
...omdat ik wel wat steun kan gebruiken...
Mijn allerliefste kameraadje is afgelopen zondag ingeslapen op 5.5 jarige leeftijd. Zooooo zooo jong.....
Dit jaar begonnen de epileptische aanvallen op 5 jarige leeftijd. Ik kreeg er medicijnen voor, phenoral, en zette hem op een lage dosering. Als de aanvallen maar uitbleven. Phenoral kan organen aantasten.
Ik ging op zoek naar de oorzaak van de aanvallen.
Ik ging naar de dierenarts in Apeldoorn voor een bloedonderzoek - dat was een kleine test daar kwam niets uit.
Ik ging naar een alternatieve dierengeneeskundige - zij vermoedde dat het stress was, omdat Jack en ik uit een scheiding met z'n 2-tjes overbleven.
Ik ging naar Utrecht - zij zeiden dat het geen zin had om een heel onderzoek te doen, want de kans dat daar iets uit kwam was heel klein.
Ik ging daarna veel naar de dierenarts, omdat Jack slechter werd in energie, in Den Haag en liet een hartecho maken. Jack had een klein lekje. Ook liet ik een algehele bloedtest doen.
Eindelijk hoorde ik vorige week ( na 4 maanden zorgenvoor en om een ziek hondje dat er waarschijlijk een oorzaak was, nl. in de lever. De galzuurwaarde was rond de 140 in plaats van rond de 20 of lager.
Ondertussen had Jack zo'n 8 aanvallen gehad in een half jaar en was hij 2 maanden aanvalvrij.
Echter ging het steeds fysiek slechter met hem. Hij ging van 3x 3 kwartier wandelen, fietsen en hardlopen, naar 5x 5 minuten wandelen per dag. Hij was heel moe en lag de hele dag te slapen.
Afgelopen vrijdag ging hij naar de dierenkliniek in Lienden. Hij kreeg een plaatselijke verdoving en een leverpunctie.
Vrijdagavond kwam hij vermoedelijk door de verdoving en een slecht werkende lever, die door het verdovingsgif zijn zenuwstelsel aantastte, in een cluster van aanvallen terecht. Dit duurde vanaf vrijdagavond tot zondagnacht en tussen de aanvallen zat 2 tot 6 uur. Ik probeerde met valium hem te kalmeren, maar niets hielp. Dit alles in overleg met de dierenarts. Ik verhoogde de phenoral, maar ook tevergeefs. Na zo'n 14 aanvallen, kwam hij er niet meer uit. Hij was totaal verzwakt en liet alles gaan, ook nu zijn ontslasting. Hij jankte van de angst. Het was hartverscheurend. Zondagnacht zijn we toen hij in de aanval bleef met spoed naar de dierenarts gereden en heeft de dierenarts hem een narcosemiddel gegeven, niets hielp meer. Hij piepte van angst en zag niets meer en hoorde niets meer. Het was verschrikkelijk. De dierenarts heeft hem met mijn goedkeuring uit zijn lijden verlost.
Ik heb zoveel verdiet en mis hem zo, maar hij is eindelijk zonder pijn en verdriet en angst. Zonder aanvallen was het lijden misschien nog veel langer en slopender geworden, dat zeg ik maar tegen mezelf om het verdriet te verminderen. Ik twijfel dan of ik de leverpunctie niet had moeten uit laten voeren. Het was mijn allerbeste kwameraadje, We waren 1. Ik zong altijd tegen hem: Jackie, jackie, Jackie is the best. Eerst komt Jackie en dan de rest.
Jack, liefste, je hebt me mijn 5,5 mooiste jaren bezorgd samen en ik hou van je. Je woont in de grootste kamer van mijn hart.
Liefs vrouwtje
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "Jack is maar 5,5 jaar geworden... Ik ben zo verdrietig" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken
1 doggies 
wat een hartverscheurend verhaal.....rust zacht lieve Jack
Marion ik wens je heel veel sterkte toe met het verlies van je maatje
1 doggies 
Heel veel sterkte gewenst ik weet wat het is epilepsie vreselijk
3 doggies 
Echt hartverscheurend.... Zit hier met tranen in mijn ogen te lezen..
Wat een verdriet en pijn voor je.
Heel erg veel sterkte met het verlies en gemis!
Jackie, speel maar lekker pijn- en zorgenvrij, daar bij de regenboog brug!
1 doggies 
vreselijk.ik zit hier met tranen in mijn ogen.ik wil je dan ook heel veel sterkte toewensen.
grt noor en een pootje van jazzy en poppy

wat erg voor jullie, vind dit zo triest, niets kunnen doen, en je beste vriendje moeten laten gaan.
je hebt voor een hele moeilijke keuze gestaan, maar het allerbest voor je vriendje gedaan, hem in laten slapen, hem uit zijn lijden verlost, je hebt alles gedaan wat er maar mogelijk was.
laat hem los, en geef een heel mooi plekje bij je, want heus hij zal je verdere leven .naast.je staan, voor nu, heel veel sterkte met je verlies.
willemijn.
de hond van voorbij
blijft in je leven
de hond van voorbij
altijd met je verweven.
3 doggies 
ik weet wat het is om een hond te verliezen,mijn hondje had ook epilepsie hij kreeg het toen hij 3.5 was opeens lag hij op de grond ik ben ook naar utrecht met hem geweest en heb een scan laten maken om te kijken of hij geen tumor had en mijn hondje slikte ook medicijnen 2 keer per dag ik heb vanalles gedaan en uiteindelijk is door de fout van de dierenarts mijn schatje overleden het is nu 2maanden geleden maar ik huil nog elke dag om mijn schatje ik heb hem naar eindhoven gebracht naar een preparateur en als het goed is dan krijg ik hem over 2 maanden terug ik wens jou veel sterkte
mijn hondje is 4jaar en 11maanden geworden
1 doggies 
Heel veel sterkte met het verlies van je lieve hondje. Verschrikkelijk om hem te moeten missen!
2 doggies 
Wat vreselijk om dit te lezen.En nog zo jong.Zit zelf met kippevel.
Onze hond gebruikt ook phenoral ze heeft een partiele epilepsie.
Heel veel sterkte met het verlies van je maatje.
1 doggies 
Heel veel sterkte met het verlies van je lieve Jack.
Wat een ontroerend verhaal,ik begrijp wat je doorgemaakt heb
Mijn ene hond krijg een enkele keer een aanvalletje, maar het blijft heel naar om te zien
1 doggies 
Ik wil je heel veel sterkte wensen. Het is eigenlijk veel te jong.
Maar Jackie heeft nu gene pijn meer en geen last van aanvallen en jij hebt alles gedaan wat je kon doen.
1 doggies 
Heel veel kracht en sterkte met het verlies van je lieve Jack
Wat erg zo jong nog ,rust zacht lieve Jack

2 doggies 
Marion wat een verdriet, je kleine vriend is er niet meer.
Zijn laatste dag is een verschrikkelijke geweest, die je heel verstandig en uit liefde hebt laten beëindigen.
Neemt niet weg dat je nu met een knoop in je maag en verdriet in je hart loopt.
Het verlies en verdriet zijn vreselijk en het duurt lang eer je het een plekje kan geven.
Maar je kleine jack is nu bij al onze hondjes achter de regenboogbrug waar hij weer heerlijk kan spelen zonder zich akelig en ziek te voelen.En jij ....jij draagt je kleine Jack voor altijd in je hart.
Rust zacht lieve Jack.
1 doggies 
Vreselijk, wat een verdriet en wat is dit oneerlijk.
Ik wens je heel veel sterkte toe met het verwerken van dit verdriet.
Hij is voor altijd in je hart.
1 doggies 
Heel veel sterkte met het verlies van Jackie.
Rust zacht lieve mooie Jackie.
1 doggies 
Wat erg dat jullie hebben meegemaakt,maar jullie hebben er alles
voor gedaan wat jullie maar konden.
Ik wens jullie heel veel sterkte
1 doggies 
Wat is dat verschrikkelijk eng geweest. Je wilt vanalles doen, maar je kan niet, niets helpt.
5.5 jaar is kort, maar intens geweest.
Hij blijft altijd bij jou,je vergeet hem nooit!
sterkte
2 doggies 
Heel veel sterkte Marion....
Je lieverdje laat een grote leegte achter..
Je bent stuk van verdriet...
Maar weet dat ware vriendschap niet door de dood kan worden verbroken..
Jack is nog steeds dichtbij jou..
En ooit staat hij op je te wachten daar boven..
20 jaar geleden ben ik ook zo een teefje verloren - van slechts 4 jaar - aan epilepsie..
En 5 jaar terug een reu van 6 jaar, op precies de zelfde manier een dag voor kerst..
Sterkte met het verwerken van je verdriet..
1 doggies 
Echt veel te jong......... wat een verdriet zul je hebben.
Veel sterkte wens ik je toe!
3 doggies 
Vreselijk!
Waarom zo jong
Ik heb mijn Ziva (Dobermann) op een leeftijd van 5 jaar ook in moeten laten slapen...
Ook veels te jong.. Precies een jaar eerder mijn Dico in moeten laten slapen op 8 jarige leeftijd... Twee honden in 1 jaar tijd...
Ik kan zeggen, het verdriet dat blijft, ik denk nog elke dag aan ze, brand ook elke avond een kaarsje bij hun plekje hier in huis (zie foto in mijn fotoalbum).. Vergeten doe je het nooit, je kan het op den duur een plekje geven, maar het verdriet draag ik nog altijd met me mee...
Heel veel sterkte voor de komende periode en schrijf van je af, hier zijn mensen die je begrijpen en het gevoel kennen!
1 doggies 
Wat erg om dit mee te maken, van alles willen doen maar niks meer kunnen doen. Wat een verdriet zul je hebben, ik wil je heel veel sterkte toewensen met het verwerken van dit verdriet.
Rust zacht lieve Jack
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "Jack is maar 5,5 jaar geworden... Ik ben zo verdrietig" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken
Zoek je iets op de HondenPage ? Vul dan hier jouw zoekwoorden in ?