Straffen/corrigeren

Hoi Mia
Wat Jada hier boven zegt met dat koekje is volgens mij al een goed begin.Gr Piet

wij hebben hem woordjes aangeleerd, zoals bv nee en uhuh. zodra we in de gaten kregen, dat hij iets ging doen wat niet mocht, klapte ik in mn handen, zodat ik zijn aandacht had en zei ik heel streng nee. vervolgens leidde ik hem af met bv een balletje of ik gaf hem iets te doen met een kong of een kartonnen doos.
of ik liet met bv met kinderen, zien dat hij dat hij rustig moest doen door hem te kalmeren en het kind hem te laten aaien. zodra hij dan druk ging doen, weer kalmeren en belonen als hij rustig werd.

diesel is heel gevoelig voor de intonatie van je stem, daar maken we veel gebruik van.
door hem verschillende woordjes te leren en hem fysiek te laten zien wat we daarmee bedoelde, bv door hem bv zachtjes bij de schouders te pakken en het woordje rustig te zeggen, aan de riem mee te nemen naar bv zijn mand en het woordje mand te zeggen en de toon van je stem. diesel pakte dat heel goed op.

je lichaamstaal is ook heel belangrijk.
als je wilt dat je hond rustig wordt, moet je zelf ook heel rustig zijn om hem te kunnen kalmeren.
je hond voelt feiloos aan hoe jij je voelt. als bv wilt dat hij rustig wordt en je bent geirriteerd omdat hij voortdurend de visite lastig valt, dan zal het commando rustig weinig effect hebben.

je pup is nu 6 maanden en zal dingetjes uit gaan proberen, maar met veel geduld en rustig blijven, veel herhaling en blijf vooral consequent en stel grenzen, dan komt het helemaal goed

@ piet,

maak gebruik van de dingen waar hij al goed naar luistert en beloon dat uitbundig.

@ mia,

een vriend van mij heeft hetzelfde met een bouvier pup. bij hem werkt negeren ook niet.
hij pakt hem van vast ,als een soort omhelzing en houd hem net zo lang vast tot hij rustig wordt.
hij zegt dan tegelijkertijd het woordje rustig, zodra de pup zich eraan overgeeft, beloont hij hem.
en vooral blijven herhalen

DAt is misschien ook een idee ja, dat van die omhelsing. Al hoop ik dan niet dat ze per ongeluk mijn neus te pakken krijgt dan hahaha

zijn pup doet excat hetzelfde als de jouwe.
weglopen werkt ook niet, want dan hangt hij ook in zijn benen.

je moet idd wel opletten, dat ze met haar bekkie je niet kan bijten, door haar met je andere hand van onder af bij haar kin vast te houden.
en blijf vooral zelf rustig, zodat je dat ook uitstraalt

Ik vind dat er op zich niets mis mee als je JA en NEE aanleert in communicatie met de hond. Er zitten voor mij wel twee 'maren' aan. De ene is dat je het risico loopt om te pas en te onpas te nee'en als correctie waardoor het al snel negatief wordt en aan waarde verliest. De twee maar is dat het dan wel heel uitlokkend is om te nee'en in frustratie.

Ik gebruik zelf NEE niet in de opvoeding om aan te geven wat ongewenst gedrag is. Ik gebruik het in de communicatie met Lily, dat is zo gegroeid tussen ons.
Als zij bv een weggegooid drinkflesje ziet liggen wat ik niet gezien heb dan staat ze met haar blik van mij naar het flesje te kijken. In zo'n geval kijk ik of het veilig is en zoja krijgt ze een ja en zo nee een nee.

Ja en Nee moet wel correct aangeleerd worden. Leg een lekkertje op je geopende vlakke hand, breng je hand voor de hond en nodig je hond uit het te pakken. Iedere keer als de hond het van je hand pakt zeg je JA. Doe dit een aantal keer en de volgende keer leg je kalm je andere hand over het koekje en zegt NEE. Maak series van JA/NEE , maar bouw er geen timer in dat je hond precies weet wanneer wel/niet. Verzeker je ervan dat je dit net zolang herhaalt totdat de hond echt de betekenis van JA/NEE doorheeft. Om te checken leg je ook eens een koekje 50cm voor de hond of naast de hond met een NEE, eventueel nog even je hand erover ter ondersteuning als de hond het wil gaan pakken. Maak de oefening af met een JA.

Zo herkenbaar!

Inderdaad zelf rustig blijven ja. Dat is natuurlijk ook de truc. Je begrijpt dat inwendig de irritantie nogal oploopt soms.

tuurlijk is het logisch dat je er geirriteerd van wordt, zeker als het tot een bloeduitstorting in je knieholte leidt.
maar een dier voelt dat feiloos aan en als je hem dan rustig probeert te krijgen, dan strookt je lichaamstaal niet met hetgeen wat je van hem wilt.

Hoe moeilijk het soms ook is, even tot 10 tellen en diep zuchten en weer opnieuw proberen

Ik heb nooit mijn honden in een bench gedaan. Alleen mijn laatste. Dat was een herplaatser waarvan ik niet wist hoe die zich los in huis zou gedragen. Na +/- anderhalve maand heb ik het deurtje verder open laten staan en ze heeft niet meer gesloopt. Honden ( en zeker Border) vervelen zich te pletter in zo'n kleine omgeving en gaan dan juist slopen. Doe de bench deur open en zet de bench in de keuken, bijkeuken of gang. Daar valt niet zoveel te vernielen en geef hem een lekker bot. Niet elke dag hetzelfde speelgoed, want dat verveelt heel gauw en dan zoeken ze iets anders om zichmee te vermaken. Je kan corrigeren (straffen) tot je een ons weegt, maar dat helpt niets. Krijg je alleen maar een nerveuse hond van die er niets meer van begrijpt.

over dat bot afpakken enzo moet ik toch wat kwijt, ik was hier op HP bijna gaan geloven dat een hond dat niet goed hoeft te vinden, ondanks dat ik nog nooit een hond had gehad, die dat niet goed vond, tot Gorby.....

nu is Gorby bij ons gekomen als een kapot getrainde hard behandelde armzalige hond, en dus was van onze kant inzicht en studie vereist.

we waren heel positief bezig, maar waren zeker neit blij met wat we zagen:
op een bepaald moment ging hij steeds meer ruimte op eisen en maakte dat zeer agressief duidelijk, via via kwamen we zo'n beetje op de lijn van JT & HD, in ons geval met de roedelmethode en de mensen die erbij horen, en er ging (na 20jr honden hebben en veel trainen) alsnog een wereld voor ons open en wat viel er veel op zijn plaats.

wij zijn Gorby strikt volgens de methode gaan behandelen, Gorby luisterde trouwens perfect dat zat er nl in geramd, maar uit conditionering luisteren is nog geen repect en vertrouwen. (luisteren voor stukkie kaas al helemaal niet trouwens)

binnen een week was veel zeer ongewenst claim gedrag van ruimte al weg, Gorby bloeide gewoon op en je zag hem ook ontspannen, en wat nu zo grappig is, ik kan gewoon zijn bot pakken, is totaal geen probleem meer.
Hij is gaan spelen met ons, geeft dus nu ook zonder problemen takken of het apporteerblok af, lost zonder enig probleem (eerder viel hij je bijna aan op het woordje "los") etc.

in deze methode worden vooral leefregels opgelegd, we hebben veel dominerende oefeningen met hem gedaan en dat zeer langzaam op gevoerd, Gorby vond het moeilijk, is volgens de trainers in aanleg geneigd tot grote dominantie, is een keer fors terug gevallen in gedrag (wat heel normaal is volgens de mehtode) weer opgepakt en verder gegaan. Elke keer weer overleggen, testjes met de hond, en je zag de verandering van een argwanende hond die met alles bij ons probeerde hoe serieus we wel niet waren, naar een hond die "volgt' en vertouwd.


heel af en toe een korte correctie hoort erg gewoon bij, hij gaat dan over grenzen die absoluut "staan", dat was bv als hij toch een ruimte wilde claimen (de lift in het flat bij mijn ouders) en dan liep hij tegen de beperking van de genle leader aan, hij actief, ik passief, maar wel met een ferme nee (aangeleerd zoals als Jada omschrijft).
met boosheid heb ik hem terug gestuurd als hij on uitgenodigd over letterlijke grenzen ging, nu is een kort handgebaar voldoende. dan blijft hij achter me, en dat is ook de plaats waar ik deze grote dominant aangelegde hond hebben wil.

de koekjes en de snoepjes zijn uitgebannen als beloning, Gorby focusde dan niet op ons, maar op onze jaszak, het heeft dan niets met respect te maken, maar meer andersoms: ik doe ff wat jij zegt, dus kom op met die beloning !!!

ik vind het positieve op zichzelf natuurlijk een hele verbetering, maar....... als een hond niet leert waar zijn plaats is, wat de grenzen zijn, krijg je een onbeheerste hond, en eerlijk gezegd: daar zie ik er tegenwoordig wel erg veel van.

"ik vind het positieve op zichzelf natuurlijk een hele verbetering, maar....... als een hond niet leert waar zijn plaats is, wat de grenzen zijn, krijg je een onbeheerste hond, en eerlijk gezegd: daar zie ik er tegenwoordig wel erg veel van."
En dat is dus niet "het positieve"! Ook het aanleren van grenzen is onderdeel van de positieve methode. Het verschil zit hem in de aanpak als je hond over grenzen heen gaat. Dat vraagt creativiteit om dat op een positieve manier op te lossen.

he bassie, heb je je inlog weer gevonden.

weet je van als dat "gedoe" over positief krijg ik net als Jada de kriebels, het leven is niet alleen positief, als ik honden onderling zie, staan ze elkaar ook niet te belonen voor braaf gedrag, maar zie ik dat honden elkaar soms letterlijk de pas afsnijden of een korte correctie geven, geen hond die daar van onder de indruk is, ze begrijpen elkaar prima. Goed gedrag wordt niets mee gedaan maar als normaal gezien.

nu zijn wij geen hond, maar wat wij zien is dat Gorby duidelijk begrijpt aangesproken te worden in de taal die wij zo goed mogelijk proberen te spreken nl. honds.

maar velen hier zitten zo op hun stokpaardje met belonen een kaasjes, en worstjes dat er soms gewoon gevraagd wordt wel snopeje nog "motiverend" werkt als beloning, maar volgens mij zit je dan dus echt op de foute weg.


dan maar niet creatief, bassie het wel beter weten (zoals altijd hier) maar ik denk dat veel afhangt van welke hond je tegenover je hebt, en dat kan je alleen weten als je die hebt gezien en bestudeed in verschillende situatie's.

weet je wat grappig is: als ik tegen Gorby zeg "volg" dan volgt hij, opgewonden, strak aan de voet, super alert, en ontzettend scherp. mensen vinden het prachtig om te zien "een echte -werk-hond", maar wij vonden het helemaal niet prachtig, want de spnanning is groot, nu zeggen we "let op" 1x maar, volgens de roedelmethode laat ik de riem slap hangen, soms mijn handen op mijn rug, soms de riem om mijn middel, en Gorby volgt een halve pas links achter me, als ik stop, stopt hij ook, gaat iets achter me zitten, hij volgt met een rustige staart en een ontspannen rug, raakt me niet aa, welke bocht ik ook maak of wat ik ook tegen kom, hij volgt......
krijg ik nog kritiek ook van zg. opvoeders die het 1e veel beter vinden, sorry, ik niet dus, deze grote opgefokte doorgetrainde hond heeft geleerd mij te vertrouwens, als het nodig is, zal hij er zijn.

is dit vanzlef gegaan, nee, in het begin sprong hij voor me, tegen me aan, ging liggen, liep hard de andere kant op, maar dag na dag dmv de regels en de oefeningen kwam de hond tot rust (en valt hij geen mensen meer aan, endas best prettig) en ja zeker, de grenzen die absoluut zijn, daar is weleens een boos woord gevallen, een boos handgebaar, of zelfs letterlijk even op de plaats terug zetten.

maar dat gedoe met maar belonen als de hond gedrag toont wat jij wilt...... werkte totaal niet, hij sloeg er van door en lachte ons in feite gewoon uit.

maar velen hier zitten zo op hun stokpaardje met belonen een kaasjes, en worstjes

Hiermee doe je de positieve opvoeding zwaar tekort Gorby.

Belonen is of kan een onderdeel zijn van positieve opvoeding. Ik denk dat het goed is om vooral die gedachte te ontkrachten. Positief opvoeden is opvoeden zonder correctie en dwang. Daarbij kun je van verschillende dingen gebruik maken om de hond toch in de richting te sturen die jij graag wilt. Dat is vaak een combinatie van lichaamstaal, manipuleren en bekrachtigen van gewenst gedrag, voorkomen van ongewenst gedrag, consequent zijn in regels en het bieden van stabiele en duidelijke begeleiding. Onderdeel is ook dat je je steeds bewust bent van het belang dat de dieren afhankelijk zijn van jou en dat je deze afhankelijkheid op positieve wijze kunt gebruiken in je opvoeding.

nu zeggen we "let op" 1x maar, volgens de roedelmethode laat ik de riem slap hangen, soms mijn handen op mijn rug, soms de riem om mijn middel, en Gorby volgt een halve pas links achter me, als ik stop, stopt hij ook, gaat iets achter me zitten, hij volgt met een rustige staart en een ontspannen rug, raakt me niet aa, welke bocht ik ook maak of wat ik ook tegen kom, hij volgt......
krijg ik nog kritiek ook van zg. opvoeders die het 1e veel beter vinden, sorry, ik niet dus, deze grote opgefokte doorgetrainde hond heeft geleerd mij te vertrouwens, als het nodig is, zal hij er zijn.

Zo loop ik ook met Jip Lekker ontspannen he!

Nou Gorby, hoe meer je verteld, hoe meer je laat zien dat je er eigenlijk helemaal niets van begrijpt. Geeft niet hoor, maar dan moet je niet zo hard verkondigen dat het voor jou hond niet werkt. Nogmaals, ook bij positieve opvoeding is het heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel belangrijk om je grenzen aan te geven. Het gaat er alleen om hoe je er mee om gaat als je hond een grens overschrijdt. Dat vraagt om creativiteit en nadenken. In een tijd waarin iedereen haast heeft of denkt dat 'ie haast heeft is dat een groot probleem. Het moet allemaal heel snel opgelost worden. Kijk maar op tv. Er loopt zelfs een tellertje mee hoe snel het wel niet opgelost is. Helaas lijkt het alleen maar zo, want aan het einde wordt nog even snel verteld dat de eigenaren na een aantal maanden nog steeds bezig zijn. Er zijn geen snelle oplossingen. Er zijn wel vriendelijke oplossingen.

@ Gorby en bassie,

ik ben het eens met jullie. Je kan een heel ein komen met positieve opvoeding, maar het werkt helaas niet voor iedere hond.
bij diesel heeft het toevallig goed gewerkt, maar mn moeder heeft een boerenfox maja en je merkt heel goed het verschil tussen die 2. Maja heeft bv veel meer temperament.
voorbeeld: diesel geeft alles aan me af, geen probleem. hij pikt ook nooit iets.
ik zat een keer alleen met maja in de auto. ik voorin,zij achterin. ik had net een zakdoek volgesnoten en even op de vloer gelegd, op zoek naar een zakje om het in te doen.
maja vliegt tussen de stoelen door en snaait die smerige zakdoek onder mn neus weg. ik grijp naar achter om die zakdoek terug te pakken en ze gromt en bijt in mn neus.
slaan doe ik nooit, maar ik trok mn scheur open en de gvd's vlogen om haar oren. mooi dat ze me toch die zakdoek terug liet pakken en heel timide op haar plekje ging liggen.
Niet de juiste manier, maar op dat moment werkt positiviteit niet en ik moest snel reageren. ze heeft op dat moment dat maar gewoon af te geven. ze had ook wat giftigs kunnen pakken en moet ze het ook af kunnen geven.
verder kunnen we het prima vinden samen hoor, maar op dat gebied kan het soms echt een krengetje zijn.

Petra en Bassie, ga bijna denken dat jullie patent hebben op de positieve opvoedmethode. Kan anders echt niet verklaren waarom jullie het nodig vinden anderen zoals Gorby en ondergetekende, tot vervelens toe op jullie gelijk moeten wijzen. Dit terwijl wij wel ruimte voor jullie methode laten door aan te geven dat het belangrijkste is dat een hond uiteindelijk goed wordt opgevoed.

ben blij Bassie dat jij het zo goed begrijpt en ik van niks weet...... toch nog wat geleerd vandaag.

ik zou het beledigend kunnen opvatten maar ik ga er maar vanuit dat je het zeeeeeer algemeen bedoeld, en niet tegen mij
jij zegt het maar hoor.
je bijdrage is echt heel opbouwend

een tip: kijk eens wat verder dan je eigen "alwetendheid" en kijk ook wat er gebeurd als mensen effe naast jouw "spoor" lopen, en dan kijken he, observeren, uitproberen, misschien kan je dan wat meer begrip op brengen dat de ene hond de ander niet is, en de ene mens de ander niet is. niets is zaligmakend en er zijn meer wegen die naar Rome leiden.


@Petra
ja, meer ontspannen kan je niet hebben, maar ik heb hem er nooit voor beloont, hij verwacht dat volgens mij ook niet, hij voelt zich prima op die plek, en dat gaat niet van de 1 op de andere dag, het vergt inzicht, geduld, doorzettingsvermogen, geloof in jezelf maar vooral ook in de hond. maar zeker in het begin heb ik de hond een paar maal vrijwel omver gelopen, niet wild en boos, maar rustig en doelbewust mijn gekozen richting genomen, net als hij weleens een tik op de halsband heeft gekregen (ja ja gewoon een brede leren halsband) als hij de andere kant opging, door het niet inwerken van je handen is het dus ook niet boos bedoeld, maar wel als (korte) correctie "he joh, ik ga de andere kant op, en jij volgt mij"


laat ik trouwens even duidelijk zjin, nu er weer gerefereerd wordt naar "die trainer op NG", daar heb ik dus niet zoveel mee, ik prik niet in mn hond en ik leg hem niet met dwang op zn rug. Als die connectie wordt gelegd is mijn verhaal verkeerd begrepen ofwel: ik kan het niethelemaal goed uitduiden.

wij genieten van onze grote snorreman, en hij geniet overduidelijk van zijn leven, kan zelfs af en toe loslopen nu (en aangezien hij 1 zijdig stokdoof is en de andere kant ook niet overhoudt....) hadden we dat nooit gedacht, maar omdat hij nu veel meer volgt ......

@jada
Ik wil geen gelijk hebben, maar ik wil ook niet dat je dingen vertelt die niet waar zijn. Daarmee zou je andere mensen op verkeerde gedachten kunnen brengen en dat zou jammer zijn.

En ik heb zeker geen patent op de positieve opvoedmethode. Gelukkig niet, want ik zou juist willen dat er veel meer mensen gebruik van zouden gaan maken.

"Dit terwijl wij wel ruimte voor jullie methode laten door aan te geven dat het belangrijkste is dat een hond uiteindelijk goed wordt opgevoed." Ik weet het niet, maar volgens mij heeft dit niets met een methode te maken.

even een quote van mezelf

Belonen is of kan een onderdeel zijn van positieve opvoeding

moet zijn >>> Belonen met kaasjes en worstjes is of kan een onderdeel zijn van positieve opvoeding.

Het gaat er om dat je positief (gewenst) gedrag bekrachtigd. Belonen is hier een uitstekend middel voor, maar dan wel met iets wat een hond ook daadwerkelijk als beloning ervaart waardoor het een sterkere aantrekkingskracht heeft dan een verleiding van in onze ogen ongewenst gedrag.

@Gorby, kan met en zonder belonen denk ik. Hangt helemaal van de hond en situatie af. Ik beloon Jip wel voor het ontspannen lopen door zijn oogcontact even kort te beantwoorden wat hij maakt als ik draai en hij volgt.

Belonen is een heel mooi middel, maar kan ook tegen je gebruikt worden. Ook is het belangrijk dat je de hond, jezelf en situatie goed in de peiling houdt, timing is belangrijk.

Een voorbeeld >>> Ik heb Jip zijn uitvallen aan de lijn in het begin getraint met onder anderen 'beloning' in de vorm van lekkers. Gebruik makend van de krachtige 'trek'. Vervolgens kwam ik op een punt dat Jip een andere hond zag >>> ging blaffen >>> stopte met blaffen en naar mij keek met een blik van kom maar op met die beloning. Haha, ik had 'm waar ik hem hebben wilde, maar realiseerde me ook dat nu de spelregels zouden moeten veranderen. Dan heb ik ook gedaan en in bepaalde situatie gebruik ik lekkers nog omdat ik inschat dat het op dat moment beter is, maar in de normale wandeling pas ik nu een andere tactiek toe. Aangepast aan zijn progressie. Maar zonder de beloning bij het trainen op afstand had ik hem nooit zo ver gekregen als hij nu al is. En zo blijven ze ons uitdagen.

@Jada, Kan anders echt niet verklaren waarom jullie het nodig vinden anderen zoals Gorby en ondergetekende, tot vervelens toe op jullie gelijk moeten wijzen.

Misschien omdat jij er zo tot vervelens toe tegenin blijft gaan met opmerking die niet gestoeld zijn op de inhoud van positieve opvoeding?

Zou je liever hebben dat ik mijn tijd besteed aan het bestrijden van jouw manier van opvoeden? Commentaar op je wijze van corrigeren etc. Ik steek mijn energie liever in datgene waar ik in geloof dan in het bestrijden en ontkrachten van de opvoeding van een ander. Het enige wat ik ontkracht is als je dingen schrijft over positieve opvoeding die niet kloppen en getuigen van een gebrekkig inzicht over deze wijze van opvoeden. En dat laatste is waarmee je dus tevens jezelf ontkracht.

Hee, je hoeft er niets mee, dus je kunt het ook gewoon langs laten glijden toch?

Soms is een fysieke correctie gewoon nodig, alleen het risico is heel groot, dat het verkeerd gedaan wordt, met alle (negatieve) gevolgen van dien.
die gt op ng heeft veel goede dingen vind ik, maar ben het ook niet met alles eens.
er wordt ook heel terecht gewaarschuwd dat je die technieken niet zonder een professioneel iemand moet doen.
Maar mensen zijn eigenwijs en gaan op eigen houtje dat allemaal na doen.
ik ben in principe ook niet tgen hulpmiddelen, maar wel tegen het verkeerd gebruiken daarvan, omdat je dan meer kwaad dan goed doet.
ik gebruik ze zelf ook niet, omdat ik zelf ook niet weet hoe ik ze moet gebruiken (en ook heb ik geen zin, om dat te leren )
dus ik probeer andere manieren uit en ik probeer dat altijd zo postitief mogelijk, maar in het geval van maja, kan dat niet altijd. je moet soms zo snel reageren bij haar, dat je geen tijd hebt om wat lekkers of een speeltje te zoeken om te ruilen.

en eigelijk, zoals in het voorbeeld van die zakdoek, is het mn eigen schuld. ik had het voor kunnen zijn, door die zakdoek niet zo op de grond te leggen, maar ik dacht er even niet bij na.

petra zegt het heel goed. timing is heel belangrijk. veel situaties kan je voorkomen en er een positieve draai aan geven

@ Petra,

Nu we toch zo leuk met elkaar aan het discussiëren zijn zit ik met een brandende vraag Petra....Ik snap één ding niet, Jij verteld en wijst anderen er op hoe de positieve opvoedmethode in z'n werk gaat, maar laten we nu even naar de praktijk kijken dan....Jou Jip heeft al vele jaren, zolang hij bij jou is, gigantisch last van stress en angsten, hoe is het mogelijk dat door de positieve methode deze hond nog steeds niet normaal kan functioneren? Ik bedoel als het allemaal zo positief zou zijn waarom dan nog zoveel angst en stress?

Soms is een fysieke correctie gewoon nodig

Absoluut mee oneens, maar dat is geen geheim. Wil je er wel op wijzen dat het propageren van fysieke correcties gevaarlijk kan zijn (om redenen die je zel al aanvoert) en ook niet toegestaan op het forum.

Kun je vertellen wanneer en waarom het volgens jou noodzakelijk is (zonder in detail te treden over de concrete uitvoering van de correctie). Dit omdat je het zo stellig beweert.

Petra,

Er zijn velen manieren en ik ben tegen hardhandigheid, omdat ik het niet nodig vind.
De meeste manieren zijn fout, omdat ze ook niet door de hond begrepen worden of fout gedaan worden door de mens.
sorry, dat ik dat een beetje kort door de bocht formuleerde in mn vorige berichtje.ik gaf er ook geen duidelijke uitleg bij.

de enige fysieke correctie, die ik bij mn eigen hond gedaan heb, is hem bij de schouders pakken en hem op 4 poten gezet en hem vervolgens gekalmeerd.
want hij liep voortdurend tegen kinderen op te springen en probeerde er tegenaan te rijden.
woorden, lekkers of een speeltje, klappen in mn handen om zijn aandacht te krijgen hadden totaal geen effect op hem.

Die vraag mag je gerust stellen J@T, het verbaasd me dat deze vraag niet eerder gekomen is

Jip is een geval apart omdat bij hem meerdere samnekomende factoren oorzaak zijn voor zijn problemen. Zoals het nu lijkt zijn de oorzaken fysiologisch, geen socialisering (al vanuit het nest), trauma's (vermoedelijk al vanuit het nest en daarna). Fysieke trauma's. Jip is een heel ingewikkeld puzzeltje en het heeft inderdaad heel wat tijd gekost om deze puzzel stukje bij beetje te ontrafelen. Voor mij ook een heel proces om hierin te leren en te groeien.

Jip mist het vermogen om te generaliseren en hierdoor is resocialisatie gewoonweg niet haalbaar. Jip is fysiologisch en door zijn onvermogen tot resocialisatie en dus stress in allerhande situaties veel te hoog in zijn stresshormoon met nog eens extra problemen tot gevolg. Door hem consequent te vertellen wat hij moet doen in voor hem onvoorspelbare situatie zijn zijn angsten welliswaar veel milder geworden, maar zijn onvermogen om om te gaan met de onvoorspelbaarheid en prikkels in de wereld om hem heen blijven voor stress zorgen. Door fysiologische problemen (is de inschatting nu) heeft hij problemen om het stresshormoon op gezonde wijze af te breken.

Jip zou gebaat zijn bij een leven wat van minuut tot minuut voorspelbaar is. Waarbij hij iedere dag uitsluitend blootgesteld wordt aan dezelfde prikkels. Het behoeft geen uitleg dat dit in een normale situatie niet haalbaar is.

Jip is niet te vergelijken met een hond met normale start in het nest, goede socialisering, betrouwbare leiding die ergens van schrikt en angst opdoet. Jip heeft nooit stabiele leiding gehad, heeft de eerste 7 maanden alleen moeten modderen met al zijn angsten stress en trauma's. Jip moddert teveel alleen in zijn eigen stress, het frapante is ook dat hij zich niet optrekt aan Lily, een hele kalme en stabiele hond. Hij moet dit echt leren, maar dat kost bij hem 3 lang 3 breed.

Het puzzeltje is ook nog niet af en ik ben op vele fronten bezig om zijn kwaliteit van leven steeds meer te verhogen. Nou ja zo is het verhaal Jip. Is nog wel meer over te schrijven.

alleen maar positief kan ook gevaarlijk zijn als het niet goed toegepast wordt, en niet zo'n beetje ook.

ik zag pas iemand een jonge reu, die zich enorm misdroeg tegen een 15week oude zeer sociaalvaardige lab pup, "belonen"

hij stond stijf van stress en agressie, tanden bloot, staart hoog, oren naar voren, mondhoeken strak, de pup had op de rug gelegen, bek proberen te likken, en keerde (zeer wijs) deze ongemanierde hond haar rugje toe, wat doet de eigenaar van de jonge reu (13mnd ofz) hurkt en gaat hem aaien en belonend toespreken zo gauw de hond even niet gromde (want dan was tie braaf) die hond gaf nog alle signalen van stress en agressie en dat bleek, want zo gauw dit gebeurde sprong hij naar voren en greep de pup !!!

hoezo super fout belonen kan geen kwaad?
mijn Ries stond aan de andere kant, een beejte sullig te wezen, zo'n jong hondje... teefje, sociaal, wat moet je ermee als je zo groot bent, kwam heel snel in beweging, stapt tussen pup en jonge reu en dreigt met zijn lichaam en een korte duw en grom in de nek de jonge reu terug, en dat begreep tie wel, hij wist niet hoe gauw hij achteruit moest stappen, zijn houding laten zakken en rustig gaan zitten.

hoez wordt er nooit gecorrigeerd?
en hoezo kan belonen nooit kwaad?

ik vind het alleen propageren van belonen net zo fout als propageren van straffen, bij beiden kan zonder inzicht een nare vervelnde ongemanierde agressieve hond ontstaan (in diverse gradatie's uiteraard)

dat HP hier zo krampachtig over doet, is mij een raadsel (over corrigeren) we hebben het niet hier niet over prik of electr.schokbanden of zware correctie aan de slipketting, maar aan af en toe een korte fysiek ingrijpen, waarbij geen pijn wordt gedaan maar de hond even "tot staan" wordt gebracht, vervolgens direct het juiste gedrag wordt "aangeboden" waarop bij ons maximaal een beloning staat van een even oogcontact, of een kriebeltje op de kop.

ik bedoelde ook een fysieke correctie met bv een slipketting. MAAR je moet weten hoe je hem moet gebruiken. ik weet het niet, dus ik zal hem ook nooit gebruiken.
ik moet weleens een hond uitlaten die er een heeft, maar dan maak ik de riem vast aan beide ringen.

Als een hond bv agressief reageert naar een andere hond of zelfs een kind, dan helpt wat lekkers toch ook niet?
maar ik vind wel dat je niet zelf moet gaan rommelen, dat moet je overlaten aan mensen die er verstand van hebben.
ik ben dat niet, ik spreek alleen vanuit mn eigen ervaringen.
ik zal iemand ook nooit aanraden om bv een slipketting te gebruiken

@ gorby,

Ik bedoelde het eigelijk precies zo, alleen kon ik het niet zo goed onder woorden brengen, zoals jij

Belangrijk feit is ook dat Jip basisvertrouwen mist als een gegeven.

Ik kan op Jip allerlei analyses op los laten en meerdere deskundigen hebben dit ook gedaan, maar het feit blijft dat hij er nu eenmaal is zoals hij is en voor mij het een leer en groiproces is hem hier zo goed mogelijk in te leren begeleiden. Ik wist 3 jaar geleden ook niet alles wat ik nu weet. Heb dingen niet goed gedaan, moeten bijstellen, aanpassen.
Jip is in elk geval een grote zorg, maar ook een heerlijk manneke.

Voor het geval mensen over mij heen vallen; Toen Jip kwam had hij geen kwaliteit van leven en heb ik zelfs overwogen of het niet beter was om hem uit zijn lijdend bestaan te verlossen. Gaandeweg heb ik (en hij) het toch voor elkaar gekregen zijn kwaliteit van leven steeds meer te veraangenamen en dat is nog steeds het doel wat voorop staat.

@Groby

alleen maar positief kan ook gevaarlijk zijn als het niet goed toegepast wordt, en niet zo'n beetje ook. >>>

hij stond stijf van stress en agressie, tanden bloot, staart hoog, oren naar voren, mondhoeken strak, de pup had op de rug gelegen, bek proberen te likken, en keerde (zeer wijs) deze ongemanierde hond haar rugje toe, wat doet de eigenaar van de jonge reu (13mnd ofz) hurkt en gaat hem aaien en belonend toespreken zo gauw de hond even niet gromde (want dan was tie braaf) die hond gaf nog alle signalen van stress en agressie en dat bleek, want zo gauw dit gebeurde sprong hij naar voren en greep de pup !!!

Tja en als je je een hond aan de slip corrigeert op het moment van uitvallen kan hij wel eens nog agressiever worden.

Dit voorbeeld heeft toch helemaal niets met positieve opvoeding te maken? Ik denk dat je nu de dingen niet door elkaar moet gaan gooien, zo slim ben je toch zelf ook wel?

Ik ben het met je eens dat positieve opvoeding alleen dan zin heeft als je daadwerkelijk weet waar je mee bezig bent, snapt wat je doet. Maar dat geld voor alle manieren van opvoeden.

Om nu bovenstaand voorbeeld in verband te brengen met de risico's van positief opvoeden gaat wel wat ver.