kanker bij mijn hond

Heel veel sterkte, Willemijn. Ik weet hoe jeje voelt. Van misty is het nu 3 jaar geleden, maar het blijft onbegrijpelijk dat ze zo snel weg kunnen zijn.

heel veel sterkte
heb het 2 x met een kat meegemaakt
geniet van elke dag

mijn hondje jordy had ook kanker dat is in mei ondekt.hij is er aan geholpen de kanker is weg.maar ik kreeg wel te horen dat die een lekkende hartklep had en zijn hartje is vergroot.ik heb er pillen voor gekregen maar beter zal die nooit worden.en nu is er ook elke dag weer een.ik kan nog genieten zolang die er is maar het blijft moeilijk.

maar ik weet wat het is om je vriendje te moeten missen.ik heb dat al 3 keer meegemaakt.en ik mis ze ook nog steeds.

sterkte voor iedereen met dit grote verlies.

ik denk precies hetzelfde als willemijn, geniet van elke dag die je samen hebt.
zou het zo over doen die laatste 6 weken van murdoch, als ik een droom had was het voor een keer nog mogen kroelen met murdoch en hem zeggen dat ik van hem hield

hoi diane

ja ik wou dat ik dat ook nog kon. al mijn hondjes nog een keertje lekker knuffelen.en dan zeggen hoeveel ik van ze hou.en dat ze mij de plek konden laten zien waar ze nu waren en of ze gelukkig zijn.

Hallo,
Ook bij mijn mechelse herder heeft de kanker terug de kop opgestoken!! Exact vandaag 17maand geleden liet ik zijn voorpoot amputeren omdat hij borkanker had. Hij heeft al die maanden prima zijn plan getrokken, maar nu is hij reeds een paar dagen "zichtbaar" minder goed, gisteren ben ik bij de dierenarts geweest, hij prikte bloed en nam longfoto's, deze middag viel er een zwaar verdickt toen ik telefonisch de uitslag hoorde, er zijn, zoals verwacht, uitzaaiingen in zijn longen! Dus.................
Terug enorm veel verdriet!

Heb het helaas 2 keer mee moeten maken, beide keren fataal.
bij me eerste hond was een tumor op zijn gehemelte, laten opereren maar 3 maanden helaas was de tumor terug.
En bij Kwinto was het een tumor in zijn buik, zeer vermoedelijk bij de milt.
Het is een vreselijke ziekte, en vaak zijn we te laat met het constateren

wat zielig!

aan iedereen
ik wil iedereen die z'n hond moet missen veel sterkte wensen.
ik mis mex nog dagelijks, ik heb inmiddels een nieuwe pup van 7 maanden die me veel plezier geeft,we hebben het leuk samen het is ook weer zo'n lieverd net als mex.
maar mex mijn andere lieve hond zou ik nooit en never vergeten.
life goes on with PIP.(kruising beagle)
gr.kim

ons golden retriever tim had helaas ook kanker, op het laatst kon hij niet meer lopen en liet hij alles lopen, de DA wilde nog wel opereren maar wij zeiden genoeg nu, hij had een hele grote bult aan de linkerzijde van zijn buik. wij hebben hem in laten slapen.

Wellicht eens interessant om te lezen over de keerzijde van de vaccinaties..

http://www.kankerbijhonden.nl/
http://nadeligegevolgenvaccineren.rauwevoedingvoorhonden.nl/

Tsja, heb je toevallig ook een onderzoek of statistiek die aantoont hoeveel honden zouden overlijden als er helemaal niet meer gevaccineerd zou worden? Aan Parvo, ziekte van Weil en Rabiës bijvoorbeeld?

Om van alle gezondheids afwijkingen maar onmiddelijk naar het vaccineren te wijzen is ook wat makkelijk vind je niet Ilja?

Titer bepalen kan goed zijn om te kijken of inenten nodig is, maar helemaal niet meer vaccineren zou (als hondeneigenaren hier op grote schaal voor zouden kiezen) veel potentieel dodelijke ziektes hier in no-time terug brengen. En dan zouden er echt veel meer honden overlijden!

Dus in een topic waar mensen hun verdriet en zorgen uiten over het overlijden en ziek zijn van hun hond aan kanker hierover te beginnen vind ik niet zo kies eigenlijk.

Open dan (opnieuw, want je hebt er eerder topics over geopend) een nieuw topic.

Ter aanvulling van de linken van Ilja wil ik dit er aan toevoegen:

Homeopathische nosoden geven geen immuniteit en zijn geen vaccinaties. Enkel wanneer zij aansluiten bij de constitutie van een dier zijn zij, wanneer dat weloverwogen op grond van deskundigheid geschiedt, inzetbaar. Het regelmatig herhalen van nosodekuren is niet veilig. Zij verstoren dan de constitutie van het dier in kwestie en kunnen vervelende bijwerkingen geven, bovendien mengen sommige mensen bepaalde nosoden en dit is gezien datgene wat wij hier toegelicht hebben een gevaarlijke bezigheid. Nosoden zijn geen antidote voor vaccinaties. De beste antidote voor vaccinaties is niet vaccineren.

Over de gevaren van vaccinaties is al erg veel geschreven, echter wordt er momenteel ook licht omgesprongen met het verstrekken van nosoden aan dieren. Dit is gevaarlijk en schadelijk voor dieren. Vertrouw niet zomaar op de deskundigheid waarmee mensen het gebruik van nosoden lijken te promoten.

bron: http://dier-en-natuur.infonu.nl/zieke-dieren/52227-nosoden-bij-dieren.html

BRON; http://dier-en-natuur.infonu.nl/zieke-dieren/52227-nosoden-bij-dieren.html

Het gehele artikel - en niet een deel er van - wat het artikel nu in de juiste context zet..

Wat zijn nosoden?

Het woord nosode betekent letterlijk ziekteproduct en is een afgeleide van het Griekse woord Nosos, dat “met betrekking op de ziekte” betekent.

Een nosode wordt gemaakt van afscheidingsproducten van bacteriële -, virale - of protozoale ziekten zoals bijvoorbeeld urine, bloed, etter en vocht.

Het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG) beoordeelt geneesmiddelen voor zowel humaan gebruik als voor veterinair gebruik en nosoden voldoen niet aan de registratieplicht zoals deze sinds juni 2002 in Nederland van kracht is.

Deze zogeheten Wetgeving Registratieplicht Homeopathica heeft een aantal homeopathische middelen van de Nederlandse markt doen verdwijnen, maar in een aantal landen is de registratie uitgesteld tot 2012.
Dit heeft tot gevolg dat nosoden niet meer verkrijgbaar zijn in Nederland maar nog wel in het buitenland te bestellen zijn.

De materia medica van een veterinair homeopaat..
Materia medica’s zijn ontstaan door middel van medicijnproeven.

Men diende gepotentieerde stoffen toe aan gezonde proefpersonen en noteerde nauwkeurig de symptomen zoals die naar voren kwamen.
De verschijnselen die de stof opriep, vormde het geneesmiddelenbeeld waarvoor de betreffende stof het similium is (het gelijksoortige wordt door het gelijksoortige genezen).

Deze methode, ook wel “prooving” genoemd, maakt al direct duidelijk dat “baat het niet, dan schaadt het niet” voor homeopathie niet opgaat.

Binnen de klassieke homeopathie worden daarom uiterst zelden “preventief” homeopathische middelen toegepast of voorgeschreven.

Iedere klassiek werkende veterinair homeopaat maakt gebruik van de materia medica en heeft zodoende een groot scala aan homeopathische middelen tot zijn/haar beschikking.

Aan de hand van een uitgebreid afgenomen anamnese inclusief lichaamsonderzoek gaat een veterinair homeopaat repertoriseren.
Gedurende het repertoriseren inventariseert de veterinair homeopaat welk middel het beste aansluit bij het dier.

De klassieke werkwijze onderscheidt zich van andere homeopathische behandelmethodes: Daar waar bij klinische homeopathie “de kwaal” het uitgangspunt is, is bij klassieke homeopathie het “gehele dier” het uitgangspunt.

Het kijken naar het geheel, dus o.a. naar de leefomstandigheden, vachtkleur, het voedingspatroon etc. en de toepassing van een remedie die aansluit bij dit geheel, noemt men ‘holistisch’ werken.

Bij klassieke homeopathie wordt dus nooit alleen gekeken naar de kwaal of aandoening, maar naar alle andere bijkomende factoren die van belang kunnen zijn.

Grondlegger Samuel Hahnemann (1755 - 1843) leerde ons dat niet de “ziekte” het uitgangspunt is, maar dat het van belang is om te kijken hoe de ziekte tot uitdrukking komt bij het specifieke dierindividu.

De middelen die een veterinair homeopaat voorhanden heeft, zijn gemaakt van aardse, natuurlijke stoffen.

We benutten dus niet alleen bloemen zoals Echte Kamille (Matricaria Chamomilla), maar we hebben ook middelen voorhanden zoals b.v. Castor Equi (rudimentaire duimnagel van het paard), Hecla Lava (Lava van de Hekla-vulkaan op IJsland), Niccolum (Nikkel), Tarentula Hispania (Grote wolfspin) enzovoort.

Een dergelijk middel wordt, indien dit het gelijkende lijkt te zijn voor een dierpatiënt, ingezet in een passende potentie.

De nosoden vormen hierop geen uitzondering, omdat ze allen een typerend similium kunnen zijn.

Zo kennen we ook het middel Hydrophobinum (Lyssin), een tinctuur die gemaakt wordt van speeksel van een met Rabiës besmet dier.

Dieren voor wie deze nosode bruikbaar zou kunnen zijn, zijn die dieren die bang zijn van objecten, mensen en andere dieren.
Wanneer heldere objecten leiden tot driftaanvallen en zenuwtrekkingen veroorzaken die gefundeerd zijn op angst en in extreme situaties een overmatige speekselvloed tot gevolg hebben, kan dit middel het similium zijn.


Vaccineren in relatie tot nosoden..
Geen enkel nosode produceert titers tegen een bepaalde ziekte.
Toch kiezen sommige mensen ervoor om preventief nosoden in te zetten ter vervanging van vaccinaties.

Andere mensen beweren dat nosoden een vaccinatie kunnen neutraliseren.

Dit idee is naar wij kunnen nagaan, ontstaan uit de gedachtegangen van een man genaamd Johann Joseph Wilhelm Lux (1773-1849).
Hij volgde een lezing van Hahnemann genaamd “De homeopathische geneeskunst voor dieren”.

Lux besloot van het pad van Hahnemann af te slaan, door te besluiten dat het “zelfde” en niet het “gelijkende” de sleutel tot genezing was.
Het is een grote angst geweest van Hahnemann, dat mensen van dit pad af zouden wijken en heden ten dage zijn er velen die Lux (niet altijd bewust) volgen.


In gepotentierde toestand, in hoge verdunningen, was het volgens Hahnemann onmogelijk om te spreken over “dezelfde” substantie en wanneer een nosode op die wijze daadwerkelijk het gelijkende zou zijn, dan zou het ronduit gevaarlijk zijn de stof toe te passen.


Het misverstand dat ontstaat bij mensen die er vanuit gaan dat een nosode daadwerkelijk het similium is van een ziekte is, komt doordat het moeilijk te verwoorden is wat het verschil is tussen “het zelfde” en “het gelijkende”.

Het verschil is dat een bewezen homeopathische remedie een veel breder werkingsgebied heeft dan enkel de stof waarvan deze gemaakt is.

In 1832 schreef Lux een brief naar Hahnemann.
Hij wilde graag een artikel in een tijdschrift opdragen aan Hahnemann en vroeg daarvoor zijn permissie.

Hahnemann reageerde niet.
Lux schreef diverse boeken en publiceerde zijn praktijkcasussen.
Op het koninklijk veterinair college in Berlijn creëerde men testsituaties naar aanleiding van de gedachtegangen van Lux. Men verkreeg enkel negatieve resultaten.

Klassiek veterinaire homeopaten zijn, wanneer zij constitutionele homeopathie daadwerkelijk bestudeerd hebben, uiterst voorzichtig in het toepassen van nosoden. Het concept “gebruik hetzelfde tegen hetzelfde” lijkt eenvoudig maar raakt vanuit de klassiek homeopathische visie kant noch wal.

Het is jammer dat vele mensen vervallen zijn in het allopathisch (=regulier) werken met homeopathische remedies.
Dit heeft enkel tot gevolg dat de constitutionele staat van het dier in kwestie verstoord wordt.

Het is enkel zinvol om een behandeling in te zetten na een vaccinatie als er zich daadwerkelijk bijwerkingen voordoen naar aanleiding van de vaccinatie.

In dat geval kan een nosode net zoals andere homeopathische middelen de aangewezen remedie zijn.
Uitgebreide bestudering van de praktijkcasus in kwestie is noodzaak om dat wat daadwerkelijk het gelijkende is te vinden.
Daarbij is het zinvol om de woorden van Hahnemann ter harte te nemen.


Hij schreef in zijn Organon of the Medical Arts, (Paragraph 42, 1st Edition, 1810) dat geen enkel deel kan lijden zonder de andere delen.

Er is dus altijd sprake van een verandering in meerdere of mindere mate. Wanneer een dier kampt met de gevolgen van entstoffen is daarom niet louter het inzetten van een zelfde nosode de oplossing.

Wanneer niet goed gekeken wordt naar de constitutie van een dier zal het inzetten van een nosode enkel extra verstoring teweeg brengen.

Zij die nosoden inzetten en regelmatig herhalen, stellen hun dier telkens weer bloot aan de energie van ziekteverwekkers.

Op deze manier zijn nosoden gevaarlijker dan enten!
Bovendien is een dergelijke toepassing compleet in strijd met alles waar de homeopathie voor staat.

Genus epidemicus..
De genus epidemicus is een uitzondering op dit alles.
Wanneer er onder dieren een epidemie uitbreekt, worden van een aantal dierpatiënten de symptomen en karakteristieken bekeken.

De gemeenschappelijke basis van overeenkomsten vormt dan het uitgangspunt voor behandeling.

Naar dierspecifieke individualiteit wordt in dit geval niet gekeken.
Gedurende een dergelijke uitbraak ontvangen alle dieren, dus ook die dieren die (nog) geen ziekteverschijnselen hebben, hetzelfde middel.

Een voorbeeld nosode op dit vlak is de vogelpest nosode welke gemaakt wordt van geïnfecteerde uitscheiding en bij een epidemie via het drinkwater verstrekt kan worden.

Dr. Christopher Day deed een proef in een dierenpension waar kennelhoest was uitgebroken.

Er zaten op dat moment veertig honden in de kennel en vijfendertig honden hadden kennelhoest.
De helft van de honden was gevaccineerd tegen kennelhoest met een regulier vaccin. Day besloot alle honden de kennelhoest nosode te geven en deed dit ook bij de tweehonderdveertien honden die de rest van de zomer in het pension kwamen.

Hij reduceerde met behulp van de nosode het aantal gevallen van 90% naar 2%.

Redenen om een nosode in te zetten..

?
Een nosode kan ingezet worden door een veterinair homeopaat wanneer de constitutie van een dier aansluit bij de nosode.
Niet de ziekte is dan het uitgangspunt, maar het gehele dier.
Tijdens het repertoriseren kan b.v. duidelijk worden dat een nosode het gelijkende constitutionele middel is voor een dier.

De mazelennosode (Morbillinum) kan b.v. ingezet worden bij dieren die klachten hebben zoals eczeem, slijmvliesproblemen en problemen aan de ademhalingsorganen. “Mazelen” zijn dan dus niet het uitgangspunt om deze nosode bij een dier in te zetten.

?
Wanneer een klassiek homeopathisch verkozen remedie erg goed aansluit bij een dier maar er geen resultaat geboekt wordt kan een veterinair homeopaat besluiten een nosode in te zetten om een duidelijker beeld te krijgen van de situatie.
Het vergt veel ervaring en kennis van de homeopaat in kwestie om de nosode om deze reden in te zetten.


?Wanneer er een gebrek aan symptomen is kan er in het geval van specifieke chronische ziektes voor gekozen worden om een nosode in te zetten.
Na het toepassen van een nosode kijkt een veterinair homeopaat nauwkeurig naar die symptomen die boven komen. Op basis daarvan kan duidelijk worden welk constitutioneel middel goed zou kunnen aansluiten.


?Wanneer een dier niet opknapt van een bepaalde ziekte kan er ook voor gekozen worden om een nosode in te zetten.
Vaak zie je bij deze dieren zeer diepgewortelde problemen die van generatie op generatie overgedragen zijn, waarbij er een chronische toestand van ziek zijn is ontstaan.
Denk hierbij b.v. aan geslachtsziekten, maar ook aan dieren die blijven hoesten ondanks dat zij genezen zijn van een luchtwegaandoening.


?Om deze “laag” te doorbreken kan een veterinair homeopaat besluiten een gelijkende nosode in te zetten.

?Wanneer er geen duidelijke remedie naar voren komt tijdens het repertoriseren, er geen “gelijkende” remedie gevonden wordt, kan een veterinair homeopaat besluiten een nosode in te zetten.
De toepassing van een nosode maakt de symptomen dat duidelijker waarna een constitutionele behandeling op basis van dat wat duidelijk naar voren komt ingezet kan worden.


?Wanneer diepgewortelde problemen met betrekking tot het ziektebeeld een constitutioneel gekozen remedie lijken te blokkeren kan een dierenhomeopaat ervoor kiezen om een nosode in te zetten.
Een nosode kan de situatie dan voorwaarts duwen.

?Een nosode kan preventief ingezet worden wanneer een moederdier daadwerkelijk aan een acute of chronische besmettelijke ziekte lijdt en de veterinair homeopaat op deze wijze het jonge dier wil beschermen hiertegen.
In dit geval wordt een nosode preventief gebruikt met een daadwerkelijke reden en een nadrukkelijk aanwezige besmettingshaard.


Er bestaat nog een andere mogelijkheid voor dieren.
Een zogeheten “auto-nosode”.
In dat geval wordt er een nosode gemaakt van eigen materiaal van het zieke dier in kwestie.
Vooral in diersituaties waarbij niets lijkt aan te slaan is dit een optie.
vervaardigen van een dergelijke nosode dient door een dierenarts te geschieden en in Nederland zijn enkele dierenartsen die middels deze methode werken.

Een dergelijke nosode wordt b.v. gemaakt van bloed of urine van het dier.


Tot slot
Het was een student van Hahnemann, genaamd Constantine Hering (1800-1880), die in 1836 zei dat hij er nooit in slaagde met een nosode te genezen maar dat een ziekte soms verbeterde wanneer de morbide producten van de ziekteverwekker werden toegediend.

Hij leverde een bewijs hiervoor door een geval van syfilis te behandelen met de nosode Syphiline.

Dit leidde tot een huiduitbarsting welke daarna op de klassiek homeopathische wijze te genezen was met Mercury gevolgd door Lachesis.


Het is niet zinvol om preventief nosoden in te zetten zonder enige aanleiding.
Om uw dier gezond te houden kunt u het verkiezen het dier goed te huisvesten, goede gezonde voeding te verstrekken en een juiste dierspecifieke verzorging te geven.

Homeopathische nosoden geven geen immuniteit en zijn geen vaccinaties.
Enkel wanneer zij aansluiten bij de constitutie van een dier zijn zij, wanneer dat weloverwogen op grond van deskundigheid geschiedt, inzetbaar.

Het regelmatig herhalen van nosodekuren is niet veilig.

Zij verstoren dan de constitutie van het dier in kwestie en kunnen vervelende bijwerkingen geven, bovendien mengen sommige mensen bepaalde nosoden en dit is gezien datgene wat wij hier toegelicht hebben een gevaarlijke bezigheid.

Nosoden zijn geen antidote voor vaccinaties.
De beste antidote voor vaccinaties is niet vaccineren.

Over de gevaren van vaccinaties is al erg veel geschreven, echter wordt er momenteel ook licht omgesprongen met het verstrekken van nosoden aan dieren.
Dit is gevaarlijk en schadelijk voor dieren.
Vertrouw niet zomaar op de deskundigheid waarmee mensen het gebruik van nosoden lijken te promoten.

Ik geloof dat ik de bron erbij had gezet? Dan kunnen de leden zelf weten of ze het hele artikel willen lezen of niet, nadat ik het stukje heb neergezet.

Dus ik snap even niet waarom je mij corrigeert hiermee. Raar, dat vind ik het wel.

Het waarom, heb ik er bij gezet, Angela..

Tja, wat zal ik zeggen. Leden konden gewoon het hele artikel lezen en ik had de link erbij gezet. (zeg ik nu voor de 2de maal)
Ik vind het een beetje (om netjes te blijven) onzin wat je nu doet.

Bij een vriend van me precies hetzelfde en ook enorm snel. Ik vind het Vreselijk voor hem. Ik kan me enkel indenken hoe een pijn dit doet. Ik moet er niet aan denken.

Het is echt erg maar je hond heeft geen lange lijdens weg gehad en er was niks meer aan te doen. Je hebt hem, neem ik aan, een goed leven gegeven en daar moet je aan denken.

Niemand en niets kan je hond vervangen, niets kan je pijn wegnemen. Helaas tijd.. tijd zal je wonden helen en helaas kun je aan de tijd niks veranderen.

Ik zei tegen die vriend "je wonden helen maar het zullen litekens blijven" en ergens is dat geen ramp. Het geeft je een les me. En dat liteken neem je voor lief voor je hond!

Heeeeel veel stertke

hallo,

iedereen heel veel sterkte.

kom net terug met onze dalmatier van de da, en te horen gekregen dat onze hond kanker heeft.
hij heeft een hele dikke kop. we hebben nu soort van prednoral gekregen. zodat zijn opgezwollen hoofd minder word, en om het allemaal iets uit te stellen.
hij "lijkt" er geen pijn van te hebben. maar denken wel aan inslapen.
is er misschien iemand die weet hoe dit verloopt, of ze echt heel ziek word ervan zoals diarree en overgeven ?

Hallo Bianca,

Wil je heel veel sterkte wensen na het verschrikkelijke nieuws dat je vandaag hebt gehoord.
Neem aan dat de medicatie alleen is om de zwelling te verminderen, maar de kanker verdwijnt er niet door. Hoe je hond op de medicatie reageert weet ik niet. Nogmaals heel veel wijsheid en kracht toegewenst om tot de juiste beslissing te komen.

Ontzettend veel sterkte Bianca met dit vreselijke nieuws, de grond zakt dan onder je voeten vandaan als je zoiets hoort.

Mijn ventje kreeg helaas ook kanker en vele bijwerkingen van de medicatie. Hij ging op een gegeven moment héél snel achteruit, echt ongelooflijk.
Houd je lieverd goed in de gaten, uiteraard hoop ik dat je nog een tijdje van hem genieten mag, maar je weet zelf echt wel wanneer het niet meer gaat, jij kent je hond immers het beste als het goed is.

Geniet nog van de tijd welke jullie samen hebben.....

Tora is gister overleden aan een hersentumor. Het zat bij zijn laterale ventrikels. Onbereikbaar voor een operatie.

Tot donderdag 9 juni 2011 was er niets aan de hand. Gezond, krachtig en energiek.
Op die dag staat hij in de ochtend naast me te wachten om samen naar buiten te gaan, ik kijk naar hem, hij kijkt naar mij en ineens valt hij om. Heel even schiet ik in de lach, maar binnen 1 seconde zie ik dat het niet goed is. Hij verkrampt, zijn poten stijf, zijn rug recht en zijn kop in de nek. Ik denk aan een hartaanval en leg hem op zijn rug om direct te kunnen reanimeren. Hij ademt echter weer en begint langzaam te ontspannen. Dan laat hij zijn plas lopen.
Ik leg hem snel in de auto en scheur naar de dierenarts. Die is er niet, dus rij ik door naar de dienstdoende da in de stad. Onderweg verliest Tora ook zijn ontlasting. Aangekomen is Tora alweer op de been. Hij loopt alweer rond. DA is redelijk laconiek, doet een uitgebreid onderzoek, neemt bloed af voor een bloedonderzoek. Daaruit blijkt geen afwijking, enkele waarden wijzen op een mogelijke kleine ontsteking. Redelijk opgelucht weer naar huis, om Tora extra veel te knuffelen en verwennen.
3 dagen later opnieuw een aanval, waarna Tora niet veel meer beweegt. Hij braakt, verliest controle over zijn lichaam en staart maar voor zich uit. We zien het nog even aan, maar besluiten de volgende dag (2e pinksteren) opnieuw naar de da te gaan. Als we daar aankomen is Tora helemaal uitgeteld. De da zegt ons voorbereid te zijn op het ergste, hij vermoed 'iets in zijn kop'. Hij geeft een injectie Prednison. Daar reageert Tora super op, bij het verlaten loopt hij zelf naar buiten en tilt zijn poot op voor een plasje tegen de struiken. Wat kip en rijst gekookt, maar hij eet nauwelijk en drinkt alleen als je het actief aanbiedt. Na een nieuwe aanval maandagavond ligt hij alleen maar.
Dinsdag de 14-6 doet hij een paar stapjes, de rest van de dag ligt hij stil.
Woensdag 15-6 Tora buiten geplast, staand ondersteund. Via dierenziekenhuis Terneuzen telefoonnr van Universiteit Gent gekregen, mocht direct komen, onderzocht, CT scan gemaakt onder narcose.
Tora is toevallig tijdens het onderzoek opvallend goed, hij kan staan en reageren op alle uitgelokte reacties. Zijn reacties / reflecties zijn goed.
Uit de scan blijkt een duidelijke hersentumor, ter plaatse van de laterale ventrikels.
Volgens de arts is het niet te opereren. Bestralen doen ze in de Benelux alleen in Utrecht.
Hij geeft 3 opties:
- Bestralen, gegevens kunnen worden doorgestuurd naar Utrecht, die nemen het over.
- Inslapen.
- Tumor tijdelijk laten krimpen met Prednisol. Aanvallen beperken met anti-epileptica. Dit in afwachting van beslissing wel of niet behandelen.
Hij stuurt de onderzoeksresultaten naar Utrecht.
Tora komt maar moeizaam bij uit zijn Narcose. Hij is helemaal de klus kwijt als ik met hem terug naar huis rij. De dagen erna verslechtert zijn toestand. Hill’s Canine houdt hij niet meer binnen, op den duur hoest hij ook zijn drinkwater weer op. Hij heeft dorst.
Maandag 20-6 belt de professor vanuit Universiteit Utrecht. Gezien zijn toestand achten ze de kans op succes minimaal. Direct daarop hak ik de knoop door, langer lijden is niet acceptabel. Ik bel de dierenarts. Hij maakt tijd en komt direct na het spreekuur langs. Ik zit bij Tora, streel zijn vacht, hou zijn poot vast en praat geruststellend met hem, terwijl de da zijn werk doet. Sereen en zacht, verdwijnt het leven uit mijn dierbaarste vriend.

:\\\'( wat vreselijk allemaal hetzelfde meegemaakt vorig jaar wat is het toch een klote ziekte, 1 maand later na het overlijden van mijn lieve trouwe vriendin.. Op 4 pootjes zat ik met mijn broer in het ziekenhuis doodziek na een kijkoperatie ook kanker je wereld word ineens zo klein..
En een mens gaat vaak ook te lang door ach het is een griep maar een hond kan helemaal niet praten.
Veel sterke allemaal...

hoi mijn oma had een hond en die kreeg kanker uit ijndelijk is de hond dood gegaan ik heb 6 jaar 4 keer per dag geheld

mijn hond misty die kreeg kanker een half jaar laater is die dood gegaan ik kon haar niet vergeten ik huilde elke dag maar weer ik ben nu 9

Wat een akelig verhaal over Tora.
Wat zal je daar een verdriet over hebben.
In zo,n korte tijd je beste vriend te moeten missen.
Weet ook wat het is als je beste vriend zo plots van je overlijdt .
Wens je dan ook heel veel sterkte.

Rust zacht lieve mooie Tora.

Wij hebben een flinke berner van 7 jaar. Tot voor een tijdje was er niks aan de hand. Hij krijgt echter
een oorsteking die niet snel geneest. de veearts is er niet gerust en stuurt ons naar Merelbeke waar ze
hem volledig onderzoeken en voor 95 % zeker zijn dat het zijn oor is. Voor alle zekerheid nemen ze toch
een scan. Botkanker !!! Het ene deel van zijn hoofd is volledig aangetast. Onbegrijpelijk hoe onze
fantastische hond nog zo kwispelt en gelukkig is en zich sterk houdt. Zij spreken van hooguit nog een paar
goeie weken maar wij kunnen het maar niet vatten. Hij krijgt welliswaar cortisonen maar kunnen die de
symptomen zo verdoezelen ? Hij eet, drinkt, kwispelt, staat ons op te wachten en troost ons want als hij ons
na het werk tegemoet komt kunnen we niet laten van te huilen en dan geeft hij me knuffels en pootjes.
Onbegrijpelijk gewoon

Ik weet niet of je er iets aan hebt, maar ze zoeken honden hier in Noorwegen.

Succes! Groet,Dirk

http://www.kreftforskning-hund.no/index.php?page=fotokjemisk-kreftbehandling

google translate


Fotochemische behandeling van kanker

In samenwerking met PCI Biotech als de testen van nieuwe kankertherapie hond op de NVH, parallel met de menselijke studie in Londen. De eerste resultaten zijn veelbelovend. De behandeling methode heet fotochemische internalisatie (foto Internalisatie) met behulp van rood licht om verbindingen aan te leveren in de kankercellen te vernietigen die hen in het bijzonder.

Er is ruimte om meer honden hebben ontvangen de behandeling van kanker tegemoet te komen. Alle kosten van de behandeling valt onder het project. Lees meer in informatie brochure en de presentatie van het project.

Hallo dieren liefhebbers
Mijn naam is Teun en ik sta voor een zware klus en kan niet slapen ik wil morgen een afspraak maken bij de DA voor mijn Hond Patou een bruine labbrador van 11/5 jaar.
Hij heeft grote bulten aan zijn borst twee maanden geleden zei de DA dat het vetbulten zijn
maar ze groeien hij eet bijna niet meer en hij hijgt als een gek en een rondje lopen lukt niet meer na 50 meter zakt hij door zijn achterkant en blijft dan een aantal minuten liggen en dan kan hij eenstukje verder. ik heb in mijn jeugd al twee honden weggebracht met kanker en ik ben bang dat dit de derde keer wordt.
Het ergste vind ik dit voor mijn zoon Erwin want die iser mee opgegroeidt. mijn Zoon ie 14
ik heb sterkte gevonden bij jullie medeleven voor andere honden zoals die van Baukje en ik hoop dat Raino jullie nog wat plezier kan geven.
Ik ben blij dat ik mijn verhaal kan doen terwel de tranene vloeien.
Veel sterkte allemaal en groetjes.
Teun&Patou