wat valt je achteraf mee en tegen na het aanschaffen van jou hond (en)

Hoi allemaal,

Ik zat mij ineens te bedenken dat ik nu bijna 1 jaar een hond heb...de tijd vliegt
Van te voren heb ik héél erg lang nagedacht of ik deze verantwoordelijkheid wel aan durfde ( omdat ik in het verre verleden een hond met veel verdriet heb moeten herplaatsten )
Het was voor mij een moeilijk proces om na 12 jaar voor een hond te kiezen.... gelukkig heb ik mezelf dit toch gegund want ik ben nu echt een gelukkiger mens en het gaat allemaal erg goed

Dit terzijde....waar het om gaat is dat ik net als vele van ons een zeer bewuste keuze heb gemaakt voor de aanschaf van een hond.
Mijn vraag is dan ook wat valt nu in de praktijk achteraf mee en tegen bij het hebben van een hond?
Ik zal beginnen,

Wat mij mee valt is de tijd en energie die het mij kost; ik dacht van te voren dat ik mezelf mischien vaak zou moeten motiveren om voldoende tijd aan de honden te geven (vooral omdat het honden zijn uit de pure werklijnen) terwijl je moe bent, het slecht weer is of druk met je werk of ziek bent etc.
In de praktijk blijkt dat ik zelf juist héél veel energie krijg van de relatie met mijn honden
Ik hoef mezelf eigenlijk nooit te motiveren omdat ik het zo graag voor ze doe, het wandelen ( door weer en wind) , het trainen en de verzorging.
"Buck is nu gewoon mijn aller beste vriendje en Dolly mijn beste vriendinnetje....en daar heb ik dus zonder moeite alles voor over "
Ik voel mij rijker en gelukkiger dan ooit dat ik ineens twee dikke vrienden erbij heb in mijn leven!

Wat mij tegen valt;
Van ik van voren had ik juist zorvuldig bedacht dat in noodgevallen of als ik een weekendje weg wilt, waar het niet geschikt is voor honden, dat ik dan de honden kon overdragen aan mijn zoon van 16 of mijn ouders.
In de praktijk zijn mijn honden zó enorm baasgericht dat ze echt ongelukkig zijn als ze door een ander uit gelaten moeten worden ( laat staan 1 of 2 dagen)
In noodgevallen laat mijn dochter of zoon de honden wel eens uit, maar de honden willen dan niet ver van huis en vinden niet altijd de rust om te poepen.
Terwijl de honden naast mijn man en mij echt super gek zijn op onze kinderen!!!! dus daar ligt het niet aan.
Gelukkig hebben we een grote camper waardoor we de honden best makkelijk mee kunnen nemen, ze gaan nu ook gewoon mee als we een feestje hebben ofzo.
Maar ik maak me wel een beetje zorgen voor de toekomst.....met het werk van mijn man gaan we weleens een weekend weg met het vliegtuig naar een stad in Europa, gelukkig dit jaar niet, maar ik weet ook niet hoe ik dit dan moet oplossen?

Ik ben benieuwd naar jullie verhalen

gr mariaa

ja ik kan me voorstellen dat het moeilijk is als een hond baas gericht is, je zou een hele goeie oppas moeten hebben, geen familie, daar de hond een halve dag brengen, en dan een dag, en iedere maand een dag brengen, dat is best te doen, af en toe proberen een nachtje, kom je voor onverwachte zaken te staan, dan kan die naar de oppas, en is daar dan gewend. en zeker als tie wordt opgevangen in huiselijke kring.

en wat mijn voordelen zijn van een hond, de sociale contacten van anderen mensen, het hebben van Bamse voor mijzelf, is een verrijking, nooit is zij mij te veel, ik krijg zoveel van de terug.

de mindere kanten, ja als ik eens omhoog zit, dan moet ik haar onderbrengen bij de oppas, en dat stuit tegen mijn natuur in, maar omdat ze daar eens af en toe komt is het voor Bamse ook een uitje.

willemijn.

Ik heb een pup van 19 weken.
Wat me mee valt: het wandelen (vind ik zelf ook lekker en zag ik ook eigenlijk niet tegen op), de zindelijkheid (ging vrij snel), het aanleren van bepaalde dingen gaat sneller dan ik dacht.


Wat me tegen valt: de verantwoordelijkheid voor zo'n dier en de zorgen die ik ervan heb. Het is mijn eerste hond, dus ik ben erg onzeker met veel dingen en ik vind dingen snel zielig. Heel vermoeiend voor mezelf.

hoi willemijn:
bedankt voor de tip, mischien moet ik dat maar een keer gaan proberen. Tot nu toe vind ik het te moeilijk en ook "zielig" omdat onze honden herplaatsers zijn en ik ben dan bang dat ze ze zich in de steek gelaten voelen Maar voor noodgevallen zou het wel zéér prettig kunnen zijn.

hoi snoopy:
Het verantwoordelijkheid gevoel kan idd ook erg zwaar zijn. Doordat ik kinderen heb, heb ik leren omgaan met dat gevoel.....

Mijn meevaller?

Ik kan alleen maar zeggen dat onze honden een geschenk uit de hemel is.. Je komt de deur uit.. Je leert nieuwe mensen kennen. Je hebt ALTIJD een betrouwbaar maatje.. Je kan je conditie op peil houden.

Je hebt altijd iemand om mee te praten.. En zo kan ik nog wel even doorgaan!!

Een tegenvaller? Is dat het moeilijk is om ergens met je hond te komen. Zonder dat je de zekerheid heb of ze welkom zijn.. Wij gaan wel weg.. Alleen als de honden ook mee kunnen.. En in de meeste gevallen zijn kleine hondjes geen ramp. Maar als je dan zegt dat je een rottweiler heb.. Dan wordt het wel een stuk minder.. En dat vind ik een tegenvaller.. Maar omtrend een hond hebben. Vind ik geen een tegenvaller hoor

:Liefs,

Nynke

Je leert idd nieuwe mensen kennen. Wij woonden hier nog niet zo lang, maar sinds we de pup hebben kennen we zo'n beetje de halve buurt.

Het is idd moeilijk om ergens met je hond te komen. Dat valt mij ook tegen hoor.

Hi Mariaa,
Wat betreft de dingen die meevallen:
Esha is pas mijn eerste eigen hond. Ondanks dat ik altijd heel graag een hond wilde, heb ik gewacht totdat ik 34 was, omdat erg twijfelde aan mijn verantwoordelijkheidsgevoel. Ik ben erg op mijn vrijheid gesteld (reizen, gewoon ergens blijven hangen wanneer het mji uitkomt) en was bang dat ik dat zou missen. Het is precies andersom, als ik nu eens op een terrasje zit ofzo, wil alleen maar graag naar huis voor de hond.

Maar dit is ook precies wat me tegenvalt: ik kan haar echt zó missen, al is ze maar voor een dag bij vrienden ofzo. Toen ik begin dit jaar 6 weken in India zat, mistte ik haar eigenlijk nóg meer dan mijn vriend .
Daarnaast vind ik het ook erg moeilijk om me niet alles aan te trekken. Esha heeft best het een en ander aan probleemgedrag achter de rug en ik heb dit lange tijd enorm op mezelf betrokken.

Groetjes, Mischa

ik ben heel dankbaar voor mijn lieve schatten.
ik had nooit gedacht weer zo'n maatjes te hebben, nadat ik last kreeg van allergieen.
Maar ik heb er twee.
en het gaat hartstikke goed
ik doe alles met liefde voor ze, niks is me teveel.
ik krijg ook zoveel liefde van die twee ...
ik kan niet zeggen dat er iets is wat me tegenvalt.
en de tijd...pff...die gaat veelst te snel, lijkt wel gisteren dat ik ze als pup op mijn schoot had liggen.... nu zijn ze 3,5 en 3 jaar oud.

Op vakantie gaan, doen we alleen met hond.
ik zou er niet aan moeten denken om ze ook maar één dag te missen ..
Groetjes Debbie

Hallo Maria,

Willemijn haar idee is wel heel goed, volgens mij ook geen probleem om dit te doen. Je zegt dat je hondjes herplaatsers zijn en je schrik hebt dat ze zich in de steek gelaten zouden voelen. Mijn hond is ook een herplaatser en hij heeft ook zo iemand waar hij af en toe terechtkan in tijd van nood. Dat is geen enkel probleem hoor, gewoon een kwestie van een beetje opbouwen. Als ze daar goed zijn en ze worden in huiselijke kring opgevangen, lukt dat allemaal best en natuurlijk zijn ze enorm blij als je ze terug komt ophalen! Eerlijk gezegd denk ik dikwijls dat wij ons meer zorgen maken dan de honden

Wat betreft de dingen die mij meevallen : inderdaad opnieuw veel meer sociaal contact, heerlijk wandelen (weer of geen weer) en altijd een heel trouw/eerlijk maatje !

Dingen die tegenvallen : eigenlijk niets behalve dat ik me altijd grote zorgen maak als ik merk dat hij zich eens niet te best voelt...en als ik op mijn werk ben mis ik hem echt (zijn foto staat dan ook op mijn bureau )

Groetjes,
Marie-Rose

De voordelen zijn zo veel. De gezelligheid, er is altijd iemand blij als je thuis komt, de enorme liefde die je krijgt., de maffe streken van ze.
Ze zorgen ervoor dat je gewoon flexibel moet zijn, als ik alleen nu al rond om me heen kijk en de enorme zooi zie die Raya uit de tuin heeft gehaald en waar die nu met een tevreden grijns tussen ligt te slapen......
Of je hebt net schone kleren aan en dan komt daar een enthouisiaste begroeting met poten geven en neuzen tegen je aan, terwijl ze net een heerlijk modderbad hebben genomen hahaha


Ze zijn de grootste ontspanningsbron die ik me maar kan voorstellen. Hoe vaak ik wel niet moet lachen om ze of helemaal vertederd ben.

Kan zo nog wel even doorgaan hahaha

Nadelen heb ik niet. Alleen dat ze vaak veel te jong overlijden en dat je gewoon weet dat je dat gaat mee maken. Dat vind ik echt vreselijk.
Maar verder is niets me tegen gevallen.

Groetjes Marianne

Bo is ongelooflijk lief, nog steeds, ondanks de keren, dat hij aangevallen is. Hij wordt nog steeds aanhankelijker en kan heel erg goed alleen. Ik heb hem vanaf dat hij 5 mnd oud was.

Wat tegenvalt is, dat hij nog steeds blaft naar voorwerpen, zoals auto's, vuilniszakken, alles wat er niet staat en dan in eens wel, reageert hij op. Ook blaft hij als mensen in zijn ogen, rare dingen doen of vreemde voorwerpen dragen.
Hij blaft veel naar wat rondom het huis gebeurt. Soms denk ik het wordt minder en de volgende keer lijkt het weer erger.

Ik hou goede moed, dat het allemaal toch af zal zwakken. Het is verder een geweldige hond.

Groetjes,
Liesbeth

Ik kan niet anders zeggen dan dat ik iedere dag opnieuw weer enorm geniet van mijn hondenkindjes. Ondertussen heb ik er 4 en het loopt als een trein. Wat geven die schatten een boel!!!!! Het wandelen is na een dag hard werken heerlijk ontspannen en 's avonds heerlijk bij je liggen of zitten wat wil een mens nog meer? Heel soms in de winter als het vies en koud buiten is baal ik weleens een beetje maar ach das menselijk denk ik, verder kan ik er alleen maar genieten

wat leuk om al deze reacties te lezen

Ik herken jou verhaal ook wel Mischa, dat je hond al naar een paar uur gaat missen en Buck laat ook wel eens wat probleemgedrag zien, ik reken mij dit gelukkig niet zelf aan maar merk wel dat andere mensen mij hierop aankijken ( of ongevraagd commetaar geven )......terwijl ik juist zo mijn best doe om dit gedrag onder controle te krijgen, en gelukkig gaat het ook steeds beter met Buck en is hij veel meer ontspannen en heeft hij veel meer zelfvertrouwen dan toen we hem net in huis haalde

hoi marie-josé, mijn honden staan als screensaver op de computer, kan ik er lekker veel naar kijken

Hoi marianne, ik moet er ook niet aan denken dat ze eerder overlijden dan ik vooral omdat dolly al 7,5 jaar is......

gr mariaa

Hoi Liesbeth, ik kan mij voorstellen dat heel vervelend is dat Bo zoveel blaft.
Volgens mij staat er deze maand in hondenmanieren of mijn hond een artikel hoe je blaffen kan afleren....ik vond het wel een goed artikel.

gr mariaa

Ehhhhmmmmmm.... wat me tegen valt, is dat ik het jammer vind dat ik de eerste maanden niet met Noa heb kunnen wandelen.
Toen wij Noa een week hadden toen verbrijzelde ik m'n been.
Steeds waren er weer andere over de vloer om haar uit te laten.
Nu zal je afvragen "wat val je daar aan tegen"??
Ik heb nu veel meer moeite om haar aan andere over te laten (behalve m'n man en kids)
Iedereen bemoeide zich met haar opvoeding en nu gebeurt dat ook nog vaak.
Ik had toch een beetje een idee van hoe ik haar wilde opvoeden.
Het gaat nu gelukkig allemaal weer goed( met de opvoeding ook )

De dingen die meevallen,
Dat je zo veel liefde van een hond krijgt
Dat ze, ook al werd ze door verschillende mensen opgevoed, iedereen heel erg leuk vind.

Ja, we hebben met Noa er een 4e kindje bij gekregen.

Groetjes Sandra

hoi Sandra, ik kan mij dit goed voorstellen, je neemt toch een hond om hem zelf op te voeden gelukkig is het allemaal goed gekomen....
Mijn honden noem ik altijd "onze 2 nakomertjes"

gr mariaa

Ik heb Loekie nu een jaar en een maand en heb van te voren goed nagedacht of ik wel of geen hond zou nemen. Het heeft uiteindelijk ook nog 3 jaar geduurd voordat ik daadwerkelijk de knoop doorhakte. Van die beslissing heb ik nog geen halve seconde spijt (eerste spijt dat ik het toch niet eerder heb gedaan).

Van te voren had ik een heel ideaal plaatje in mijn hoofd van het hebben van een hond: lekker mee met de auto, mee naar visite, samen iets van behendigheid doen.
Toen ik haar zag was het liefde op het eerste gezicht maar na de eerste week was wel duidelijk dat dat ideale plaatje toch niet helemaal was uitgekomen. Ze heeft me toen toch redelijk wat grijze haren bezorgt maar gelijktijdig was dat wel wat ik juist zo super aan haar vond (denk dat ik het ideale plaatje gelijk toch minder uitdagend had gevonden).

Ondertussen zijn we dus een goed jaar verder en is ze helemaal verandert en kan ze lekker mee en zijn we ook aan behendigheid begonnen. Dus die "nadelen" die er waren waren juist voor mij een uitdaging en ondertussen weer voordelen geworden.

Daarnaast zou ik echt niet meer zonder hond kunnen. Eigenlijk alles wat ik doe stem ik op haar af. In het begin vond ik dat wel even lastig (ook weleens schuldgevoel als ik bv lekker aan het shoppen was en zij alleen thuis was maar ja meenemen was geen optie en zou ze ook echt niet leuk gevonden hebben) maar ondertussen zit dat er helemaal ingebakken en andere weten dat ook en houden daar ook rekening mee.


Groetjes Elvira en poot van Loekie

"De enige fout van een hond is dat hij geen honderd jaar kan worden"

Mijn Fien is mijn eerste hond, en eigenlijk valt het zeer goed mee!

heb er wel hopen werk mee gehad toen ze pas bij mij was ( ze komt uit het asiel)
Nu is ze echt een droomhond!

wat me wel wat gek maakt is dat Fien me overal achternahuppelt en dat ik niet zomaar weg kan.
Fien kan nu wel alleen blijven, maar als ik langer dan twee uren wegga, zoek ik toch een oppas. Gelukkig heb ik de beste buren vd wereld en kan ze daar altijd terecht.

Wat mij mee is gevallen is dat Bram nog nooit (laat ik het afkloppen!!) aan meubels heeft gekloven of dingen stuk heeft gemaakt. Daar werd ik erg voor gewaarschuwd. Ook is het zindelijk maken me erg meegevallen.

Ik vind het soms wel moeilijk om eerder naar huis te gaan omdat ik thuis een hondje op me heb zitten wachten. Dat vind ik wel jammer. Maar omdat iedereen dol is op Bram, mag hij vaak mee, dus dat scheelt!

Ik zou niet zonder me honden kunnen heb er ook nooit spijt van gehad dat ik ze genomen heb.

Ze zijn echt me allessies

Ze zijn er altijd voor je. heel erg trouw als ik alles op ga noemen ben ik nog wel even bezig.

Dus kortom ik ben ontzettend blij dat ik honden heb, en dat ik voor ze mag zorgen.

en dat heb ik ook met alle kanjers die ik gehad heb, Zou nooit zonder een trouwe viervoeter kunnen,

Liefs natascha

Heerlijk heel veel werk en ook wel veel twijfels mij eerste j.k ging na 5 dagen dood heb ik erg op me zelf getrokken en bij Cyra was ik voor alles overbezorgd ik was soms blij als ik op bed lag en Cyra heerlijk in bed,was erg bang om haar teverliezen en voor de rest zou haar Nooit moet wel ooit meer willen missen

Liefs Yvonne

wat leuk om te lezen dat het hebben van honden bij iedereen meer voordelen dan nadelen achteraf blijkt te hebben
Je kunt je van te voren nog zo goed voorbereiden, in de praktijk kunnen dingen toch anders uitpakken dan je bedacht had ( teminsten, dat is bij mij wel regelmatig ) Vandaar dat ik benieuwd was naar jullie ervaring.
Je weet ook niet goed van te voren welk karakter en gedrag jou hond zal hebben, dit is natuurlijk ook wel heel bepalend.
Bij mij is idd dat het hebben van deze honden zó veel meer opleverd dan ik van te voren dacht, dat ik de evt nadelen veel makkelijk accepteer.

gr mariaa

Sorrie, plaatse zojuist een leeg bericht..

Ik was een beetje aan het lezen op internet over de voors en tegens van het hebben van een hond.
Na lang nadenken zijn we sinds vrijdag de trotse eigenaren van Bootz, een boomer van 8,5 week.

Ik vind het wel pittig...mede omdat onze jongste dochter nu bijna een jaar is en kruipt...Nu Bootz er is kan ik haar niet meer lekker op de grond leggen omdat Bootz direct begint te happen/spelen..en zondag gromde hij tegen haar..Hoe pak ik dit nu aan?
Mijn dochter zit nu steeds maar in de kinderstoel of in de box, of ik moet steeds bij haar op de grond gaan zitten en dan moet ik Bootz continue corrigeren..
Ik kreeg van iemand de tip om hem dan even in de gang te zetten..maar gaat hij haar dan niet als een rivaal zien? Dit is dus een nadeel dat ik even niet had bedacht..

Omdat we nog niet buiten mogen wandelen moet hier dat voordeel nog komen maar als ik zie hoe blij hij is als we smorgens beneden komen...dat is hartverwarmend!

Groetjes Dannie

Ja,eigenlijk valt me niets echt tegen,nou de haren dan misschien,ja en wat weggaan betreft ik heb hele lieve ouders die die het schitterend vinden om op te passen,als we een nachtje of wat weggaan,en heb nog wat mensen die erg graag op Rex passen,ik kan hem ook vaak meenemen,dus eigenlijk valt dat niet echt tegen,ik heb bijna nooit hele dagen gewerkt,ja heel in het begin hadden we nog geen hond,nou ja later dan wel,maar hadden we nog een hondenren,(he bah zou ik nooit meer doen als ik daar nu aan terug denk),en we hebben ook nog een nichtje gehad die het heerlijk vond om toen in ons huis te wonen als we op vakantie waren,dus we zijn wel verwend geweest,ja als we volgend jaar een Saarloos hebben zal dat wel een beetje veranderen,maar ach dat hebben we er voor over,we hebben altijd een druk sociaal leven gehad en hebben het altijd goed kunnen combineren,en hebben het er graag voor over om dan maar wat rustiger te doen.
Dus dat zijn zeker geen nadelen,en ach ik vind het zo gezellig zo`n lieve kameraad altijd in de buurt,of ja je moet bedoelen dat je er wel eens over struikelt als je ineens je omdraai in de keuken,of altijd voor de deur liggen,maar ach dat zijn geen nadelen,nee als ik veel nadelen zou zien zou ik er nooit aan zijn begonnen denk ik,maar ja nou moet ik zeggen dat ik altijd alles toch wel van de zonnige kant zie

Mijn vorige hond was mijn eerste eigen hond, en heb er zoveel plezier aangehad, het leven was zoveel prettiger met een hond, al haar tijd heeft ze aan mij gegeven, al haar liefde en trouw. En ook al was ze vaak heel ondernemend, als nadeel heb ik dat niet gezien. Het enige nadeel is dat je soms zulke zorgen hebt om je hond en het ultieme nadeel is dat ze veel te vroeg van je weggaan en je daar dan zoveel verdriet van hebt.

Bij Lola loop ik natuurlijk ook tegen speciale dingen aan aangezien ze een "verleden" heeft, maar als nadeel zie ik dat niet, eerder als iets heel speciaals wat ik voor haar kan doen.
Het nadeel bij haar is dat sommige mensen bang voor haar zijn en dan soms zo degenererend over haar praten, maar dat is dus geen nadeel van haarzelf.
Ook een nadeel is dat ze echt niet in een bus of trein kan en wij geen auto hebben, dus ze kan eigenlijk nooit eens ergens anders wandelen dan hier in de buurt, gelukkig wonen we in een mooie omgeving waar genoeg te wandelen is met een hond.

Valt mee:
de opvoeding weer, na een border ben je erg verwend, maar Mexx was bv na ruim een week zindelijk (goof 2 dagen), kende snel alle commando's en slaagde altijd als beste van de groep.
Ook het onderhoud aan de vacht, Mexx heeft een enorm dikke langstock vacht, maar heeft nooit klitten, iets waar andere witjes eigenaren nog wel eens tegenaan lopen. Mexx heeft een makkelijke vacht en dat scheelt enorm.

Wat tegenvalt is de enorme zooi die je hebt met een hond.
Ik kan nooit zomaar iemand uitnodigen spontaan, omdat het hele huis elke dag weer onder de haren ligt, en het komt echt overal!! :-p

Noa is ook onze eerste hond,
en eigenlijk valt alles aan haar héél erg mee
We hebben echt veel geluk met zo'n hond als haar!

Eerst was ik wat bang dat we onze levensstijl helemaal zouden moeten omgooien voor een hond, en ja, 't is ook een heel nieuw leven dat z'n plaats in huis inneemt. Maar eigenlijk is dat allemaal heel vanzelf gegaan, onze levensstijl is wel wat anders nu, maar dat is allemaal heel natuurlijk verlopen.

Ook voor het opvoeden was ik eerst een beetje bang, of wij wel in staat zouden zijn om haar de juiste opvoeding te geven, aangezien wij redelijk nonchalant zijn (en dus met 5 consequent de regels toepassen valt nogal moeilijk)
Maar ook dat viel reuze mee, Noa is zo'n makkelijke hond, 't lijkt net of ze meer zichzelf opgevoed heeft

Wat tegenvalt? Het vele haar in huis is wel wat lastig, maar dat nemen we er graag bij
en natuurlijk het ergste is de wetenschap dat je ze ooit weer zult moeten afgeven , al is dat voor ons - hopelijk - nog niet voor direct.

Wat me mee valt aan Casper is dat ik eigenlijk mijn beste vriend gevonden heb. Hij is er altijd ik als ik hem nodig heb Zoals nu i smijn vriend een week op kamp met zijn scouting kids en ben ik dus alleen thuis. Ik ben zo blij dat ik casper heb dat hij al heel de week bij mij in bed slaapt.
Wat me ook mee valt zijn de kosten. Wij hadden van te voren ingecalculeerd wat het ongeveer zou kosten. Nu valt ons dat eigelijk mee.

Wat valt me tegen. Zoals al eerder verteld valt het me zwaar om Casper alleen te laten. Volgens mij heb ik hier meer last vna dan d ehond zelf maar toch. Ook maak ik me te snel zorgen om zijn gezondheid. al heeft hij maar een pukkelte piepje pijntje weet ik veel wat ben ik in staat om de da te bellen.

Maar over het algemeen super blij met de hond!!

Ik heb Joepie nu 10 weken, hij is nu 19 weken en eigenlijk zag ik best wel op tegen het hebben van een pup.
Ik had de bedoeling om een jong volwassen hond te nemen maar dat werd mij sterk afgeraden en dus heb ik, ondanks dat ik van mezelf weet dat ik niet echt een puppy mens ben, toch uiteindelijk voor een pup gekozen.

En het is mij tot nu toe heel erg meegevallen ik kan erg genieten van het opvoeden, maar dat komt denk ik ook omdat Joepie niet al te moeilijk is.

Ik vind het heerlijk om met hem te wandelen en geniet ervan dat hij steeds zelfstandiger de wereld verkent. Durfde hij eerst nog geen 2 meter bij mij vandaan te gaan, nu onderzoekt hij van alles en hoewel hij mij in de gaten houdt gaat hij echt zijn gangetje. Heerlijk om te zien en ook het spelen met andere honden, groot of klein het maakt hem niets meer uit

Dan dat gezellige getrippel achter je aan door het huis en vooral naar de keuken

Nadelen kan ik nu nog niet benoemen, maar ik zal van de winter waarschijnlijk weleens anders piepen, vooral dat laatste rondje als het binnen zo lekker warm is en je moet er toch doorheen bbbrrrr Maar dat zal denk ik ook het enige zijn, want voor de rest vind ik het alleen maar heel erg gezellig.

Hmm,

Ik vind de wandelingen wel mee vallen. Tegenwoordig lopen we wat langer met ze en het is heerlijk. Ik had niet verwacht dat de tijd zo snel omging en de honden vinden het ook leuk!

Wat ik tegen vind vallen;
Ik had gedacht dat ik de honden wat makkelijk kon aanleren. Zoals ik dan bij een ander ben en dan de hond "opvoed" dan krijg ik het meteen voor elkaar terwijl het bij mijn eigen niet lukt. Terwijl ik precies het zelfde doe.