Dag meiden en sterkte Kaatje

Lieve Speedy en Tessa,

Vandaag een jaar geleden moesten we je jullie samen laten gaan. Het verdriet was zo groot dat mijn hart er letterlijk door brak en ik kort na jullie ook bijna gestorven ben.

Bijna hadden we een graf gedeeld en waren we met zijn drietjes begraven. Bijna kon ik achter jullie aan rennen over de regenboogbrug en jullie weer zien.

Tegen alle verwachtingen in mocht ik door in het leven, maar jullie leven was gestopt. Ook al ben ik ontzettend blij dat ik nog leef, hoe graag was ik even over de regenboogbrug gegaan om jullie een kus en knuffel te brengen. 

Wat had ik jullie graag willen zien rennen en spelen met elkaar, verlost van jullie geteisterde lijfjes. 

Lieverds: ik mis jullie zo. Jullie hoorden bij ons, samen waren we één.

Heel veel sterkte. Altijd een trieste dag...met zoveel herinneringen.

Het is alweer een jaar geleden en toch voelt het vaak als gisteren denk ik......

Wat een dramatisch afscheid is dat geweest.....

Jouw,  jullie leven is er voorgoed door veranderd.

Jij hebt letterlijk een tweede leven gekregen en een nieuw hondevriendinnetje, maar speedy en tessa...

.Forever in your harts!

pfff ligt nog levendig in de herinneringen jou gouden oudjes en jou ziekte na het verlies van ze.

Het blijft een zeer ontroerende ontwapende  foto die 2 samen in dat doosje..voor altijd samen 

De meiden hebben het vast goed!

..maar ohhhw wat zal je ze missen

Dikke  dikke knuffel

Heel veel sterkte!

Oh Kaatje,een jaar geleden alweer,wat gaat het snel.Ik zal nooit de tijd vergeten,dat jij de dametjes zo liefdevol hebt verzorgd, tot het echt niet meer kon.Tessa en Speedy hadden geen betere baasjes kunnen hebben.En toen het intense verdriet,dat jou hart letterlijk brak,maar je verdiende het om te overleven en bij je gezin te blijven,je hebt hier hard voor gevochten.Ook ik zou graag eens een bezoekje brengen,daar voorbij de regenboogbrug en te kunnen zien hoe gelukkig ze daar weer zijn,al onze overleden hondenvriendjes.Maar ze zien nu dat het weer beter met je gaat en dat je toch ook weer kunt genieten van een nieuw hondje,lieve Hailey ,ook dat zal ze blij maken.Het gemis zal altijd blijven,dat plekje in je hart is voor altijd voor tessa en Speedy.Heel veel sterkte en blijf goed voor jezelf zorgen,lieve groet Rianne

Pff Kaatje, is dat alweer een jaar geleden?

Zo'n indrukwekkende en zorgelijke tijd...ondanks dat het gemis blijft kun je nu genieten van Hailey en een tweede kans voor jezelf!

Tessa en Speedy zullen nooit vergeten worden!

Sterkte meis xxx

Alweer een jaar geleden, wat gaat de tijd toch snel! Ik weet nog wel dat toen je een update plaatste met de foto's van de meiden in een kistje dat ik heel erg moest huilen, ondanks dat ik ze niet eens ken. Zo speciaal dat de zusjes samen zo oud zijn geworden! Die twee zou ik zelfs nooit vergeten. Heel veel sterkte ! Voor altijd samen.... 

Een jaar geleden kaatje... wat gast dat snel. Zoveel verdriet en zolang mee kunnen genieten van de dametjes. De mooie jasjes, de luiertjes. Lief en leed gedeeld. En toen ineens die stilte.... geen reacties meer, de zoektocht naar jou. Wat een paniek en wat was ik bezorgd..... zo blij dat er weer een heerlijk meisje jullie gezinnetje toch weer geluk heeft gebracht. En dat jullie de stap hebben genomen. En na een hele zware tijd er weer vrolijkheid is. Speedy en tessa worden nooit vergeten ook niet hier op hp. En ook niet door mij....dikke kus xxx

Een jaar vliegt voorbij.... Ondanks het enorme gemis ben je er zelf nog met een nieuw diertje. Goed zo... en veel sterkte....

Alweer een jaar geleden? Wat gaat de tijd toch snel. Ik wens je heel veel sterkte tijdens deze emotionele dagen vol met allerlei soorten van herinneringen.

Lieve Kaatje, ik heb niet eerder op kunnen brengen om te lezen en de foto te bekijken maar ohh wat laat dit sporen na, voor mij is het nog vers 16 dagen gelden maar bij jou al weer een jaar. De pijn  is ondraaglijk en voor jou zal dit niet anders zijn wat waren het schatten en aan de ene kant ontzettend hard  maar aan de andere kant ook ontzettend fijn dat ze samen zijn gegaan. Ik wens je veel liefde en warmte toe en weet dat jou lieverd trots op je zijn omdat je hen nog steeds in je hart bewaard. Heel veel strekte Warme groet Margo

Bedankt allemaal voor de fijne en lieve reacties, jullie hebben zo meegeleefd. Hartverwarmend!

We hebben de kaarsjes in de lantaarns gebrand voor Speedy en Tessa en binnen eentje voor mezelf. Onze oudste zoon heeft van een houten hart een gebroken hart gezaagd en onze dochter en ik hebben deze beschilderd met de data erop. 

24 mei 2015 voor de keesjes en 26 mei 2015 voor mijzelf. Die data zitten in mijn geheugen gegrift, ga ik nooit meer vergeten. Net als onze meiden. 

Soms ineens is er een golf van verdriet als ik terugdenk aan iets uit die grote schat van herinneringen. De rouw werd vorig jaar doorbroken, na ontwaken in het ziekenhuis was mijn bovenlijf zo kapot van binnen dat ik niet kon huilen. Alleen wat stille tranen. Nu komt het verdriet in fases los en dat is goed.

We zullen ze altijd blijven missen, die mooie speciale zusjes. Onvergetelijk zijn ze.

Speedy en Tessa blijven in jullie harten.... 

Wat een mooi plekje hebben jullie gemaakt zo..

Inderdaad, voor altijd in ons hart.

Er is een nummer van Coldplay dat ik zo mooi vind, ik had gehoopt dat ik het inmiddels droog kon houden tijdens het luisteren. Het lukt me niet.

Baas kluif en ik staan deze maand met een dubbel interview in de Hartbrug. Dat is een magazine voor hartpatiënten en te vinden in bijvoorbeeld de wachtkamer van de huisarts of de apotheek.

Ik heb hem vandaag ontvangen via de post, best raar om jezelf terug te zien in een magazine.

Wat apart. Ook wel iets om trots op te zijn. Zal raar zijn ja om dit van jezelf terug te lezen. Goed dat jullie dit gedaan hebben. Misschien helpt dit extra om het een plek te geven.

Wat leuk om in zo'n blad te staan,heel veel liefs Rianne

 Oh leuk, ik heb m nog niet binnen, maar ga t lezen als ik m heb!

Voor wie het blad online wil lezen, pb me even ik heb het wachtwoord om via de app store de Hartbrug te lezen.

Het is zo gek om jezelf terug te zien in een blad.