de juiste hond voor mij!

Beste mensen,
 
Ik zou graag jullie advies willen wat voor hond wij het beste kunnen nemen! We zijn er al heel lang over aan het nadenken en vinden het erg moeilijk om de 'beste match' te vinden. Een hond nemen is een zeer serieuze aangelegenheid, vandaar dat we er ook zo lang over aan het nadenken zijn. We willen niet weer het zoveelste geval zijn van slechte match, hond weer gedumpt in het asiel. 
 
Eerst wat meer over ons;
 
Ik ben 26, getrouwd (met lieve vrouw van 29) en heb een geweldig kindje van 2 jaar. Mijn vrouw is druk, chaotisch en bezit veel energie. Maar ze houd niet zo van honden. Ons kindje is erg bewegelijk, onderneemt veel in huis. Is altijd met speelgoed in de weer, gooit met ballen door de woonkamer ga zo maar door. Echt rustig is het dus in huis vaak niet. Maar soms ook weer wel, dan zitten we allemaal op de bank, filmpje kijken, boekje lezen, en is het weer heel stil. Een dynamisch gezin dus. Ook qua bewegingsactiviteit. De ene dag ondernemen we veel met z'n allen, op andere dagen zijn we meer bij huis. Maar in de regel zijn we toch wel ondernemend. 
 
Door ziekte ben ik zelf echter wisselend actief. Door vermoeidheid staat mijn hoofd vaak niet naar druk allerlei spelletjes doen, de drukte die er dan soms is in huis, staat me dan ook wel is tegen. Ik ben wel een buitenmens. Echt binnen zitten vind ik niet leuk. Ga ook altijd met kindje 2 keer per dag naar buiten als ik voor hem zorg, want alleen maar binnen hangen is het nou ook weer niet voor mij. Alleen continu drukte en chaos en 24/7 bezig zijn, nee dat ben ik niet. Niet in karakter en niet door mijn ziekte. Maar door mijn ziekte ben ik soms ook niet veel buiten. Dat wisselt dus ook erg. 
 
Ik zou waarschijnlijk de kar trekken met de hond, omdat mijn vrouw er niet dol op is. Ook heb ik zelf meer ervaring met honden. Door mijn werk veel verschillende honden uitgelaten. 
 
Wat zoek ik dus in een hond? (op basis van wie ik ben en mijn gezin)
 
- Vanwege praktische overwegingen niet te groot. En we houden niet zo van hele kleine honden. (zoals een chi hua hua, hoe schrijf je dat ook alweer precies?)
- Uiteraard een zeer kindvriendelijke hond. sociaal en vriendelijk naar mensen dus. Zonder enige agressie en een hoge bijtdrempel.
- Ik hou erg van aanhankelijke honden. Honden die met plezier tegen je aankroelen op de bank als je een film kijkt. Ik  hou dus totaal niet van afstandelijke honden die niet geaaid willen worden. Mijn vrouw zou dit ook erg kunnen waarderen denk ik. 
- Omdat het onze eerste eigen hond zal zijn, het liefst een hond die in de regel wat makkelijker op te voeden is. Dat gaat denk ik beter met honden die niet al te dominant, eigenwijs en erg zelfstandig zijn. 
- In de ervaring die ik met honden heb opgedaan hou ik niet zo van staande honden en retrievers. Omdat ik merk dat deze honden (die ik heb uitgelaten van andere baasjes) allemaal trokken aan de lijn en achter alles aan wouden gaan wat ver weg was. Ook een golden retriever die ik uitliet was doof voor alles als hij een eend zag en ging er altijd vandoor. Ik heb liever een wat honkvaste hond die van nature in je buurt blijft.
- Door mijn ziekte ben ik wisselend actief. Algemeen gezien hou ik echter wel van buiten zijn. Wandelen met de hond is dus een geschikte activiteit. Maar ik kan lange wandelingen niet altijd beloven. Zoek dus een hond die beweging fijn vind, maar niet noodzakelijk acht.
- Door ziekte ben ik soms erg moe, zoek dus een hond waarbij ik niet continu allerlei spelletjes hoef te doen of uren per dag geestelijk moet trainen. Opnieuw, als ik me goed voel onderneem ik graag wat met de hond door te gaan wandelen enzo, maar ben zelf niet echt de mens van de spelletjes, en door ziekte daar soms ook te moe voor. 
- Ik hou niet zo van honden die allemansvriendjes zijn. Dan stop ik allemaal moeite en liefde in mijn hond, maar gaat die met net zoveel plezier zijn leven verder leven met de buurman. Dat vind ik niet fijn. Ik hou wel van beetje baasgerichtheid. 
 
Ik weet het, het is een hele lijst. Een perfecte hond bestaat ook niet. Maar toch, misschien lezen jullie en komen jullie met een ras waar ik nog nooit aan had gedacht. 
 
Ik heb zelf lang gedacht aan een boston terrier. Maar nu lees ik op amerikaanse forums dat die ongelooflijk druk zijn. 
In een hondentijdschrift lees ik dat de benner sennerhond een geschikte gezinshond kan zijn, een hond die niet al te aanwezig is, soms dus 'uit' staat schrijven ze, maar waar je wel leuke dingen mee kan ondernemen. Lijkt de geschikte hond voor ons, alleen zo groot. Lastig voor in onze kleine auto of als je de hond een keer meeneemt naar een verjaardag van bepaalde familieleden van ons die niet van honden houden. Kom je gelijk me zo'n giga hond aanzetten. 
Zat ook nog te denken aan een maltezer, ookal vind ik die wel weer klein.. Maar de vachtverzorging is weer heel intensief, dat staat me weer een beetje tegen. 
 
Nou ben benieuwd naar jullie input! Bedankt alvast!
 
Groet,
Joris.

Om een of andere reden zijn al mijn enters enzo weg. Nu is het een lap tekst geworden helaas..

Wat dacht je van een Engelse Cocker Spaniel? Deze hond is een middelmaatje, zeer aanhankelijk, sociaal, goed met kinderen,...Ze kunnen met momenten ook wel heel energiek zijn, maar zij vergen zeker geen dagelijkse wandelingen van 2 tot 3 uur. Wat ravotten in de tuin, gecombineerd met kortere wandelingen(blokje om) om de minder goede dagen mee in te vullen en eventueel wekelijks of 2 maal per week mooie boswandeling waar ze zicht kunnen uitleven. Zij zijn ook dol op zwemmen. Kunnen ook makkelijk enkele uurtjes alleen. Zijn ook zeker knuffelberen en komen graag bij je op de bank liggen of lekker liggen slapen in hun mand. Toch de moeite denk ik om je over te informeren, via het net eventueel. Wij hebben momenteel een golden retriever(waar ik eigenlijk ook alleen maar positieve dingen over kan zeggen). Moet wel zeggen: ze is nu bijna 3...het eerste anderhalve jaar was zwaar. Gekozen voor hond erbij. Eerst was het de bedoeling een 2de golden te nemen maar aangezien manlief liever een kleinere hond erbij had is het een cocker geworden.

Ik moest zelf ook meteen aan een cocker spaniel denken. 

Zelf ben ik ermee opgegroeid en een betere gezinshond hadden we niet kunnen treffen. 

Nu is dat uiteraard wel gebaseerd op die specifieke hond,  maar ik denk dat het zeker de moeite waard is om je over in te lezen. 

Wij hebben zelf een Bolognezer (het witte hondje).

Die voldoet aan al je eisen qua gedrag, beweging, baasgerichtheid, aanpassingsvermogen, aanhankelijkheid.

Hij houdt van lange wandelingen, onze Bolognezer loopt rustig 1 of 2 uur mee, maar als het een paar dagen niet uitkomt, ligt hij heerlijk net zo lief bij je op de bank.

Het is wel eenmanshondje, hij is sociaal maar heeft maar één of twee mensen waar zijn leven om draait.

De rest van de mensheid is voor hem bijzaak, hoewel hij wel vriendelijk naar ze is.

Hij past zich aan elke situatie aan, alles is goed zolang de baas er maar is.

Het enige wat misschien niet voldoet aan je eisen is de grootte en de vachtverzorging.

Hij is iets groter en stoerder van bouw dan de Maltezer.

Vachtverzorging is ook een punt.

Wij lieten de vacht eerst lang, maar nu gaat hij om de 3 a 4 maanden naar de trimmer en dan heb je er verder geen werk aan. (af en toe even uitkammen).

Voordeel van de vacht is wel dat hij niet verhaart, dus nooit haren in huis.

Ik heb een Shih Tzu die in mijn ogen aan al jou voorkeuren voldoet. Ik heb ook dagen dat ik niet veel kan wandelen en dat maakt haar niks uit, zolang ze maar bij mij kan zijn. Andere mensen zijn leuk, maar enkel als ik erbij sta. Beweeg ik me weg dan ben ik degene waar ze voor kiest, desnoods met kabaal hihi. Heel lief voor kinderen, rustig in huis en soms zou je bijna vergeten dat zij er ook nog woont.

Vachtverzorging kan opgelost worden door hem/haar in puppylook te laten knippen. Maar ik borstel 3x per week 3-5 minuten en nooit klitten of meer. Dus valt onwijs mee! Verhaart niet dus dat is ook ideaal

Friese Stabij? :) Verder zat ik inderdaad ook aan een Spaniël te denken. Markiesjes zijn ook erg leuke honden.

En als trotse eigenaar van een Golden Retriever moet ik toch echt even toevoegen dat overal achter aan willen niet zo zeer met het ras te maken heeft. ;) Evy loopt los en gaat dan niet achter de eenden aan. Ook trekt ze niet aan de lijn. Het is gewoon een kwestie van opvoeden en dat zul je met iedere hond moeten doen. Dit is geen aanval naar jou overigens. Ik word er altijd nogal moe van dat mensen een Golden in huis nemen, omdat ze denken dat dat een ras is die zichzelf wel opvoed.

bedankt allemaal voor jullie input tot nu toe! erg waardevol! zit driftig te googelen op de gegeven rassen. 

Blijft vooral input geven! ;-)

@ sanne, friese stabij? Die hebben juist toch dagelijks een bak beweging nodig en uitdaging? 

Ik liet die golden uit voor andere mensen, dus ik kon de hond niet echt opvoeden, was er 1 keer in de week. Ik ging zelf op een gegeven moment maar uitgebakken spek meenemen, geoefend met hier komen en stukje spek, maar nee hoor, eend in het vizier en weg was hij. 

Ik heb zelf het idee met goldens toch best wel werkhonden zijn. bij die golden die ik uitliet zat er echt dat instinct in van achter de eenden aan... Maar heel veel zal wel opvoeding zijn.. 

Ik zou je een keeshond kunnen aanraden ( verschillende formaten) maar als je dan je een paar dagen slecht voelt en er een paar dagen niet op uit kan met de hond dan zitten ze wel te springen in huis. Ik maak elke dag een grote wandeling van 1,5 uur per dag met mijn kleine Duitse spitz ( keeshond) nu als je ze het niet gewend maakt hebben ze ook genoegen aan 40min 1 uur denk ik. Maar ik ben vrij actief met hem , joggen , agility , wandelen dus hij is gewoon veel gewend. Maar over het algemeen l heeft een keeshond wel dagelijks beweging nodig! ( naast een grote wandeling onderneem ik nog dingen met mijn hond hoor zoals kleine wandelingen, mee naar de winkel gaan, familie bezoekjes ,..) 

Mijn Cocker is helemaal gek van kinderen, maar wel druk, zeker met spelende kinderen. Dat kan je wellicht wel leren, om rustiger te zijn met kinderen.

Ik heb zelf geen kids, dus ze is ze ook niet gewoon. Maakt ook verschil natuurlijk.

Heel aanhankelijk en lief. Geschikt voor een flinke wandeling maar als ik eens een dagje niet kan gaan, dan vindt ze dat ook geen probleem. Dan speel ik gewoon wat meer met haar en is het ook ok.

Je schrijft eigenlijk een hele grote tegenstelling in je bericht. Je wil een hond die sociaal is, vriendelijk naar iedereen is maar je wil geen allemansvriend. Hierin moet je toch een keuze maken vrees ik. 

Een Cocker is absoluut een allemansvriend, vindt alles en iedereen leuk en geweldig.

Maar ze neigt wel degelijk naar 1 baas, de mijne toch. Ze is in huis bv. bijna altijd in mijn buurt, ook als er andere mensen in huis zijn.

En ook zeker niet te vergeten, net als de Mathezer een intensieve vachtverzorging.

Als je een hond met weinig vachtverzorging wil, dan kies je best voor een gladharige hond.

Voordeel van vaak trimmen is wel dat je minder losse haren in huis hebt. Dus je hebt er een flinke kost aan en werk maar het heeft niet enkel nadelen.

Verder is de Cocker ook een echt jachthond, die zijn neus volgt.

Als de mijne een spoor vindt, dan is ze compleet doof en hoort ze me niet meer...

Dat zit in de meeste Cockers echt wel ingebakken.

Ook daar kan je heel goed op trainen maar het echte jachtinstinct ga je er uiteraard nooit volledig uit krijgen.

Het is een hele goeie gezinshond, maar of hij aan jouw eisen voldoet, daar twijfel ik aan.

Er zijn een aantal dingen die je niet wil, en een Cocker wel heeft.

Trekken aan de lijn is verder wel iets dat je zelf kan afleren. Ligt vaak aan het baasje/het trainen en niet aan de hond.

Succes met je keuze! 

Friese Stabij is op zich een werkhond, maar ik blijf er van overtuigd dat het voor een deel opvoeding is. Gewoon een dag werken en een dag rust. Datzelfde geldt voor bijvoorbeeld Border Collies. Vaak maken die eigenaren hun hond overactief. De Friese Stabij is zeker een ras die uitdaging nodig heeft, maar dat kun je ook doen door bijvoorbeeld een bal in de bosjes van het park te verstoppen.

Goldens zijn zeker werkhonden, maar het maakt wel uit uit welke lijn je ze haalt. Voor Evy geldt +/- drie dagen werken en voor de rest moet ze maar genoegen nemen met minder. ;) En ze is echt wel een werkhond. Dinsdag jachttraining, donderdag frisbee en zaterdag zelf flink trainen. Gisteren dan toevallig een keer een hele lange wandeling gemaakt met apporteren vanuit het water (wat al werken is voor een hond). Ze doet het prima met dit ritme.

Het lastige met bijvoorbeeld achter eenden aan jagen, is dat het zelfbelonend gedrag is. Honden maken tijdens het jagen endorfine aan. Dat doen niet alleen Goldens, maar alle rassen. Zodra ze de eend zien ben jij eigenlijk al te laat met je snoepje, want dan bouwt de spanning zich al op. Dat maakt het afleren van gedrag ook zo moeilijk. Als je als eigenaar het najaaggedrag voor was geweest (wat dus niet voor jou geldt, want de hond had dit gedrag al) en het negeren van de eend had beloond was er niets aan de hand geweest.

Ander iets dat zeer waarschijnlijk meetelt, is dat Goldens op zoek gaan naar hun eigen uitdaging en werk wanneer ze dat niet van hun baas krijgen (dit doen andere rassen ook). Waarschijnlijk kreeg jouw uitlaat Golden geen enkele uitlaatklep van zijn eigenaren en ging die dus zelf op zoek naar iets om zijn energie in kwijt te kunnen. ;)

Afijn, sorry voor het hele betoog. ;)

bij verkeerde topic gereageerd

@sanne,

ik vind friese stabij wel een ontzettend leuke en mooie hond! Een kennis van mij had deze hond, de eerste hond naast die mijn ouders hadden, waar ik mee in aanraking kwam. Het was een teefje, ik had echt een klik met die hond. Lief, leuke hond. 

Maar toen ik haar ging uitlaten (ik was toen 14 ofzo, toen wist ik helemaal nog niks van honden) trekken aan de riem en alles. Man, man. Die kreeg zeker niet voldoende beweging en uitdaging. 

Verder ben ik met een friese stabij in aanraking gekomen die ontzettend agressief was. Die ging gewoon grommen en blaffen en bijna bijten als de baasjes wat uit de koelkast pakte wat hij ook wilde hebben. Uit schrik gooide ze dan het eten maar op de grond. Echt een tiran. (en echt iets mis gegaan met die hond, met de opvoeding van de andere baasjes)

Dus ja,.. en op internet lees ik toch overal veel beweging veel uitdaging.. Maar joh kijk als het oke is dat ik met de hond naar een park wandel (10 minuutjes) en daar de hond lekker een half uurtje laat apporteren en dat is oke, ja dan kan die hond wat voor mij zijn. (door ziekte heb ik ook niet een top conditie, en door gezin niet altijd de tijd om uren weg te zijn)

wat betreft u uitleg van de golden, erg duidelijk! Nu weet ik waar het aan lag dat hij zelfs niet naar heerlijk uitgebakken knisperend spek wou luisteren :-p iets war de meeste honden toch heel geintresseerd voor kreeg :-p

@ kim,

Op zich kan de hond wel wat zijn, zeker dat de hond het geen probleem vind om de ene dag wat rustiger te doen dan de andere.

Ik vind het op zich niet erg als de hond even druk doet, doet mijn kind ook, kan een leuk spel momentje zijn, maar continu 24/7 'high energy' past niet bij mij, en lijkt me ook niet goed voor de kleine van ons. 

Het probleem is dat ik niet denk dat ik opvoedkundig goed genoeg ben om die jachtdrift fatsoenlijk te kunnen hanteren. Ik zie niet zelf de lijn waarin je de hond kan sturen en wanneer het gedrag is wat er nu eenmaal bijhoort en maar geacepteerd dient te worden. Ben echt een beginner in opvoeden. Op zich qua lichaamstaal van honden enzo weet ik wel dingen af, maar opvoeden vanaf het begin is echt nieuw. Ik weet dus niet of ik mijn spaniel dan goed zou kunnen leren om in de buurt te blijven, niet aan de riem te trekken dat soort dingen.. en wanneer hoort er gewoon bij? snap je?

Elke hond is anders, uiteraard.

Maar de mijne heeft zeker niet 24/7 high energy (ligt nu ook te ronken trouwens )

Als pup wel, dat moet ik er wel bij vertellen. Maar dat hebben heel veel pups, ook andere rassen. Als je ze dan niet verplicht te rusten, dan lijken ze onvermoeibaar vaak en blijven ze maar gaan en gaan.

Een Cocker is op zich niet moeilijk op te voeden vind ik.

Maar je moet wel duidelijk zijn, consequent zijn.

Al geldt dat voor bijna elke hond, anders begrijpen ze er niks meer van.

De meeste honden zijn gewoonte-dieren, door dingen vaak te doen en steeds hetzelfde, leren ze. Ga je daar zomaar iets aan veranderen of de ene keer zo en de andere keer weer anders, vinden ze dat vaak niet zo fijn of moeilijk.

Wat dat jachtinstinct betreft; ik laat mijn hond ook niet los als ik ga wandelen.

Gewoon omdat ik het niet durf, omdat ik bang ben dat ze haar neus achterna gaat en ik haar voorgoed kwijt ben.

Ik woon tussen de velden dus wild in overvloed, ze kan er zo vandoor en kilometers de velden in, achter een konijn of een fazant aan.

Ze loopt wel aan een flexi en kan dan toch een stuk rennen maar niet onbeperkt.

Hoe zie je dat zelf nog? Dat je die jachtdrift moet inperken, dat hoeft niet volgens mij?

Het uit zich verder alleen maar in (soms eindeloos) gesnuffel, maar verder valt het best mee hoor.

Aan de riem trekken heeft niks te maken met jachtinstinct, of toch niet per se. Daar zijn veel trukjes voor maar mijn ervaring is ook dat het minder wordt met ouder worden én door veel en lang te oefenen. Als pup zien ze veel, veel indrukken, alles leuk en druk. Wat ouder worden ze rustiger en weten ze ook beter wat jij verwacht. Blijven volhouden met veel geduld is meestal de juiste oplossing.

Wil je eigenlijk een pup dan? Als je twijfelt over het opvoeden, kies je missschien beter voor een herplaatser? Nu niet omdat je twijfelt dat het niet gaan lukken want net door het gewoon te doen, leer je het meest. Tegen kleine en grotere problemen loop je toch altijd, met elke pup is het weer anders en zijn er andere dingen die goed lukken of minder goed lukken.

Ik zou je "geen" hond adviseren.

Je geeft aan dat je vrouw niet zo van honden houdt en je kind erg druk kan zijn.

Om een hond te nemen moet je er beiden volledig achter staan anders wordt het een bron van irritaties waar de ruzies over gaan en uiteindelijk de hond de dupe van wordt.

Volgens mij kan bijna elk kind erg druk zijn.

Dat lijkt me toch geen tegen-indicatie.

Dat je vrouw er niet zo van houdt misschien wel.

Maar in welke mate en hoe ze er verder tegenover staat dat is natuurlijk aan jezelf om te beoordelen.

Belangrijk is wel dat ze ook een band opbouwt met de hond natuurlijk en hem accepteert.

Als je denkt dat dat niet gaat lukken, dan zou ik er ook niet aan beginnen.

Mijn vrouw kan een hond best leuk vinden. We hebben een paar keer op een hond gepast en uiteindelijk ontdooide ze altijd.. Vond ze het jammer dat ze weer weg gingen.. Kwam ze de hond ook af en toe even aaien, samen met z'n drieën buiten lopen.. (toen was ons kindje er nog niet) 

Ik zal alleen wel het voortouw nemen, het meeste met de hond zal gaan doen etc. En ook het meeste plezier eraan beleven. Maar echt ruzie gaan we er niet om krijgen hoor.. Het zal wennen zijn voor haar maar ze gaat echt niet heel bot doen ofzo en de hond compleet negeren en dat soort dingen. 

Mijn zus was ook niet zo van de honden. Er kwam er een voor zoonlief en man. Een ruwharige teckel en intussen hebben ze er twee en is ze dol op haar knuffeltjes ;-).  Overigens hebben die ook niet super veel beweging nodig, maar ze kunnen wel wat druk zijn en blafferig.

Een collega van mij heeft een middenslag Australian labradoodle, ook vooral op aandringen man en zoon. Zelf was ze bang voor honden, ze heeft een paar keer bij mij uitgehuild over dat "bijtende monster"  (puppentanden zijn scherp). Gisteren zagen we haar met manlief en hond door de stad lopen, helemaal blij met hem ;-). 

Ik ga geen van beide rassen aanprijzen trouwens, heb er weinig eigen ervaring mee en 'mijn" ras zou hooguit aan je eisen voldoen als je een oudere herplaatser had, maar in het algemeen zijn het kroelkonten die veel beweging & uitdaging nodig hebben ;-) 

Als je gezondheid wisselvallig is houdt dat in dat je partner ook bij zal moeten springen. 

Erover praten is een ding, de praktijk een ander.

Van honden houden is ook realistisch zijn en naar je eigen situatie kijken, niet idealiseren van hoe je het zou willen.

Neem de proef op de som als je graag meer buitenshuis bent. Ga als vrijwilliger aan de slag bij een dierenasiel in je buurt. Als je dit volhoudt met je gezondheid heb je al meer duidelijkheid. 

Schijnbaar wordt gemakshalve vergeten dat een hond hebben niet hetzelfde is als er even op passen. Een hond kan ziek worden, problemen krijgen enz. 

Laatst hier iemand die een incontinente hond wou laten inslapen.....werd teveel. Dat hoort ook bij het nemen van een hond. Wees eerlijk en denk niet alleen wat jezelf wil maar wat jij in jouw situatie (incl gezin) " te bieden hebt" !!

De asiels zitten niet vol omdat mensen een hond namen die ze toch maar weg zouden doen na een tijdje, niemand neemt zo een hond. Nee, omdat men niet eerlijk is tegenover zichzelf, niet nadenkt.....

Houden van een hond is soms ook deze niet te nemen.

Als ik het zo lees zou een Maltezer ook wel bij jullie passen, als je niet tegen het werk aan de vacht opziet. Maar er zijn ook.mensen die bewust kiezen om die kort te houden.

ik heb nu mijn eerste Maltezer en ik ben totaal verkocht!

ze hoeven niet elke dag veel te bewegen, maar zijn er wel altijd voor in. Loes is heel sociaal naar mensen en andere honden. Ze begroet iedereen dolenthousiast, maar het is duidelijk dat ik haar baas ben. 's Avonds zoekt ze mijn gezelschap en van mijn ouders hoor ik dat ze echt ligt te wachten tot ik weer terug ben van werken. Ze zijn dus echt wel baasgericht.

aandacht van volwassenen is leuk, maar van kinderen is nog vele malen leuker!

Van agressie heeft Loes nooit gehoord, en van andere eigenaars hoor ik hetzelfde.

verwacht wel geen hoge punten bij gehoorzamheid. Loes blinkt er echt niet in uit, ik weet niet hoe het bij anderen zit. We lachen er hier thuis bij dat haar hoofdje gewoon te klein is: er zit veel liefde in, dan nog wat streken erbij, en nog plaats om dingen te leren die haar iets opleveren en het is vol

Misschien voor jullie dus wel het overwegen waard?

@gies,

We hebben ooit op een maltezer gepast.  Moet zeggen dat ik (en mijn vrouw ook hoor) dit wel een heel geestig hondje vonden. Af en toe leuk mee gespeeld, maar kwam ook gezellig naast me op de bank liggen slapen.

Lekker wandelen, niet overdreven lange wandelingen ('s ochtends klein halfuurtje, 's middags 45 minuten, 's avonds weer halfuurtje en voor het slapen gaan kort) Hij leek er tevreden mee. In het weekend soms naar het bos.

Vonden het een leuk karaktervol hondje, gezellig, vrolijk, schattig, lief, aanhankelijk. 

Zal er nog is over denken. Kom wel vaker een maltezer tegen maar sommige hebben een raar gezicht, in de zin dat hun gebit zo vreemd staat bij sommigen. Zie ik zon rij tanden als ze me aankijken haha, vind ik wat minder charmant.

Helaas zat dit beestje  waar we op pasten vol met vlooien, kwam er bloed uit zijn piemel, en liet hij scheten haha. Was niet onze hond maar we hadden er wel werk aan. En zo kom ik bij

@blaise,

Ik ben me er van bewust dat het hebben van een hond eigenlijk het hebben van een tweede kind is. Daar gaat veel tijd en toewijding inzitten, en honden kunnen ook ziek worden en alles. Ik idealiseer helemaal niets, zou niet weten waar ik dat in mijn bericht heb gedaan. 

Ik ben juist erg voorzichtig en wil weloverwogen de juiste beslissing maken of er een hond is die past bij ons gezin en ons energie niveau. Aan de suggesties te zien blijkt dit wel zo te zijn. 

Ik ga er vanuit dat ik het meeste werk zal doen, daarom zoek ik ook naar een hond die vooral past bij mijn energie niveau. De ene dag wat actiever dan de andere dus. Maar mijn vrouw kan en wil ook dingen met de hond doen, dat weet ik zeker. Dus in de praktijk kan de hond alleen maar meer beweging en uitdaging en aandacht krijgen dan waar ik nu in de basis op reken, kan alleen maar winst betekenen dus. ga van het minste uit. 

Werken bij een dierenasiel heeft voor mij totaal geen zin. Kijken of mijn gezondheid dit aankan? Heb juist aangegeven dat mijn gezondheid wisselend is, dit zal niet veranderen met wel werken of niet werken. 

Je aannames zijn wel wat overtrokken. Natuurlijk ben ik me bewust van het feit dat een hond problemen kan krijgen, bij de dierenarts kan belanden, met weet ik veel wat voor gevolgen. Zoals ik al zei, het is net een tweede kind. 

@ jennifer,

sheltie leuk! Best een mooie hond! ben enthousiast! ;-)

" @gies,
We hebben ooit op een maltezer gepast.  Moet zeggen dat ik (en mijn vrouw ook hoor) dit wel een heel geestig hondje vonden. Af en toe leuk mee gespeeld, maar kwam ook gezellig naast me op de bank liggen slapen.
Lekker wandelen, niet overdreven lange wandelingen ('s ochtends klein halfuurtje, 's middags 45 minuten, 's avonds weer halfuurtje en voor het slapen gaan kort) Hij leek er tevreden mee. In het weekend soms naar het bos.
Vonden het een leuk karaktervol hondje, gezellig, vrolijk, schattig, lief, aanhankelijk. 
 
Zal er nog is over denken. Kom wel vaker een maltezer tegen maar sommige hebben een raar gezicht, in de zin dat hun gebit zo vreemd staat bij sommigen. Zie ik zon rij tanden als ze me aankijken haha, vind ik wat minder charmant.
Helaas zat dit beestje  waar we op pasten vol met vlooien, kwam er bloed uit zijn piemel, en liet hij scheten haha. Was niet onze hond maar we hadden er wel werk aan. En zo kom ik bij
 
@blaise,
Ik ben me er van bewust dat het hebben van een hond eigenlijk het hebben van een tweede kind is. Daar gaat veel tijd en toewijding inzitten, en honden kunnen ook ziek worden en alles. Ik idealiseer helemaal niets, zou niet weten waar ik dat in mijn bericht heb gedaan. 
 
Ik ben juist erg voorzichtig en wil weloverwogen de juiste beslissing maken of er een hond is die past bij ons gezin en ons energie niveau. Aan de suggesties te zien blijkt dit wel zo te zijn. 
 
Ik ga er vanuit dat ik het meeste werk zal doen, daarom zoek ik ook naar een hond die vooral past bij mijn energie niveau. De ene dag wat actiever dan de andere dus. Maar mijn vrouw kan en wil ook dingen met de hond doen, dat weet ik zeker. Dus in de praktijk kan de hond alleen maar meer beweging en uitdaging en aandacht krijgen dan waar ik nu in de basis op reken, kan alleen maar winst betekenen dus. ga van het minste uit. 
 
Werken bij een dierenasiel heeft voor mij totaal geen zin. Kijken of mijn gezondheid dit aankan? Heb juist aangegeven dat mijn gezondheid wisselend is, dit zal niet veranderen met wel werken of niet werken. 
 
Je aannames zijn wel wat overtrokken. Natuurlijk ben ik me bewust van het feit dat een hond problemen kan krijgen, bij de dierenarts kan belanden, met weet ik veel wat voor gevolgen. Zoals ik al zei, het is net een tweede kind. 
 
@ jennifer,
sheltie leuk! Best een mooie hond! ben enthousiast! "

Bij een goede fokker zou dit niet mogen voorkomen natuurlijk! De hond op de foto is trouwens mijn Maltezertje Loes.

@gies, je bedoelt van de tanden toch? Ja mooi hondje hoor!

Sheltie is af te raden denk ik.. Sheltie hoort toch al meer bij een werk hond

wat vind je nu van de keeS? 

@max,

Vind het helaas geen mooie hond.. Daarbij heeft dit ras toch vrij veel beweging nodig zoals je zelf zegt...

 Veel minder als de Sheltie 

Hoi Joris!

Wat goed dat je begint met het winnen van informatie en dus niet met het nemen van een snelle en ondoordachte beslissing. Top! 

Er zijn al een paar goede suggesties gegeven, waaronder het Markiesje, de Sheltie (let wel op dat deze hondjes toch nog best actief zijn en denkwerk nodig hebben), de Maltezer, de Bolognezer en de Engelse Cocker Spaniël (heeft nog wel jachtinstinct). 

Persoonlijk vind ik bij jullie eisen de Maltezer, de Cocker en het Markiesje het beste passen. Deze rassen hebben niet heel veel beweging en uitdaging nodig en het zijn prima gezinshonden!

Hier nog een paar rassen die ik wel vind passen:

De Tibetaanse Spaniël: een kleine, vrolijke huishond die genoeg heeft aan 3 keer per dag een blokje rond en wat loslopen. Deze honden kunnen gemakkelijk een leeftijd van 12-16 jaar bereiken. De vachtverzorging is niet moeilijk.

Foto:

De Tibetaanse terriër: vrolijke, middelgrote hond die ondanks zijn naam geen echt terriër-gedrag vertoont. Het was een herdershond en geen jager. Let bij deze honden wel op hun lange vacht, die vraagt nogal wat onderhoud (tenzij je de vacht kort houdt, d.m.v. knippen). 

Foto: