Vanavond aan het einde van een fietstocht liet ik Babs los om die laatste paar meters naar huis te lopen. Vanuit het niets reed er een auto over haar heen die direct tot stilstand kwam omdat ik direct aan het gillen was. De man had niet eens door dat mijn cockertje eronder zat.
Gelukkig veel mensen uit de buurt die gelijk kwamen helpen en ik heb haar onder de wagen uit getrokken. Dierenambulance? "In uw regio hebben wij geen medewerkers. Een fijne avond." Dierenarts gebeld en een lieve vrouw wilde ons daarheen brengen. De afghanen hysterisch en wilden niet bij Babsje weg. Een buurman heeft ze gelukkig naar huis gebracht terwijl wij weg gingen.
Onderweg kon ik niets anders dan beginnen met huilen en bij de dierenarts zijn er foto's gemaakt van haar lichaam. Haar bekken is gebroken en ze heeft pijnstillers gehad. Afwachten tot morgen en kijken wat ze kunnen doen. Wim was ergens anders en kwam later. Babs gillen van de shock en pijn. Ik kwam er bij, gaf haar was kusjes en ze werd heel erg rustig '
Ik ben zo dol op die kleine meid 
Ik hoop echt dat we straks met sinterklaas en kerst nog samen zijn. Ik kan niet anders zeggen dat ik echt kapot ben hiervan.
Gelukkig is een vriendin assistent bij deze dierenarts en zij moet morgen de hele dag werken. Ben




























. Doet 'r vast goed!

