Onzekerheid, intolerantie en agressie (update)

ah dan is het helemaal fantastisch eigenlijk hoe de honden zich gedroegen, complimenten voor de honden.

Eigenlijk zou een asiel beter moeten weten dan een hond die net binnenkomt in zo'n situatie te brengen, wat als het misgegaan was. Was de hond dan niet sociaal, zou hij hierdoor zijn kans verkeken hebben en ingeslapen worden? Ik moet er niet aan denken dat misschien veel honden zulke testen niet doorstaan en onnodig geen nieuwe kans gekregen hebben.

Jij bent vind ik heel goed bezig. Jenna is in eigen tuin ook erg waaks, ik laat haar dus niet alleen daar zitten om te waken en honden die voorbijkomen aan te blaffen. Ik bijf er dus bij als ze in de tuin is, ga iets doen of een boek lezen, en zodra ze gaat blaffen, roep ik haar bij me, zeg zoiets als: goed gezien daar liep een hond voorbij en beloon haar. Wat redelijk goed werkt, het kwartje gaat vallen....

 eens maar de hond wordt wel frontaal richting hem geleid

pas als de hond in zijn eigen ruimte is begint hij te overdrijven

daarvoor zie ik snuffelen en kop afdraaien

beschaafd genoeg de boerenslimheid ontbreekt ietwat bij de onderdanige hond

bv als Jeff een boze kat tegenkomt blijft hij doodstils staan met de kop afgewend

Katten vallen zelden aan als je stil staat en hoofd afwenden helpt de ogen beschermen tegen evt nerveuze uithaal en vermijd confrontatie

Hier zouden nijn honden al aan de andere kant zijn gaan lopen verwoed negerend ivm de starende hond

 eens maar de hond wordt wel frontaal richting hem geleid

pas als de hond in zijn eigen ruimte is begint hij te overdrijven

daarvoor zie ik snuffelen en kop afdraaien

beschaafd genoeg de boerenslimheid ontbreekt ietwat bij de onderdanige hond

bv als Jeff een boze kat tegenkomt blijft hij doodstils staan met de kop afgewend

Katten vallen zelden aan als je stil staat en hoofd afwenden helpt de ogen beschermen tegen evt nerveuze uithaal en vermijd confrontatie

Hier zouden nijn honden al aan de andere kant zijn gaan lopen verwoed negerend ivm de starende hond

Wat goed hoe je dit in de tuin doet, Dobry.

Roos Jeff en Waldo: Eens.

Chris en Co: Wat die "ineens een mep" betreft, vergeet niet dat dieren niet kunnen zeggen (kiezen) "Nee, dank u". Ze kunnen niet anders dan reageren, en helemaal als baas signalen negeert dan hangt de reactie geheel van het dier zelf af (vluchten KAN al niet vanwege aan de riem zitten dus blijven er weinig opties over).

Chris en Co: ik geloof dat het met schrijven wat lastiger is en ik je dan niet goed begrepen heb. Het is ook erg moeilijk om "algemeen" te praten, ook te complex. Zo zijn er momenten (afhankelijk van de andere hond) waarbij achter je gaan staan "not done" is....waarom? Net als bij mensen, geen gezichtsverlies willen leiden....enz.

Het is per situatie, per hond enz. verschillend. 

Je hond kennen, steunen/helpen en voorkomen is het voornaamste. Soms ook accepteren hoe je hond is.

Ik heb met de ene hond dingen gedaan die ik met de ander absoluut niet kon enz. Iedere hond is anders en dat heb ik gerespecteerd. Heb 1000% mijn honden kunnen vertrouwen en andersom, zelfs honden met een verleden (tijd heelt veel wonden = geduld). 

 Ik zou mijn hond beschermen hiervoor door proberen de naderende hond weg te sturen. Zelfde als met de man met de leonberger, vriendelijk (en anders minder vriendelijk) verzoeken afstand te houden. Misschien leert Cody dan dat jij het wel oplost voor hem waardoor hij wat relaxter kan blijven. 

Ik heb met heel veel belangstelling je topic gelezen. Hier en daar is het net of je het over mijn hond hebt, wat herken ik hier veel in! Scott kwam bij mij toen hij bijna 2 jaar was. Hij zou dominant zijn, iets wat ik in het begin wel geloofde. Hij viel aan de lijn flink uit naar andere reuen. Met de aanpak van de hondenschool waar ik toen trainde, boekte ik niet veel vooruitgang. Toen heb ik een gt laten komen, die op de Cesar Milan methode traint, dus corrigeren met een jachtlijntje en trapjes tegen de flanken. Het hielp! Als hij het deed tenminste, ik kan niet juist corrigeren, dus het hielp bij mij geen fluit. Dat dit niet uit dominantie voortkwam, werd me duidelijk. Hij viel (en valt nog steeds) uit naar 2 berner sennens. Dan heeft hij een hoge houding en maakt vreselijk veel kabaal. Toen die 2 los liepen, heb ik Scott ook los gelaten. Wat ik toen zag, veranderde mijn beeld compleet. De 2 kwamen op Scott af (ik weet dat zij heel sociaal zijn) en Scott trok een heel blik aan kalmerende signalen open. Toen ze aan hem kwamen snuffelen, kroop hij over de grond met zijn staart tussen de poten. Wat nou dominant? Scott zal ook de aanval kiezen als ik hem dwing vlak langs andere reuen te lopen, maar dat is puur gebaseerd op "de aanval is de beste verdediging" (overigens blijft het bij hem alleen bij herrie maken, hij gebruikt zijn tanden niet). Geef ik hem de ruimte t.o.v. de andere hond, dan kiest hij er regelmatig voor om aan de andere kant te gaan lopen, zodat ik tussen hem en de andere hond inloop en hij hem niet hoeft te zien. Als het kan, neemt hij zelf de afstand die hij nodig heeft en dat stimuleer ik door hem niet dicht langs andere honden te dwingen. Helaas kom ik wel eens onverwachte situaties tegen, zoals net nog een loslopende hond die over het fietspad naar hem toe kwam rennen, waar een aanlijnplicht geldt. Tja, dan hangt hij blaffend in de lijn en daar heb ik niet altijd goed antwoord op, omdat ik die situaties eng vindt. Scott loopt wel los, maar dan alleen in losloopgebieden waar hij veel ruimte heeft. Dan hetzelfde beeld: de meeste honden worden genegeerd en daar gaat hij niet naar toe. Als er wel honden naar hem komen, dan gaat dat los van de lijn bijna altijd wel goed. Wel zie je een enorme spanning bij hem bij de ontmoeting. Als hij dan merkt dat de andere hond geen intacte reu is, is het goed en volgt er een speelpartijtje. Is het wel een intacte reu, dan wordt er soms ook gespeeld en soms is de ontmoeting heel stroef. Dan loop ik stevig door en roep hem mee. Ook ik heb hem in de loop van de tijd leren lezen en leren inschatten hoe het zal gaan en hoe ik er het beste mee om kan gaan. Verder is hij ook de allerliefste hond van de wereld en in veel situaties heel makkelijk. Ik zou ook graag willen dat hij socialer was naar andere honden, maar dat is hij helaas niet. Ik vind het soms wel zwaar om daarmee om te gaan, maar ik heb het inmiddels wel geaccepteerd. Wel ga ik een BAT cursus doen, puur om hem nog beter te kunnen lezen en vooral om te leren gaan met die onverwachte situaties.

Ik vind dat jij het geweldig doet met je hond en ook geweldig dat je het accepteert zoals hij is. Een gt lijkt mij niet nodig, want je weet zelf inmiddels donders goed hoe hij in elkaar steekt en hoe je daarmee om moet gaan. Om op je vragen te antwoorden:

• Zijn er hier misschien mensen die ervaring hebben met “het weer sociaal krijgen van een agressieve hond”? Hoe hebben jullie dit aangepakt? Wat zou ik kunnen veranderen in mijn aanpak? Ik heb wel sociale wandelingen gedaan en dit heeft in zoverre geholpen dat hij honden als hij los is van de lijn en de honden zijn niet te dichtbij, ze kan negeren en er niet op afstormt. Verder heb ik verschillende cursussen gevolgd.
• Hoe veranderde jullie hond na de castratie? Hier is natuurlijk veel op internet over te vinden, maar het is altijd fijn om persoonlijke ervaringen te lezen. Waren eventuele karakterveranderingen spontaan, hoe gaat het nu etc. Ik heb Scott na 3x een implantaat te hebben laten zetten, definitief gecastreerd. Het haalt de scherpe kantjes van zijn gedrag en hij heeft veel meer rust in zijn kop. Hij hoeft niet zo nodig meer stoer te doen van zijn hormonen en, niet onbelangrijk, andere reuen reageren veel milder op hem.

Goede tip!
Zo doe ik het ook met Odi; hij mag achter me lopen en naast me lopen, maar niet voor me. Zo heb je eerder de aandacht van je hond als er iets nadert waar je hond naar uit zou kunnen vallen.

Denk dat je met oefening heel ver kunt komen ;)

Het gaat er ook niet om dat ze strak tegen je been aan lopen hè...

Dat is zeker zo. Aan de eigenaar de taak zelf initiatief te nemen en de hond een stapje terug te laten doen.
Is zeker niet makkelijk; ik heb een GT die mij hierin begeleidt, maar TS geeft aan het zelf aan te willen pakken en dus is het nog een stapje moeilijker gok ik.

Er zijn rehabilitatieprogramma's in NL. Anniek Winters biedt deze ook aan. 

Helaas is dit heeeeel duur en weet je dus niet of het werkt voor jouw hond en wat je hond meemaakt (je bent er immers zelf niet bij)

Vol respect en bewondering lees ik hier reacties, en heel goed bedoelt ook. Echter.....mijn advies: Geef je hond nooit uit handen, zeker niet voor een training. Je hond kan je niet vertellen wat er gebeurd. Je ziet bij mensen aan de buitenkant niet af hoe ze zijn, echt.

daar ga ik met Blaise mee, geef je hond niet uit handen, laat dan eerder iemand meelopen die zijn visie en tips kan geven, dan kun je zelf altijd nog beslissen wat voor jou en Cody zou kunnen werken en wat niet.

Klopt, het zijn CM aanhangers of Martin Gaus aanhangers die dit aanbieden. 

Ikzelf zou er niet voor kiezen, veel te bang dat mijn hond serieuze schade zou aanrichten of ze hem verkeerd aanpakken en alles erger maken.