" Wat je stelt is niet helemaal waar.
Niet iedere reu in een (wilde) roedel plant zich voort. De teef kiest voor de beste reu.
Als je een reu hebt die wel die geslachtsdrift heeft, dan kan het wijzer zijn om hem inderdaad te laten castreren. Dan heb je namelijk een reu met aardig wat gedragsproblemen omdat hij niet mag/kan dekken. Denk aan ontsnappen door de kleinste gaatjes. (Ik kende een Jack Russel die het gepresteerd heeft om door een bovenlichtje in de keuken te ontsnappen) Heel erg janken, piepen. Veel voorhuidontstekingen omdat die hormonen maar blijven werken. Agressief gedrag als de eigenaar hem weg wil halen bij de deur of bij een teefje. Niet willen plassen buiten, niet willen eten, allemaal van verlangen.
Kijk, dan zeg ik, die jezelf en met name de hond een plezier en laat hem castreren.
Een andere reden vind ik zwerfhonden. Om dat probleem op te lossen is castratie gewoon noodzakelijk. En herplaatsers vaak ook, omdat ze anders (met name teefjes) het risico lopen gekocht te worden door handelaren. En die zien er helaas niet altijd uit als handelaren..
Er zijn echter genoeg reuen die hun hele leven lang, prima functioneren, natuurlijk omkijken en heftig kwispelen bij een loopse teef

maar verder zich keurig gedragen. Waarom zou je die castreren?
Voor een teef ligt het voor mij iets anders. Omdat als je niet castreert en echt enorm veel meer kans is op kwaadaardige tumoren aan de primaire en secundaire geslachtsorganen. Maar goed, mijn persoonlijke voorkeur is een reu. Dus ik hoef die enorm lastige keuze ook niet te maken.
"