ik heb niet zo zeer een vraag, maar zoek misschien eerder een klein beetje steun..
mijn kleine kinky had zo'n 6 weken geleden ineens een slappe staart en durfde niet meer te springen, na pijnstillertjes voor een paar dagen ging het weer helemaal prima.
echter 2 weken geleden was het weer terug en had ze ook koorts. na een bezoek aan de dierenarts zijn we doorverwezen naar een kliniek in belgie en hebben we die natuurlijk ook meteen bezocht, de dag van het bezoek ging het best redelijk en hebben we gekozen voor hokrust en pijnmedicatie.
op 1e kerstdag ging het helemaal mis, ze jankte en piepte wat voor mij een schok was, want ze had nog nooit eerder gejankt (!). ze zwalkte met haar achterpootjes en maakte een steeds ziekere indruk.
om het verhaal niet te lang te maken;
inmiddels zijn haar achterpootjes helemaal slap, maar er zit nog wel gevoel in, zodat van een acute verlamming nog geen sprake is gelukkig.
sinds 1e kerstdag heeft ze onafgebroken gepiept, gehuild en gejankt, zo ontzettend hartverscheurend!
op 1e kerstdag heb ik een dierenarts laten komen, we hebben de kliniek in belgie bezocht op 2e kerstdag, en een lading aan medicatie meegekregen. sinds zaterdag wilde ze echter ook niet meer plassen en na nog eens 2 huisbezoeken van de dierenarts waarbij we onder andere haar blaasje hebben leeg laten lopen door een naaldje in haar buik, kon ik het niet meer aan.
6 dagen onafgebroken huilen en janken, ook snachts! helemaal wanneer ik haar voorzichtig optilde om te proberen te laten plassen, voor haar en mij 6 nachten geen slaap, heb ik haar laten hospitalizeren. ze is opgenomen in een dierenartsenpraktijk die niet van mijn eigen dierenarts is, gelet op de kerstvakantie en de daarbij behorende weekenddiensten...
ze heeft een catheter gekregen en een infuusje met vocht en houden haar plasjes in de gaten.
vrijdag gaan we naar de dierenkliniek in belgie voor een scan, ook de kliniek daar is in principe gesloten tot 3 januari en enkel een acuut spoedgeval zoals verlamming,wordt meteen geholpen.
ik weet dat ik het goed heb gedaan, maar ik mis haar zo!!!!!!
morgen is het ook nog eens oud en nieuw, ik zie haar voor me in een hokje, alleen, in de dierenartspraktijk en dan ook nog eens die knallen van het vuurwerk... mijn hart breekt steeds opnieuw als ik er aan denk.
ze zou misschien ook wel morgen avond naar huis mogen als het goed gaat, maar dan moet ze de volgende ochtend weer terug voor controle van haar blaas en dergelijke, dus weer optillen en vervoeren....
zo moeilijk...
wat denken jullie?
( per ongeluk toch een lang verhaal geworden )


Reageren


























