En toen was de vakantie voorbij!

Arme Gizmo, hij is meteen helemaal van slag. Mijn vakantie is voorbij en daarbij gaat zijn dagelijkse portie aandacht van mij opeens drastisch omlaag. Natuurlijk krijgt hij nog wel knuffels en aaitjes van Tamara (onze pupsitter) maar dat is schijnbaar nog niet hetzelfde. Hij gaat namelijk naar ons op zoek als wij er niet zijn, de trap op en naar de eerste verdieping.

Eerst op zijn dooie gemakkie de voerbakken van de katten leegeten (actie ondernemen: ook een kattenluik in de deur van de kattenkamer) dan rondsnuffelen in de badkamer (en schijnbaar is hij al weer vergeten dat hij de badkamer niet leuk vindt) en er een hoopje achterlaten.

Dan door naar de zolder. En schijnbaar daar in een warm hoekje in slaap gevallen. Want toen ik thuis kwam was hij daar nog steeds, en hij moest me toch nodig een plasje doen.. snel naar beneden getild onder druk gemopper "Wat doe je dan ook boven ,sukkel? Je weet toch dat je geen trap mag lopen..en je durft niet eens naar beneden!"

Afijn, wandelingetje gemaakt en daarna mij gezelschap gehouden tot Jasper thuis was.

En bij het avondwandelen zowaar kennisgemaakt met een hele lieve pitbull! Gizmo was eerst weer een watje, piepen blaffen en janken en hard wegrennen (tsja, hij loopt nu nog los) terwijl ik met het andere baasje aan het praten was. De pitbull zat aan de lijn, maar was erg nieuwsgierig naar dat onderdeurtje dat maar bleef piepen. Uiteindelijk had onze held zich achter mijn benen verschanst om daar te gaan blaffen. En toen deed ik zomaar een stap opzij en stond hij recht tegenover die andere hond. Oeps. Voorzichtig snuffelen en de pitbull een lik om zijn snuit gegeven. Maar ja..toen wou de pitbull weer spelen. En dat werd Gizmo toch echt iets teveel. Hoe zou jij je voelen als een groot monster van bekant 40 kilo opeens begint te springen en jou uitdaagt?