" Waarom is dit allemaal zo belangrijk als ik vragen mag? Ik ben bang dat dit een onbegonnen zaak is om uit te vinden waarom en hoe de hondentaal in elkaar steekt. Of je moet het ongeveer op dezelfde manier doen als Pavlov vroeger deed. Om zekerheid te verkrijgen over juist alleen de neus of niet of een combinatie hiervan is niet zo moeilijk.
Wil je weten of het enkel geur is dan kan je niet anders dan verder alle zintuigen uit te schakelen om dan het onderzoek te starten, en gelukkig mag dit niet meer tegenwoordig, en de dierenbescherming zit bij elk wetenschappelijk onderzoek er boven op. Maar wanneer je dit niet doet dan bestaat de mogelijkheid dat de basis van het onderzoek gebaseerd op aannames. Ook in dat filmpje waar die hond een blinddoek op krijgt heb je enkel het zicht weg gehaald, er blijft nog over geluid, geur, trillingen en misschien nog wel een paar waarvan wij de werking (nog) niet weten. En natuurlijk ruikt dat vlees lekker dat kan je duidelijk aan die hond zien, maar om hier enkel geurinfo aan te koppelen lijkt me niet juist.
Wij mensen gebruiken ten alle tijde een combinatie van zintuigen om achter bepaalde dingen te komen, het is maar net welk zintuig het eerst geprikkeld wordt, denk bijvoorbeeld aan simpel eten koken, eerst komt waarschijnlijk de geur binnen, vervolgens lopen we de geur tegemoet, en gebruiken onze ogen om te kijken wat er zo lekker, of juist niet, ruikt, en dan kunnen we het nog bevestigen door er met de vinger door heen te roeren om even te proeven. En zo werkt het ook met honden, sterker nog zo werkt het bij alle dieren in de natuur. Zintuigen die niet nodig zijn worden slechter, denk maar aan het zicht van een mol, en zintuigen die van belang zijn ontwikkelen zich meer en meer, denk maar aan de geur en het gehoor en tast van iemand die blind wordt.
Ga lekker kijken naar het gedrag van honden en je komt er vanzelf achter waarom het diertje bepaalde dingen doet of waarom juist niet, het kost enige tijd en energie, maar ja het is maar net wat je wilt.
De mensen die het dichtst bij de natuur staan die hebben er over het algemeen het meeste verstand van, en dan hoef je niet eens geschoold te zijn. "
Kan niet, aan de hand van de vele mogelijkheden die we tegenwoordig hebben, die we leren vertalen naar de praktijk...dat vind ik geen terechte uitspraak.
Het is belangrijk dit uit te vogelen omdat het aanspreken van een dier op de ware mogelijkheden, grotere mogelijkheden geeft om met het dier te werken, het dier te begrijpen, interactie met het dier te voeren. Zie bijvoorbeeld ook: http://news.nationalgeographic.com/news/2013/12/131228-elephant-trunk-science-think-cognition-food-smell/....maar er zijn natuurlijk tal van deze voorbeelden. Het identificeren van zelf, wat honden niet doen via een spiegel, is misschien wel mogelijk (pilot study) aan de hand van geur:
http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0376635701001425
Om de vergelijking mens-hond te voeren binnen de zintuiglijke waarneming. Het visuele vermogen van honden, zoals ook de linkjes van Bassie aangeven (maar er is meer onderzoek, uiteraard, die van Bassie geven een mooie indicatie echter), zitten hem in zeer beperkte selectieve eigenschappen...hetzelfde als, eigenlijk, de functie van onze neus.
Ik nodig een ieder uit zichzelf te blinddoeken en door het eigen huis te lopen...misschien dat dit helpt beter te bevatten wat de waarde van het dominante zintuiglijke systeem (qua externe mogelijkheden en neurologische mogelijkheden) eigenlijk is. En nadat je het huis gehad hebt, de straat over, het dagelijkse rondje met je hond.
Wat ga je dan doen? Dan steek je de handen uit (het tweede dominante systeem van mensen, de tast) Op geen moment zijn de combinatie van gehoor, tast en reukvermogen genoeg voor je om veilig nog over straat te kunnen. Daar heb je hulp bij nodig, hulpmiddelen, hulphond, mentale trucjes, etc.
Dat is de waarde van het dominante zintuiglijke systeem. Wanneer we honden dus gaan benaderen, trainen en interpreteren op het systeem dat voor henzelf niet dominant is, sterker nog, alleen een rol speelt in zeer primaire selectieve mogelijkheden, missen we enorme plaatjes van de puzzel. Dat is het belang, daarom is wetenschap de moeite waard, daarom kies ik persoonlijk ervoor me daarop te baseren. Zitten daar mankementen in, natuurlijk. Maar "kan niet" nee, dat vind ik te ver gaan.