Hallo allemaal,
Ik heb sinds een jaar een jack russel kruising van nu 9 jaar uit het asiel. We hebben dit ook gedaan voor de kinderen maar omdat die door de week tot 1500 uur op school zitten, is de hond het meest bij mij omdat ik dan thuis ben. Ze is maximaal 2 uurtjes op een dag alleen, vooral in de ochtend, maar ook dagen dat ik de hele dag thuis ben of haar mee neem.
Wij hebben best wat problemen gehad in de familie doordat ik niet werd geaccepteerd doir mijn schoonouders. Dat is hoog opgelopen en ik heb me dat altijd erg aangetrokken, ook omdat mijn man nu niet meer bij zijn ouders komt, bovendien is mijn schoonvader ernstig ziek, longkanker.
ik merk dat nu ik een hond heb waar ik elke dag 2 uur mee wandel, ik dit veel beter kan relativeren en los kan laten, dat geld ook voor andere dingen. Ik zit veel beter in mijn vel en geniet van de aanwezigheid van Bonny, ze is ook erg op mij gericht en komt regelmatig contact zoeken door bij mij te komen zitten of liggen en heerlijk knuffelen.
Misschien hebben jullie dat ook, mijn hond heeft mij veel rust en liefde gebracht op een moment dat ik het echt nodig had.

Reageren

zomaar genegenheid liefde vertrouwen, waar je op kan bouwen, nimmer oordelen veroordelen, dat is de liefde van een hond voor de mens. 





































