Hallo,
via deze weg wil ik het verhaal van onze golden retriever pup, een reutje die luistert naar de naam Bas kenbaar maken.
Onze pup hadden we gekocht aan een leeftijd van 9 weken. Bas is ondertussen 17 weken oud en heeft al het volgende meegemaakt.
- hij had wat last van vlooitjes de eerste week. Dan hebben we naar de DA geweest en dit gecombineert met zijn vaccins.
-een week later, 's avonds rond 19h stond hij rechtop de grond en struikelde op zijn poep. Bas liep rond op 3 pootjes en we konden de dag erop maar naar de dierenarts. Om 9.00h bij een dierenarts in de buurt (onze vaste DA wast met verlof). Die DA stelde direct vast dat het om een fractuur ging. Daarop werd bas doorgestuurd naar een DA-centrum waar ze foto's van zijn pootje konden nemen. Op die foto's was duidelijk een barst van een 3-tal centimeter zichtbaar in zijn bovenbeen (Gelukkig was het niet helemaal doorbroken).
De DA besliste om het pootje niet te gipsen, maar te spalken (doordat hij nog zoveel moest groeien).
Bas moest 5 weken benchrust krijgen. Toch zo jammer om een speelse puppy op te sluiten , maar het is voor zijn eigen goed. Er was afgesproken dat we de spalk zouden vervangen na 1 week en 3 weken na de eerste spalk. Bas moest ook verdoofd worden om de spalk met manieren te kunnen aanbrengen.
Tijdens zijn herstel van de breuk had Bas ook nog last van zwellingen rond het ooglid. Dit hebben we eenvoudig kunnen oplossen met oogdruppels van de DA. Ook had bas constant last van diaree. We kregen een eerste reeks pillen mee, maar zodra we daarmee stopten had hij er terug last van. In week 4 van zijn herstel was er een 2de kuur met de pillen om zijn darmflora te herstellen.
Toen viel ons op dat hij sedert een week na zijn laatste spalkbeurt en laatste vaccin voor een puppy enorm veel dorst had en moest plassen. Waarom hadden we niet direct door, Bas was al zindelijk (hij zit normaal voor de achterdeur, te wachten tot wij hem tot in de tuin volgen). Maar hij plaste overal, in zijn bench, op de zetel, op de grond, voor de deur.
Ik en mijn vriendin vonden dit toch wel verdacht en na 3 dagen hebben we de DA gebeld. Ze vroeg ofdat ik een staal urine kon binnen brengen. De DA verstond ook wel dat de laatste weken wel duur werden door de wekelijkse visites.... En toen belde ze me op, ze vond abnormaal veel suiker in de urine, maar geen tekenen van blaasontstekingen en dergelijke. Ze wilde de urine dubbel controleren door een sonde te plaatsen en bloed af te nemen. (De urine die wij hadden opgevangen kon gecontamineerd zijn). Zo hadden we afgesproken de spalk na 5 weken weg te nemen ipv 6 weken.
Eindelijk de dag was aangebroken dat Bas zijn spalk verwijdert mocht worden. Een foto werd nogmaals genomen en goed nieuws! De breuk was mooi hersteld en Bas mocht weer zoveel ravottens als hij wil. Hoe meer, hoe beter vertelde de DA! Dit was ook een opluchting voor ons, zo moeten we niet meer telkens de bench verversen. Want bas heeft een grote kennel waar hij in en uit kan in de tuin.
Maar dan het slechte nieuws! Na de sonde en bloedstaal bleek onze jonge puppy Bas Diabetes Juvenile, oftewel suikerziekte te hebben. De DA-centrum vertelde dat dit zeer zeldzaam was voor een jonge mannetjes pup. De meeste honden met suikerziekte zijn al meer dan 1 jaar oud en zijn dan meestal teefjes.
Dit nieuws kwam hard aan , daar Bas nog maar 9 weken bij ons is, waarvan hij er al 6.5 weken herstel, ziekte, vlooien had.
Toen kwam de vraag. Laten inslapen of de rest van zijn leven behandelen?? Na overleg met de DA hebben we beslist om de behandeling met insuline te starten. Dit betekend dat we 2 x per dag op vaste tijdstippen Bas een prikje moeten geven. Dit om 7.30h 's morgens' en 19.30h s'avonds. Daar we beide met een full time job zitten kon dit niet anders. Dit wil zeggen dat uitslapen op een zondag ook passé wordt, maar dat heb je er wel voor over als je pup kwispelend naar je toe komt gelopen.
De DA vertelde ons dat de levensverwachtingen en activiteit van de hond dezelfde zijn als een hond zonder suikerziekte.
Hopelijk komt er nu een einde aan de DA-visites. En ik wens dit dan ook aan niemand toe. Maar toch zitten wij nog met een vraag. Waarom zijn de symptomen van suikerziekte zo plots opgekomen??
- is dit erfelijk?
- te weinig beweging door herstel van zijn breuk in de bench?
-op internet gevonden dat vaccin's een trigger kunnen zijn?
-Bas is een reu en geen teefje (dus eierstokken en loopsheid zijn uitgesloten).
- Zijn er nog mogelijke oorzaken?? De DA kon niet achterhalen wat de oorzaak was.
Ik zal contact opnemen met de fokker om dit te melden. Zou ik een deel van de aankoopprijs kunnen terugvragen?
Maar Bas doen wij momenteel niet weg! Die zwarte doordringende ogen doen altijd ons hartje smelten.
Als iemand nog ervaring heeft met honden met suikerziekte, dan hoor ik graag jullie reacties.
Groeten Dries & Liesbeth & Bas.
Reageren
