Het dagboek van Kyra

Ik ook!
Heb uitgelegd met welke tips ik aan het werken ben en hoe Kyra daarop reageert.
Verder heb ik gevraagd of er iemand mee kan komen wandelen om mij wat meer begeleiding en sturing te geven.

Goed van je Annika, zeker ook dat je gevraagd hebt of iemand mee wil lopen en kijken. Zo kan iemand je direct wijzen op dingen die gebeuren in de interactie en direct inspelen op de fijne kneepjes. Het is echt maatwerk

En neem Soraya's schrijven ook ter harte. Het is een stappenplan en geen homerun

Ik vind het raar dat je van nelis geen commando's meer mag geven. Je hebt die trucjes nodig om het leven leuk te houden.
Het is wel zoals esther zegt, de manier waarop je het doet. Ik zeg altijd, vraag alles aan je hond. Dan klink je al liever dan als je het commandeerd. Zoals, ga eens zitten, je hond weet echt wel wat je bedoelt.

Nou mocht het met nelis niet lukken mogen jullie mij ook nog vragen, woon al iets dichterbij dan de rest. Namelijk barendrecht, rotterdam.

het verbaast mij namelijk ook hoe NV dit allemaal doet. Zo zou ik het ook niet doen, en ik werk toch echt met kalmerende signalen..

Moest hier eigenlijk wel glimlachen toen ik het bericht van Gerdine las ivm hoe ze Kailey uit haar angst haalde.

Ook hier deed ik een soortgelijk iets. Als Lucky ergens een knal hoorde / had gehoord dan begon ie dus te hijgen, ogen werden helemaal zwart, trillen en graven of zichzelf in de hoek drukken. Contact kon je er niet meer mee krijgen. Af en toe naar de nooddienst van de DA om hem direkt een kalmeringsspuit te laten geven. Zijn hart raasde zo erg dat zelfs de DA’s bang waren dat ie daadwerkelijk zo dood om kon vallen.

Ook ik heb iets gedaan waarop iedereen mij vertelde dat ik het absoluut NIET moest doen. Ik haalde een bal tevoorschijn. Begon met de bal door de woonkamer te gooien/rollen. En….. ja hoor ik kreeg Lucky weer terug.

Ik kreeg veel commentaar dat ik mijn hond dus in zijn angst bevestigde.

Toch vreemd dat sinds ik het dus zo opgepakt heb, ik niet meer met Lucky in de auto moet springen en de DA hem een kalmeringsmiddel moet injecteren.

Binnen heb ik 9 van de 10 keer ook geen bal meer nodig

Buiten? Hoort ie een knal dan gaat eerst de rem er op en wil ie naar huis vluchten. Zelfs hier lukt het me bij 7 van de 10 keer dat we door kunnen lopen

Dus lieve mensen……. Volg je hart…… komt goed

@ Gerdine: bedankt voor je aanbod. Super fijn!!

@ Esther: ik weet ook niet meer wat Kyra leuk vind. Voetballen vind ze heel leuk.. dacht ik! Maar de snelheidsspelletjes moeten er helemaal uit bij Kyra. Terwijl ze totaal niet op honden reageert als ik met haar aan het voetballen ben.
Piepspeeltjes is ze helemaal wild op, maar ook deze schijnen veel stress te kunnen geven. Heb jij daar bij Lucky ooit iets van gemerkt?

Hoi Annika,

Ik ben dit topic ook aan het volgen want ik ben ook heel hard aan het werk met mijn "stresskipje".

Ik ben op het moment echt veel aan het oefenen met netjes naast lopen. Veel met koekjes want Koda is heeeeeelll voergevoelig en het hoeft echt maar een een kruimeltje van een koekje te krijgen en ik heb zijn aandacht weer. Ik loop met hem naar een plek waar hij veel kan snuffelen en daar neem ik dan ook de tijd voor als hij 5 minuten op dezelfde plek wil snuffelen "so be it". Ik doe het snuffelen eigenlijk alleen op die plek omdat ik wil dat hij de rest van de wandeling rustig naast me loopt. Ik heb nogal onstekingsgevoelige schouders en ellebogen en als meneer dan in de lijn gaat hangen is echt niet fijn.

Bij Koda merk ik dat hij de meeste rust vind bij snuffelen. Ik doe wel trukjes met hem in de tuin maar ik merk wel dat hij daar wat gemakkelijker van in de hyperstatus gaat. Ik gebruik nu wel "pootjes ergens op zetten" onder weg is ook een manier waarmee ik hem onderweg af kan leiden want "pootjes ergens op zetten" is KOEKIE. Vooral buiten werk ik nu veel met beloningen omdat ik dan echt goed zijn aandacht krijg.

En ik vind het ook moeilijk. Als hij is uitgevallen heb ik vaak toch een rot gevoel terwijl we ook honden gezien hebben waarbij het wel goed ging. Ik moet ook leren dat alles stapje voor stapje moet en dat je moet genieten van je succesen want dan wordt je zelf ook veel rustiger.

Veel succes met je lieve Kyra en ik hoop voor jou dat er iemand met je mee kan lopen zou ik voor mezelf ook het prettigst vinden. Dan kan de situatie nl op een goede manier beoordeeld worden.
Zodat je leert op welke signalen je moet letten.

Dus KEEP UP THE GOOD WORK.

@ Mirjam: bedankt voor je reactie! Fijn dat je meeleest en schrijft. Vind het superknap wat je met Koda doet.
En het feit dat het met Koda met een aantal honden goed gaat is toch heel prettig?!
Zo te lezen heeft Koda ook al meer aandacht voor jou dan Kyra voor mij.
Gelukkig is Kyra ook heel voergevoelig, dus wat dat betreft is het wel fijn. Het snuffelen laat ik in het park ook gewoon toe. Ze moet toch even haar krantje kunnen lezen.

We komen er wel met onze kanjers!!

Lucky kreeg en krijgt van mij geen piepspelletjes. Als hij iets heeft waar een pieper in zit bijt ie hier zo lang op totdat het kapot is. En dat duurt niet lang…..

Een bal is voor Lucky heel belangrijk. Hij doet alles voor een bal. Dit heeft natuurlijk ook wel met het jachtinstinkt of drijfinstinkt van een hond te maken. Gooi ik de bal, flitst Lucky achter de bal aan en brengt mij de bal direkt weer terug zodat ik weer kan gooien. Laat ik Lucky de bal houden, vindt ie er niet veel aan.

Als ik de bal heb, is geen andere hond interessant voor Lucky. Ik ben belangrijk. Velen denken dan natuurlijk van nee…. de bal is belangrijk. Tuurlijk is dat in zekere zin ook zo, maar IK heb de bal. En nu kunnen we lekker gaan trainen. Want Lucky is gefocussed…. de bal zou zo maar ineens kunnen vliegen, JOEHOE!!!!

Wat ik ook gemerkt heb dat als Lucky dus ook lichamelijk moe was dat ie vanzelf wat relaxter werd. Ik heb dus geprobeerd om een goede mix tussen lichamelijk moe en geestelijk moe te vinden.

Zodoende train ik niet echt met Lucky aan de fiets. Conditie heeft ie op zich genoeg en ik wil hem niet conditioneren. Ik wil, als dat nodig is, hem echt moe kunnen maken. Dus kan rustig zijn dat ik ineens spontaan de fiets pak en dan een rondje met hem ga fietsen (wel in een rustig tempo natuurlijk).

Commando’s? Ja hoor gebruik ik ook. Dit heeft Lucky door veel situaties heen geholpen.
Ik gebruik deze commando’s niet bars. Ik zeg vriendelijk Lucky “volg” en hij volgt vrolijk. Dit wissel ik af met stukjes rennen, langzaam lopen. Een twist, een turn. Ik was dus eigenlijk altijd met hem bezig als ik aan het wandelen was. Ondertussen natuurlijk je ogen overal hebben, maar dat wordt op een gegeven moment een 2e natuur

Snuffelen? Ja hoor snuffelen mocht ie ook – heel belangrijk. Maar niet zo idioot voor mij uit. Rustig aan de rand van een bospad. Nog even wat voertjes gooien zodat ie het ziet en dan zie je het koppie al weer glunderen. Ik maakte eigenlijk overal een spelletje van.

Riem? Ik gebruik zo’n standaard riem van circa 2 meter, zo’n ding wat je dus op meerdere plaatsen kunt inkorten zeg maar.

Wat ik wel merkte is dat als ik met Lucky verstop-spelletjes thuis deed dat ie dat super vond, alleen moest ik dit niet te lang doen en daarna weer even een soort van cooldown – anders bleef ie zoeken, haha Dus even een commando van zit, lig, rollover of wat dan ook.

Wat deed ik nog meer? Zelfbeheersing. Dit begon eigenlijk heel simpel met een voertje. Voertje in de hand, hand gesloten en laat de hond maar lekker ruiken. Hond probeert er aan te komen maar lukt niet. Op een gegeven moment gaat ie wel zitten of doet een stap terug. Hand open…. Wil ie het voertje pakken, hup hand weer dicht. Hond doet stap terug, hup hand weer open. Zodra je merkt dat de hond rustiger wordt kun je het ‘okay’ commando geven. Hond mag dus het voertje pakken. Dit ben ik uit gaan breiden naar de voerbak. Maar dit kun je ook goed uitbreiden naar een “focus’ wat voor veel honden weer fijn is als ze ondersteuning van je nodig hebben.

Naderhand ben ik deze beheersing uit gaan breiden met de bal. Hond naast mij, ik geef commando zit en gooi de bal. Hierbij had ik Lucky natuurlijk wel aan de halsband vast in het begin. Op het commando ‘okay’ mocht ie de bal halen.

Deze dingen doe ik nog steeds. Ook gooi ik de bal wel zo, zonder dat ie moet gaan zitten. Echter dan gebruik ik steeds het commando ‘okay’ op het moment dat ik de bal gooi.

Wel lette ik er in het begin heeeeeeel erg op dat als ik met Lucky met de bal ging spelen. Dat ik echt alleen was, dat niemand ons kon storen en dat ik mij niet druk hoefde te maken dat er een andere hond aan kwam. Zo konden ik en Lucky het spel beiden genieten!

Klinkt super Esther. Dat hoop ik ook nog eens te bereiken!!

Vanmorgen liep ik met Lucky trouwens op een smal fietspad en moest langs een vrouw met een hond. We kwamen elkaar tegen en hadden niet veel ruimte.

Wat doe ik dan?

Lucky had de hond ook gezien en doet een paar stappen opgewonden vooruit, ik (ja hoor ik klik ook met mijn tong ) klik dus en draai om. Lucky loopt direkt met mij mee. Met dat die dus weer met mij mee loopt geef ik het commando volg en ik heb een vrolijk volgende Lucky naast mij lopen. Ik draai mij weer om en die vrouw en ik lopen met onze honden gewoon langs elkaar heen.

Zoals je ziet moet ik ook nog steeds wel alert zijn en Lucky is blij dat ie weet wat ie moet doen........ gewoon volgen

Nou Annika, als ik lees hou jullie allemaal (jij, Bregje, Sandra, enz. enz.) bezig zijn weet ik gewoon zeker dat jullie dat gaat lukken.

Zoals gezegd, blijf positief. Geniet van de kleine dingen.

Het glas is niet halfleeg, het glas is halfvol!

Oke nu ben ik dus echt GIGATROTS op mijn krullenbol!!!!

Wij waren net aan het wandelen. Ergens was een hond aan het blaffen binnen of in een tuin ik weet het niet. Zal voor jullie wel herkenbaar zijn Koda was in opperste staat van paraatheid.

Waar is die hond, waar is die hond. Ik hem proberen te kalmeren met mijn Koda kijk eens en dan koekje er in trukje. Werkte enigzins maar hij bleef toch behoorlijk alert. Komt er een hond ons tegemoet.
Oke rustig blijven klein stukje lopen daar kan je rechts af en hopen dat de tegemoet komende hond rechtdoor loopt. Dus Koda beetje afleiden het punt waar ik rechtsaf kon was op ongeveer 7 meter van die hond. Dus Koda kom maar, hoek om en stevig doorstappen. En geen blaf hij liep mee bleef wel achterom kijken want de hond was nog wel in "zicht". Dus stukje verderop hem even laten zitten koekje er in even knuffelen en weer verder. Weer verderop hoekje om weer hondje. "Koda kom" overgestoken en daar stevig door gestapt en weer geen blaf.

100% score deze wandeling. Yeah.

Woehoe Mirjam! Helemaal super!

@ Wilma: thnx, dat is een fijne oppepper!!

Ik volg dit topic ook en leer er veel van.

Het attentie vragen en omdraaien is voor mij lastig want ik zit in een scootmobiel.
Natuurlijk vraag ik wel zijn aandacht, maar als hij aan de lijn is is hij veel meer hyper dan los.
Los gaat het al een stuk beter gelukkig.

Annika je komt er heus wel.
Vind het wel goed van je dat je Nelis een mail hebt gestuurd.

Hoi Annika, mag ik trouwens vragen wat voor taak Kyra heeft???? M.a.w. laat je haar ook werken? Ditzelfde vraag ik mij ook af bij Vito.

Ik lees dat jullie veel doen qua wandelen, snuffelen e.d. Maar ik mis hier eerlijk gezegd een beetje de taken in. Jullie hebben beide honden die er op gefokt zijn om te werken.

Ik heb bij mijn hond gemerkt, toen die een taak in huis kreeg, dat ie zich trotser ging voelen. Echt zo van.... dit is mijn werk, mijn taak.

Nee, Kyra heeft geen taak. Wat bedoel je daar precies mee en wat voor taak zou ik haar kunnen geven?

Ik vind het persoonlijk heel erg belangrijk dat een hond een taak uitvoert. Met name honden die gefokt zijn om te werken. Door samen met je hond te werken / of je hond voor jouw te laten werken krijg je een band.

Lucky heeft bijvoorbeeld als taak/taken:

1. Lege plasticflessen naar de schuur te brengen.
2. Sokken die ik opgerold/opgevouwen heb, doet hij in de wasmand.
3. Handdoeken vanuit de wasmand mij aangeven zodat ik ze op kan vouwen.
4. Poortje naar de trap openen.
5. Dingen/spullen aangeven.

Sterre van Ilja heeft gigantisch veel taken. Zo ruimt zij buiten op. Brengt Ilja alles, blikjes, zotzooi. Je kunt het zo gek niet opnoemen of Sterre ruimt het wel op. Is hier zelfs mee op TV geweest

Sterre maakt de deur voor Ilja open. Sterre haalt de was uit de wasmachine, enz. enz.

Je zou bijvoorbeeld met een hele kleine taak kunnen beginnen. Met Lucky ben ik met de sokken begonnen. In het begin was Lucky helemaal hoteldebotel – redelijk opgefokt hyper gedrag. Naarmate hij dit vaker mocht doen werd ie ook rustiger – het lukte hem gewoon steeds beter.
Dus…. begin klein en hou het kort. Sluit altijd positief af!!!! Gaat er iets fout en wil je ophouden of de hond wordt te druk….. laat haar zitten, goedzo!!!! en voertje erin – is goed afgesloten

Als ik nu de sokken van boven haal, ik gooi die dan (gewassen natuurlijk) op de tafel en zet de mand iets verder weg. Lucky zit al naast me van…… YEAH Sokken opgerold en dan geef ik ze aan Lucky en zeg ‘in het mandje’ . Is heel grappig, hij kijkt echt goed of de sokken ook echt in het mandje komen als hij ze erboven los laat

Het is maar een klein iets – maar ik denk dat het een hond ten goede komt als ze een ‘belangrijke’ taak hebben.

Gezien jouw vriend, net als mijn man destijds, ook een beetje negatief reageert waarschijnlijk omdat ie het ook misschien even niet meer ziet zitten. Zou ik zoiets lekker voor mijzelf en Kyra gaan oefenen. Gaat dit goed??? Dan kun je het je vriend laten zien

Super idee Esther. Kei leuk!!
Ga ik vanmiddag meteen mee beginnen. Op plastic flessen en sokken is ze TE wild, dus ik ga een andere leuke taak verzinnen!!

Veel plezier

Met touwtje eraan kan wel Bregje