Link project Oekraïne voor de geïnteresseerden: klik
** Let op, niet elke foto is positief (zowel van de mensen als de dieren).
Update nest:
Heel goed nieuws heb ik helaas niet gekregen over het nest van 7 puppy's.
De pup die ik gered heb is sinds mijn vertrek niet meer gesignaleerd. De kans dat hij het leeft schat ik ook erg klein in. Een andere pup is aangereden en langs de weg gevonden. Een derde pup, de brutaalste die altijd honderden meters van het nest wandelde, is ook maar 1 keer gespot een lange tijd terug, maar ik denk dat zij zich wel redt, misschien heeft ze een thuis gekregen. Op 1 na hebben de rest van het nest een huisje gevonden gelukkig, dus die zullen het wel overleven daar. Ik heb geprobeerd me niet te hechten aan ze, maar het doet je altijd verdriet als een paar het niet halen, ze hadden zo'n fijn karakter (op de brutaalste na).
________
Deze pup heb ik net gered uit een put, hieronder kan je het verhaal lezen:

Momenteel verblijf ik in Oekraïne samen met een vriendin bij haar familie. Eerst in de stad Kiev en nu in een afgelegen dorp een paar uur van de stad vandaan. Natuurlijk zitten hier veel honden - erfhonden en straathonden. We merkten een teefje op waarvan de tepels haast tot aan de grond hingen. Grote kans dat ze dus een nest had. Haar puppy's hebben we ook snel opgemerkt. Er is eten gemaakt en er is water gekocht voor het hun. Bij het brengen daarvan was de moeder nergens te bekennen, waarschijnlijk naar voedsel aan het zoeken. Het nest bestond uit 6 puppy's en we zijn ze aandacht gaan geven tot de moeder terug kwam. Plots hoorden we hard gepiep, bijna gekrijs, uit een schuurtje naast het nest. Er bleek dus een 7e pup te zijn. We zijn op het gepiep afgegaan en toen bleek dat de pup gevallen was in een toilet. Geen toilet zoals wij die hebben, maar een ouderwets gat in de grond, zo smerig was het. We konden niks doen en het gepiep was hartverscheurend. We liepen weg om iets te halen om hem eruit te kunnen vissen, maar ik besloot toch om terug te gaan om te kijken. Maar goed ook, want ik zag zijn hoofdje al terwijl hij moeite deed om er zelf uit te klimmen. Ik greep hem bij zijn kop en haalde hem eruit, hij zat onder de mensenontlasting en was ook aan de dunne kant. Niemand weet hoe lang hij er al in heeft gezeten.
Hij is gelukkig weer herenigd met zijn broertjes en zusjes en moeder is ook weer heelhuids teruggekeerd.


Reageren

















