, want voor de rest kwispelde ze me vrolijk toe, alsof er nooit wat gebeurd was. Dit deed de Golden NOOIT voor de komst van de nieuwe. Ze liep zelfs tussen de nijntjes in als ik ze voerde en verschoonde; nooit heeft ze wat gedaan behalve hun water opdrinken en slapen daar. NOOIT had ze agressie getoond, behalve dat ze voernijd had, NOOIT had ze gesloopt. Ze lag voornamelijk altijd alleen maar te slapen en speelde met de mops/jack, zonder deze te verwonden. Ik heb de schutting dat het konijnenverblijf in mijn tuin afschermd verstevigd, alle sloten vervangen door stevigere. Het was toch ooit een zwerfhond geweest uit het buitenland, dus ik legde de schuld bij mezelf. Toen ik haar als test in de tuin liet, kwam ik er al snel achter hoe ze de deur had geforceerd want ze probeerde het weer op dezelfde manier door haar gewicht er volop tegenaan te knallen. Ik kon maar niet geloven dat een hond als zij zo'n schutting kon forceren; dat ze dat uberhaubt WILDE forceren. Ik heb me nog nooit zo schuldig gevoeld en begon te vrezen voor de veiligheid van mijn kleine honden. Ik heb er een trainer over gebeld, om te vragen of de golden dan geen gevaar vormt voor mijn kleine honden. Die zei dat een hond best het verschil ziet tussen een konijn en een soortgenoot, dus dat stelde me gerust. De golden bleef met de mops/jack spelen elke dag en ze werden beiden steeds drukker. Soms had de golden geen zin meer in spelen en gaf ze de mops/jack een knauw in de nek, waarna hij wijs ophield. De golden was een grote hulp bij de opvoeding van de nieuwe; als ik de mops/jack zou herplaatsen, dan moest hij ten slotte wel zo goed mogelijk zijn opgevoed. De jonge hond was onderdanig aan alle anderen, maar dat gespeel leek mijn golden echt te "verjongen". Hoewel de golden nooit agressie toonde tegen mensen, begon ze ineens steeds brutaler te worden. Vooreen had mijn chihuahua de leiding over de roedel; de golden was altijd ZEER onderdanig naar haar toe. Als de kleine iets had en een lelijk gezicht trok toen de andere honden ernaar keken, draaide de golden haar gezicht snel weg van "ik kijk niet hoor, dus niet boos worden." Tot drie dagen geleden.
Incident 2
Mijn chihuahua speelde al de hele dag met een bal die met koekjes was gevuld. Niemand durfde het haar af te nemen natuurlijk, want dan krengt ze erop los. Op een gegeven moment was de chihuahua even in de tuin en pakte de golden de bal waarna ze ermee speelde. Ik was ergens mee bezig, maar ik zag vanuit mijn ooghoek al dat de chihuahua erop af kwam stormen om haar bal terug te claimen. Ik liep er rustig heen, want het gebeurde wel vaker. Dan zou de chihuahua de golden lelijk weg snauwen en de golden zou zielig weggaan. Meestal gaf ik die chihuahua dan een waarschuwing zodra ze begon te krengen en dan was het weer goed. Maar dit keer vocht tot mijn schrik de golden ineens terug. Ik heb mijn chihuahua met spoed naar de dierenarts gebracht, middenin de nacht. Ze is gehecht en ze heeft het gelukkig overleefd, maar ze was wel opengebeten en geslingerd. Dit deed de golden de laatste tijd ook bij de mops/jack als hij iets wilde pakken dat van haar was, maar die is een papzak, dus die kan het wel hebben. De golden hield wel gelijk op met aanvallen toen ik haar schreeuwde en ging zielig weg. En ja, ik weet dat die chihuahua in dit geval de aanstichter is, en dat de golden "haar" bal verdedigde, maar de chihuahua bijt nooit DOOR en dat deed de golden dit keer wel. Haar borstkas is opengebeten; we hadden geluk dat ze nog leeft en er geen organen geraakt zijn. Nu loopt ze als een eend. De golden heb ik tijdelijk bij mijn moeder geplaatst omdat ik anders niet durf weg te gaan. Bij mijn moeder logeert de dochter van haar vriend met haar kleine kindje en hun pitbull, en die gaan wel goed samen met de golden, maar ze wilt haar niet houden omdat ze geen hond wil.
Ik denk dat ik de golden moet herplaatsen; ik vertrouw haar niet meer tussen de kleintjes. Soms, als de kleintjes vervelend waren, gaf ze hen ook een knauw, maar altijd heel zachtjes. Dit is voor het eerst dat ze door heeft gebeten tot bloedens toe, en dat komt, denk ik, echt door haar tweede jeugd door die andere hond, want daarvoor was ze nooit zo geweest. De gedachte haar te herplaatsen vind ik vreselijk, want ik heb zoveel moeite voor haar gedaan, ook om haar beter te maken toen ik haar net uit het buitenland haalde, en ben van haar gaan houden. Ik kom af en toe tussendoor even langs bij m'n moeder om haar te zien, maar hoor dat ze huilt zodra ik weer wegga. Maar terug plaatsen bij mijn kleintjes is een groot risico, vooral als ik weg ben naar mijn werk. Ik ben gek op die hond en hoewel ze nu gezond is, is ze toch al 12 jaar en dus niet makkelijk herplaatsbaar. Ze is verder een hele lieve hond, ze kan gewoon blijkbaar totaal niet met kleintjes (meer).
Ik zit met mijn handen in het haar. Wat moet ik nu?!


Reageren



















