Ervaringen houden van meerdere honden in 1 huishouden

Ik zou 2 wel leuk vinden, maar ik heb een straathond, flink mishandeld dus nog wat angsten, geen fijn voorbeeld voor een andere hond, al zeggen sommige juist je moet er een stabiele hond bij nemen, pups neem ik nooit.

Voor Sam beter, hij heeft echt alle aandacht nodig die hij nu krijgt, Sam is niet zo van het delen.

Ik kijk wel vaak weer wat voor honden er zijn, ja zelfs rashonden, maar voorlopig word Sam heel oud en daarna ben ik te oud (als ik geluk heb) Ik zou ouwe honden kunnen adopteren, Faro was 8, maar die werd 15 of zoiets.

1x reactie is genoeg.

1x zonder hond op vakantie gegaan, was een vliegvakantie met familie voor feestelijke gelegenheid. Ik had geen mensen waar ik mijn hond aan toe durfde te vertrouwen. Dus werd een asielsetting. Prima verzorgd, maar zowel hij als ik waren blij dat ik na 10 dagen hem weer kon ophalen. Mijn vriend wil ook niet zonder honden op vakantie, voor drie wat zoeken is wel wat lastiger eerlijk gezegd. En ik wil een huis met een grote goed omheinde tuin zodat de deur lekker open kan en de beesten lekker buiten kunnen dollen zonder dat je zelf op hoeft te letten wie of wat er voorbij komt.

Ik vond 3 best pittig op momenten, maar eigenlijk alleen vanwege de karakters. De eerste en de 2e reu die ik heb gehad waren prima honden, maar eigen honden waren prima maar ze hadden nooit zo'n behoefte om met jan en alleman kennis te maken, laat staan een spel aangaan. Dus buiten los moest ik opletten en sturen, en altijd veel moeite in gehoorzaamheid gestoken om geen gedoe te krijgen eerlijk gezegd.

Maar zouden het bitchie teven zijn geweest zou het niet anders zijn. De dames nu zijn gemoedelijk, die hoef ik dus niet echt bij me te roepen als bepaalde type honden aan komen zetten. 

Gisteren konden ze mee naar kerstviering bij schoonma, gedroegen zich prima, met 3 had dat te druk geworden. Vorig jaar waren ze alle drie thuis om die reden.

Visite thuis met drie was overigens nooit een probleem, alle drie vriendelijk, beetje druk maar vriendelijk. Bij alle samenstellingen daar eigenlijk nooit echt issues mee gehad. Vreemde mensen die binnen moeten komen vraag ik altijd wel of ze bang zijn, want heel rustig zijn ze niet helaas... als ik moeite doe wel maar soms laat ik het maar omdat negen van de tien mensen hier kirrend binnen komen met vreet voor de honden... dus onbegonnen werk om ze op een plek te laten blijven als mensen zelf gaan lopen lokken en roepen..

Wij hebben het er soms lastig mee, juist wanneer we inderdaad op vakantie willen, of ziek zijn oid. 
Soms maken we ons financieel zorgen, omdat de wereld zo gigantisch snel duurder wordt.. Hebben we wel genoeg als ze alle 5 tegelijk ernstig ziek worden?
Wat ik ook lastig vind, is uitjes in het algemeen. Naar vrienden of familie ga je niet met 5 honden, en we willen ze ook niet langer dan max. 5-6 uur alleen laten. Met reistijd erbij, zitten we dan aan 2 a 3 uur durende bezoekjes, en dan moeten we weer gaan.

Maar spijt, dat denk ik niet. We hebben er met ons volle verstand voor gekozen en we nemen gewoon onze verantwoordelijkheid. 
Ik denk wel dat dit voor ons de laatste keer is dat we zo'n grote roedel hebben.

Ik heb een zeer grote hond, en die is niet overal welkom als men niet van honden houdt, ik accepteerd dat, ben dan wel alleen met deze dagen maar eenzaam niet, heb mijn harige hond bij me. En ga met haar wandelen en genieten van elkaar, mis het samenzijn van anderen dan niet.  

Ik vind dit heel herkenbaar. Wij hebben er dan 3 in plaats van 5, maar lopen wel tegen exact dezelfde dingen aan. We hebben altijd een spaarpot gehad voor medische kosten, maar met de prijzen van tegenwoordig ben ik bang dat we niet zo heel ver zouden komen als er met alle 3 tegelijk wat zou zijn… Ik gaf ook altijd best duur voer, vlees en goede brokken, maar daar hebben we ook op moeten bezuinigen. En ja als we er maar 1 hadden gehad, dan was dat dus niet nodig geweest, hard maar waar. En net wat je zegt, weg gaan van huis is lastiger. Nu kunnen die van ons gelukkig wel met gemak een keer 8 uur alleen zijn als dat moet, maar wij lopen vooral tegen vakanties aan. Dan willen we een leuke camping voor de kinderen met activiteiten voor ze, maar doorgaans mogen er op die leuke kindercampings dan maar max 1 of soms 2 honden mee. Net 1 teveel hebben we dan. Ook qua oppas, 2 honden vind onze familie niet erg om eens op te passen, maar 3 is er weer net 1 teveel. Dus als er hier 1 weg zou vallen komt er geen andere hond meer voor in de plaats. Met zicht op financiën denk ik zelfs dat het uiteindelijk gewoon 1 hond wordt voor ons. Voor mijn gevoel zijn vooral die dierenartskosten de laatste jaren gewoon verdriedubbeld, en helaas heeft mijn salaris niet hetzelfde gedaan 

Mijn vorige hond was chronisch ziek. Vanaf zijn tweede (diagnose ) tot aan de 12 jaar/overlijden. Peperdure behandelingen, een keer een operatie. Biopten etc etc. Veel, heel veel dierenarts bezoeken elke keer weer iets anders aan de hand. Ze wisten bij de dierenarts direct wie er belde en voor wie. Iedereen in de praktijk kende hem. Ik heb een klein vermogen uitgegeven aan dat dier. Maar wat moet je anders? Toen ik hem als pup meenam bij zijn moeder vandaan heb ik toch de plicht genomen om zo goed mogelijk voor hem te zorgen. Het is domme pech natuurlijk iets wat niet kan worden uitgesloten door genetische testen. Het was zo. Maar het zet je aan het denken zeker gezien de toekomst en de inflatie die nog steeds doorraast. Natuurlijk zou ik het nu nog steeds kunnen betalen mocht hij nog leven maar het wordt wel allemaal en en en en. Vandaar ook nu weer een nieuwe hond maar wel maar 1, die zich geen zorgen zou hoeven maken mocht ook hij 1 of andere enge ziekte krijgen en ook heel veel zorg nodig hebben. 

Over die zorg van de vorige hond.Dat heeft me zoveel stress gekost. Het kostte veel energie om het huis elke keer schoon te krijgen door incontinentie later..soms draaide ik me om en kon je weer opnieuw beginnen..Maar ook elke ochtend als ik wakker werd was er een kans dat ik die dag weer bij de dierenarts zou staan. Hoe trof ik hem die dag weer aan? Eigenlijk was dat best slopend. Ik heb die zorgen niet met mijn huidige hond dat scheelt echt al zo veel. Maar ik pas wel even op wat ik me nu weer op de hals haal.. mijn huidige hond komt daarom sowieso ook van een goede fokker etc. Maar ook dat is geen garantie zoals je leest. 

Mijn twee honden zijn inmiddels senior te noemen en hebben ook wat dierenarts behandelingen gehad, en mijn reu krijgt vanaf zijn zesde voor de rest van zijn leven medicatie, en mijn teefje nu sinds kort structureel op de pijnstilling. Samen kost dat 250,- per maand. 

De dierenarts behandelingen doen we voor een deel in Duitsland, maar niet alles kan daar. 

Vakantie vind ik ook heel lastig; ik geef mijn honden niet graag uit handen, met hun dagelijkse medicatie, en mijn manier van omgaan met mijn honden. Dus ik neem ze het liefst mee, maar dat beperkt je vakantie bestemming, en ook op vakantie moet je dan altijd rekening houden met wat zij nodig hebben. Mijn man vindt daarom een vakantie waarbij de honden meegaan niet een echte vakantie. Maar waarschijnlijk zou ik dat met één hond ook hebben. 

Ogin was ook een kostenplaatje maar gelukkig heb ik haar bij aankomst als pup verzekerd, al die jaren zijn de dierenarts kosten netjes betaald voor dr….nu een hond die gezond is tot nu toe, ook haar heb ik verzekerd.  

Herkenbaar hoor!

Wij hebben nu twee ''kneusjes''. Abby heeft artrose vanwege haar leeftijd, Jamie heeft zwaar HD. Beiden krijgen behandelingen/pijnstillers en dan zitten we al aan 400 euro per maand.
Als ze een virus te pakken krijgen en alle 5 opgenomen moeten worden, of aan de medicijnen moeten, dan denk ik dat mijn spaarpot voor ze niet voldoende is. Voor 1 of 2 hebben we genoeg financiën, dus we gaan in de toekomst ook ''afbouwen'' naar 2 honden.

Qua oppas vinden veel mensen onze 2 Schotse Collies vaak prima, die zijn makkelijk. Maar voor de wolfhonden zitten we toch vast aan 2 personen die dit wel willen doen. Die hebben zelf ook honden en kinderen, en moeten ook maar net kunnen...

Jeetje dat is ook een flink bedrag om elke maand kwijt te zijn! Jenny heeft nu ook net beginnende artrose, gelukkig nog geen pijnmedicatie nodig, maar dat komt nog wel ben ik bang. Paar weken terug hebben we Molly ook door een medische molen moeten halen omdat ze steeds minder at. Urineonderzoek, bloedonderzoek en een buikecho. Klinkt simpel maar we waren al €900 verder en er is geen enkele mogelijke oorzaak gevonden. Tja wat doe je dan? Blijven zoeken en geld er tegen aan blijven gooien? Ik vind het maar lastig. Met 1 hond zouden er gewoon meer financiën zijn en dan maak je er makkelijker een keuze over denk ik. Nu hebben we de keuze gemaakt maar even af te wachten, kijken of het met wat pijnbestrijding toch vanzelf beter kan worden. 

Zijn de collies trouwens zoveel makkelijker dan, dat er meer mensen op willen passen? Denk je dat je in de toekomst dan ook bij de collie’s blijft? 

Ja, dat irriteert mij ook: zoveel geld kwijt zijn en dan geen diagnose... 
Jamie heeft fysiotherapie/hydrotherapie, hirudotherapie en pijnstillers, Abby heeft speciale pijnstillers (van de gangbare krijgt ze buikpijn), een maagbeschermer, groenlipmossel en osteopathie. Dus dat telt wel aan 

Ik hoop dat Molly snel opknapt en dat het misschien gewoon een ontsteking was oid... 


De Collies zijn minder eigenwijs, hebben geen verlatingsangst, zijn natuurlijk ook kleiner (makkelijker met uitlaten), willen graag spelen en luisteren gewoon naar iedereen die een commando geeft. 
Wolfhonden zijn wat dat aan gaat toch uitdagender. 
We weten nog niet of we volledig van de wolfhonden af kunnen stappen, maar we willen ook realistisch zijn over onze toekomstdromen (reizen, de wereld zien) en onze leeftijd. Wanneer Suki weg valt, is mijn vriend al rond de 55 jaar. Ik denk dat we dan wel toe zijn aan wat makkelijkers.

Ik heb het topic herstart omdat ik het juist wel goede open vragen vond. Door de tweede hond erbij te plaatsen in mijn geval veranderde de dynamiek wel. Honden waar de reu goed mee overweg kon bijvoorbeeld, daar had niet altijd de teef wat mee, en visa versa. Het maakte dat ik toch wel wat beter op dynamiek buiten moest gaan letten, ras wat ik had staat al niet als gezellig en sociaal bekend. En natuurlijk als je je daar op instelt kom je daar wel weer mee verder. 

--

Maar heb ook mensen gesproken die echt enorm moesten wennen omdat door het type hond dat ze erbij namen het buiten wandelen niet zo soepel meer verliep als dat ze gewend waren. O.a. vanwege het ras, waar veel mensen en honden toch bepaalde angst voor hebben, gedragingen vanuit de hond, (spel werd al snel opjagen bijvoorbeeld) 

Hogere wiskunde als de honden snel met elkaar kunnen en ook buiten gemoedelijk zijn, is het inderdaad niet. Maar als het anders gaat dan je voor ogen had, je met je gezin niet meer zo gemoedelijk met de honden lekker erop uit kan trekken om maar een zijstraat te noemen.. 

--

Dan vind ik het wel zo fijn dat je soms ergens de minpunten ook leest, ipv hoe geweldig het is om meerdere honden te hebben. 

En ook wel realistisch zijn en blijven in dat niet alle honden met elkaar kunnen of een enorme match zijn of klik met elkaar hebben.

-

Finn had prima hond alleen kunnen zijn, en Jol ook. Hadden ze misschien wel fijner gevonden ook.

En zelf vind ik het nog altijd belangrijk dat als je meerdere dieren in huis hebt, dat ze elkaar respecteren. En mot af en toe 

Hij plaatste sneller dan ik wilde.

Af en toe mot of even aan elkaar duidelijk maken wat de grenzen zijn vind ik prima, gezond ook wel. Maar ik wil niet met angst uit huis gaan of ze elkaar iets aan doen tijdens afwezigheid, scheiden dus wel gedaan als nodig was maar met als streven dat het na gewenning wel met elkaar overweg kon.

Ik woon nu ook in een huis waar scheiden niet zo makkelijk gaat, dus dat speelt ook mee in die gedachte.