Mijn windekind kan ik hier in de wijk echt niet los laten...., totaal onveilig
Maar..., wij wonen gelukkig vlak bij het strand waar ze (als het niet al te druk is) wel los kan, of we nemen de omheinde dijk.
Verder gaan ze 2 keer per week naar de speeltuin..., dat is een soort hondenuitlaat, maar dan op een groot, goed omheind weiland waar ze alle ruimte hebben om helemaal los te gaan.
Verder is mijn ervaring dat onze windhond echt niet zo achterlijk veel beweging nodig heeft als waar ik rekening mee hield voordat we haar kregen.
Sterker nog..., Misty doe ik veel meer plezier met eindeloos lange wandelingen...., Aysa wandelt graag en loopt ook wel mee hoor, maar die is meer van de 'stuiterdestuiter' ...., snuffel hier, sprongetje daar..., 'zie ik nu iets bewegen in het gras' 
Bij haar is het letterlijk hollen of stilstaan...., haar lange lijn sleurt mij regelmatig mee tijdens een spurtje..., of Misty ik staan wortel te schieten omdat madam even erg uitgebreid moet controleren of alle grassprieten wel even lang zijn 
Maar eerlijk gezegd, ken ik windhonden in alle uitersten...., sommigen sukkelen heerlijk relaxed achter de baas aan tijdens de wandeling..., sommigen zelfs zonder lijn..., op straat, op het strand, in de duinen..., echt ongelofelijk.
Anderen zijn absoluut onbetrouwbaar los en zullen inderdaad in vliegende vaart het prikkeldraad in gaan als ze in de jachtmodus staan.
En dat gedrag is absoluut niet gerelateerd aan ex-buitenlanders of binnenlands gefokt...., er zit gewoon heel erg veel verschil in karakters
Toevallig deze week wel de tip gekregen om de volgende keer voor een reu te gaan omdat de Galga's allemaal draken zijn en enorm eigenwijs (grapje hoor) ...., maar het schijnt wel vaak dat de reuen meer 'mellow' zijn...., dus dat proberen we de volgende keer gewoon eens 
Tot die tijd gaan we er gewoon vanuit dat onze lieve draak ooit een echte waardige Galga dame gaat worden en keurig mee wandelt en blijft wachten als ik dat vraag..., ooit komt het goed 