" Wat een moeilijke situatie.
Ik vraag wel af of je ivm de privacy je gekozen hebt de namen enz hier te veranderen.
Niet dat je stiefdochter en schoonzoon het recht hebben hun dieren zo te behandelen.
Ik lees naast de honden dat er wat jou betreft bijna niks goed is aan je stiefdochter (en schoonzoon), ze is te dik, werkt niet, doet niks, luistert nergens naar.
De wijze waarop je iets tegen en over iemand zegt is wel heel belangrijk en het zou zomaar kunnen dat ze niks van jou ( en eventueel haar vader en moeder) wil aannemen als je op en steeds kritische aanvallende manier zou doen.
Misschien wordt ze daar juist dwarser door en zo kom je nergens.
Ik begrijp dat je het heel goed bedoeld en hoe zij met dieren omgaan kan ook echt niet maar hoe spreek je haar aan? Luister je ook echt naar haar zonder direct een kritiek te geven?
Waarom is ze zoveel aan gekomen, misschien eet ze wel uit verdriet of frustratie.
Zolang er geen goede basis is in communicatie en zij niet het gevoel heeft dat ze op ander vlak wordt gesteund, samen met haar vader kom je niet ver.
Als ouder moet haar weer het vertrouwen in jullie terug geven en dan kun je vaak alles voor elkaar krijgen en 'gunt' ze jullie de hond eerder eventueel.
Je schoondochter kan zich niet verdedigen hier en dat hoeft ook niet, echter misschien is er misschien iets waardoor zij zo fel reageert en je open staat voor zelf onderzoek en wie weet kun je iets ontdekken en daar anders mee omgaan zodat het deuren opent. "
Wijze woorden..
Dit vind ik zeker een goed punt om over na te denken.
Wanneer je zoveel kritiek op iemand hebt, zo negatief tegenover de persoon staat (los van de honden)
Dan moet je niet te snel verwachten dat je vervolgens met raad en daad kunt komen aanzetten, of je mening of advies op tafel kunt leggen... zo werkt dat niet!
Ik bemerk dit bijvoorbeeld bij mijn eigen schoonvader. Hij accepteert mij als de vrouw van zijn zoon, en de moeder van zijn kleinkinderen... maar verder kom ik bepaald niet door zijn APK keuring heen.
Er is geen ruzie of onmin... maar regelmatig voel ik dat hij liever een ander in mijn plaats had gezien.
Jouw stiefdochter zal dit ook voelen TS, zoiets voel je gewoon. En zoals ik het ervaar.. mijn nekharen gaan overeind als mijn schoonvader me komt vertellen wat ik toch vooral wel of niet zou moeten doen, met de kinderen bijvoorbeeld... dan ontvlam ik echt haast!
We weten allemaal dat honden in NL niet in beslag worden genomen vanwege een stroomband, het niet uitgelaten worden of te lang in de tuin zitten.
Hooguit krijgen ze advies en/of komt er heel af en toe nog een bezoekje van de dierenbescherming. Maar de honden zullen daar hoogstwaarschijnlijk gewoon blijven.
Het lijkt me een hoogstaande prioriteit om te gaan investeren in de relatie met stiefdochter en schoonzoon. Win hun vertrouwen zodat ze kunnen openstaan voor jouw goedbedoelde zorgen i.p.v ze zwart te maken.
Lijmen doe je met stroop, niet met azijn.
Ik snap dat de honden hier voorlopig geen fluit aan hebben en jouw boosheid en frustratie is volledig terecht, maar zo lang jij een outsider bent,, ga je weinig klaarspelen voor deze dieren.
Je kunt het proberen,,, de dierenbescherming er op af te krijgen..
Maar ja, daar verwacht ik weinig van. En ik denk dat de ts dat zelf ook wel weet. Dus wat gaat het plan van aanpak worden?
Reageren
