Hallo iedereen.
We hebben Senna deze middag moeten laten inslapen. Ze heeft haar best gedaan maar het mocht niet baten. Ze werd niet meer beter, ze was op. Om 12.17 uur is ze over de regenboogbrug gegaan.
Ze heeft heel haar leven ons plezier gedaan. Het kon haar niet schelen of ze pijn had of niet, ze wou dat wij lachte. Altijd kwispelde haar staart. Hoe slecht ze zich ook voelde.
Het was de blijheid zelf die telkens voor je stond met die mooie bruine ogen.
Elke ochtend kwam ze je begroeten alsof ze je al jaren niet meer had gezien. Elke keer dat iemand verdrietig was, haalde ze wel iets gek uit zodat we weer lachte.
Ze heeft Wezzel over bijna al zijn angsten geholpen zoals een echte grote zus. Nu zal hij het alleen moeten doen.
Senna we zullen je missen! Het gaat je goed daar boven, je zal nu alles kunnen eten wat je maar wilt.
Je hebt gevochten om bij ons te blijven, maar het was tijd om te gaan.
Senna is gecremeerd en ze heeft een mooi plaatsje in huis gekregen.


We hebben voordat ze gecremeerd werd nog afscheid kunnen nemen, ze lag er heel vredig bij.
Dit zijn de 2 laatste foto's die ik van haar heb gemaakt.


het knuffeltje heeft ze mogen bijhouden.
Wezzel is overal mee naar toe gegaan, en hij heeft ook nog 'afscheid' kunnen nemen op het laatste moment.
Senna heeft nu rust gevonden en dat is het belangrijkste!
Senna haar hele verhaal: Klik!


Reageren




































